Vielizarny dub u dvary doma pa vulicy Zacharava ŭ Hrodnie pieražyŭ dźvie suśvietnyja vajny, ale, chutčej za ŭsio, zahinie z-za niedakurka, piša «Hrodzienski zialony partał». Ranicaj 22 traŭnia niechta kinuŭ niedapałak u dupło. Kara zadymiłasia i prahareła naskroź. Žychary vyklikali MNS.
Patušyli «ačah uzharańnia» chutka, unutry stvała bližej da ziamli ŭtvarylisia pustečy.
Drevu prykładna 150 hadoŭ. Jano daŭno pierarasło piacipaviarchovik i na vyhlad zastajecca zdarovym. Navat sproba «amaładžeńnia», kali paru hadoŭ tamu kamunalniki śpiłavali samyja staryja halinki, nie paškodziła — źjavilisia novyja, žyvyja.
Vyznačać, jakuju škodu nanios pažar kamlu dreva nie buduć. Dla hetaha patrabujecca čas, treba pačakać, ci budzie sochnuć liście i ci pieražyvie dreva zimu.
Načalnik učastka lasnoj haspadarki haradzienskaha «Zielanbuda» Andrej Łubin pryznaŭ dub avaryjnym: «apora jaho miortvaja, dumaju, zhniła jašče da pažaru».
Heta značyć, što abśledavać i zachoŭvać haradskoha staražyła nie abaviazkova. Dla vysiečki dosyć akta ab avaryjnaści.
«Rašeńnie ŭžo pryniataje», — paviedamiŭ 23 traŭnia Andrej Łubin, — hety dub buduć prybirać, ale ŭžo siłami ŽES.
— Voś narešcie-to piśmienny mužyk pryjšoŭ, jaki kaža toje, što jość. Nie treba lotać dzieści, pavietranyja zamki budavać. Chočacie abśledavać? Vy nie siabrujecie z hałavoj, jaho źniščyć treba, — vyznačyła pazicyju žycharoŭ doma susiedka. Žychary bajacca, što dub upadzie na dom abo na terytoryju dziciačaha sad, i nie źbirajucca abaraniać relikviju la padjezda i svajho samaha staroha susieda. Dy i dadatkovaje miesca dla parkoŭki źjavicca…
U toj ža čas jość praktyka zachavańnia takich dreŭ: zapoŭnić pustečy ŭ kamli, pastavić ŭmacavańni. U Polščy padobnych staražyłaŭ śpiecyjalna aharodžvajuć, staviać tablički, dajuć imiony. U nas dla hetaha nieabchodny status miemaryjalnaha abjekta. Adnak stary dub u dvary nie ličycca pomnikam pryrody.
Ciapier čytajuć
Chto pradaŭ kvateru ŭ «Majaku Minska» źnikłaj Mielnikavaj? Takoha čałavieka nie isnuje18
Kamientary