Amierykancy ŭ Bruklinie cechkali jazykami, kali bačyli, jak tancuje žančyna z-pad Smarhoni. U savieckija časy jana źniščyła fatahrafii, zroblenyja ŭ ZŠA. I tolki płakała, kali dzieci prasili raskazać pra Amieryku. A jejnyja dočki ŭvieś čas maryli, što vyjeduć u ZŠA i tam znojduć sabie mužoŭ.
Prahrama «Viaskoŭcy» telekanała «Biełsat» spatkałasia na Smarhonščynie sa spadaryniaj, jakaja ŭ dziacinstvie vychoŭvałasia ŭ zamožnym falvarku. Jejnaja siamja mieła 100 hiektaraŭ ziamli, jakuju kupiła, viarnuŭšysia z Amieryki. Viaskoŭcy najmali parabkaŭ i mieli słužanku. Pani Stanisłava raspaviała, jak viesialiłasia moładź u jejnym falvarku i jak prykinułasia niamoj pierad chłopcami.
Kali Zachodniuju Biełaruś dałučyli da Savieckaha Sajuzu, baćka pani Stanisłavy padkupiŭ załatymi piarścionkami kałhasnaha staršyniu, kab ich nie vyvieźli ŭ Sibir. Nie moža zabyć pani Stanisłava i taho, jak padčas vajny da jejnaj siamji prychodzili «biełyja partyzany» i strašyli rodnych.
Niekali šlachta Vialikaha Kniastva Litoŭskaha lubiła adpačyvać, źbirajučysia i raskazvajučy adno adnamu raznastajnyja historyi. Adčuć klimat šlachieckaj havendy dy pasłuchać uspaminy pra daŭniejšyja časy zaprašaje prahrama «Viaskoŭcy» i viadoŭca Viktar Šukiełovič.
«Uźnikajuć ujaŭleńni, što palitviaźni musiać być stojkimi, sabranymi, udziačnymi. A realnaść roznaja». Pahavaryli ź ludźmi, jakija vodziać departavanych litaralna za ruku66
Kamientary