Miljanier Alaksandr Šakucin: Hrošaj u Čyža chapaje, kab vykupić usich, chto tam ź im siadzić

Pra toje, ci racyjanalna pravodzić schod u kryzis

My, napeŭna, pieraaceńvajem sumu, jakuju ŭkłali ŭ hetaje mierapryjemstva. Da taho ž, u kryzis treba, kab źbiralisia ludzi, jakim nieabyjakava, što adbyvajecca ŭ ekanomicy śvietu, i razam prymali rašeńni, jakija dapamohuć vyvadu haliny z kryzisu. I treba ž uličvać jašče i psichałahičny momant. Bo ŭ kožnaha ŭdzielnika, jak u spartoŭca, źjaŭlecca druhoje dychańnie, my pačynajem šukać adkazy na składanyja ekanamičnyja pytańni razam, i ŭ vyniku ich znachodzim. I važna, što siońnia kiraŭnictva krainy pačuła, jakija prablemy jość u kultury, u sporcie.

Pra Juryja Čyža

Nie ŭsie vy viedajecie, što zdaryłasia z Čyžom. Ja bolš viedaju, čym šmat chto, miarkuju. Ja nie mahu skazać, što kaliści jon byŭ maim kaleham, my ŭsio ž pa-roznamu ŭsprymali i viadzieńnie biznesu i budavańnie jaho. My nikoli nie byli partniorami i nie byli ludźmi, jakija padzialajuć fiłasofiju viadzieńnia biznesu. U nas roznaja fiłasofija, jana dyjamietralna supraćlehłaja.

Hrošaj u Čyža, dumaju, chapaje, kab vykupić usich, chto tam ź im siadzić. Ale, davajcie… Heta nadta intymnyja temy. Ja liču sam, što kali ty nie zabiŭ, nie zhvałciŭ, a niedzie niedapłaciŭ — to treba stavicca łajalna, jany pavinny kampiensavać usie straty i vyjści na volu.

Ja čytaŭ artykuł, što 4 čałavieki z 1000 mohuć kiravać pradpryjemstvam ci biznesam. Tamu takija ludzi pavinny być «na ŭliku», ich treba viedać. I kali niejkija prablemy, to ich lepš viarnuć, kab jany pracaj dakazali, što ździejśnili pamyłku, kab jany pracavali na hramadstva, na ekanomiku krainy.

Pavialičyć

Pra pravierki

Viedajučy, jak pracujuć maje struktury i jak pracavaŭ Čyž, kaniečnie, mnie bajacca niama čaho.

Pieršyja pravierki pryjšli nie da Čyža, a da mianie.

I kali ŭpeŭnilisia, što my budujem biznes na prazrystaj kankurentnaj asnovie, što my nie vyvodzim srodki za miažu, my ŭkładvajem ich u raźvićcio ŭłasnaj ekanomiki — prablemy ŭsie źniali.

Nie viedaju, nakolki hetyja pravierki byli masavyja, ale ja ich prajšoŭ. I kali da mianie pryjšli, ja nie spałochaŭsia, absalutna. Ja adrazu skazaŭ, što nie chvalujusia, što heta takaja praca ŭ pravaachoŭnikaŭ — praviarać. A naša praca — dakazvać, što my pracujem u miežach pravavoha pola. My pracujem ščyra, płacim padatki — heta fiłasofija našaha biznesu. U kožnaha jość momant spakusy, my ŭsie chočam zarabić bolš, chočam niejak zarabić za košt dziaržavy: niedapłacić padatki ci štości schavać. Ale ź pieršaha kroku ŭ biznesie my dla siabie vyrašyli, što treba pracavać zhodna z zakanadaŭstvam i nie bajacca anikoha i aničoha. Chaj my zarobim mienš, ale my nie budziem bajacca.

A pravierak ja dakładna prajšoŭ u 10—15 razoŭ bolš, čym Čyž.

I šmat ź ich byli pa zamovie. Tak, u nas takoje mahčyma. Možacie i vy napisać list na mianie ŭ Dziaržkantrol, kali zaŭvažyli niejki niehatyŭ u majoj pracy. I pryjduć, pravierać. I ja adkryta pra heta kazaŭ, navat ahučvaŭ proźviščy. Heta vyklikana było nie intaresami kamiercyjnymi navat, a, chutčej, zajzdraściu, tym, što ja rabiŭ nie toje, što inšyja.

Ja zaŭsiody vystupaŭ za vytvorčaść, za stvareńnie novych pracoŭnych miescaŭ. Choć heta i składana, šmat ryzyki.

Pra biznes

U nas u biznesie pa-roznamu staviacca adzin da adnaho. Jość stvaralniki — heta asobnaja kasta ludziej, jakija adzin z adnym majuć znosiny, abmiarkoŭvajuć prajekty, radujucca pośpiecham adzin adnaho, padtrymlivajuć. Usie my viedajem, jak składana zajmacca vytvorčaściu, my ŭsie pačynali z čahości nievialikaha. A jość handlovyja ludzi. My nie razumiejem handal: kijoski, kramy, šapiki… My ich nie razumiejem. A jany — nas. U nas roznyja stupieni razumieńnia i viadzieńnia biznesu.

I kali adbyvalisia niejkija zatrymańni, ja prasiŭ, kab da «stvaralnikaŭ» stavilisia nie tak žorstka. I dziaržava absalutna adekvatna ŭsprymała takija prośby.

Pra siabie i ŭładu

Dva sklikańni ja byŭ u Saviecie respubliki. A siońnia ja liču, što ŭ kožnaha čałavieka svajo pryznačeńnie ŭ žyćci. Ja b ni ŭ jakich arhanizacyjach nie byŭ. Z momantu, jak ja syšoŭ ź biełaruskaha CK kamsamoła, u mianie nie było imknieńnia pracavać «naviersie».

U mianie było imknieńnie stvarać novyja pradukty, zavody, tady ja atrymlivaju nadzvyčaj vialikaje zadavalnieńnie, atrymlivaju toj kajf, jaki patrebien čałavieku, kab dobra siabie adčuvać. I ja budu heta rabić, pakul budu stajać na hetaj hrešnaj ziamli. Nikoli nikudy bolš nie pajdu, ani ŭ deputaty, ani ŭ inšyja…

Pra słovy Łukašenki, što biznesoŭcaŭ paprosiać padymać prablemnyja vioski

Nichto nie prymusić kahości štości rabić. Heta prapanova. Ja mieŭ žadańnie dapamahčy siału. Ja sam naradziŭsia ŭ kałhasie, maje baćki pracavali na siale, ja viedaju, nakolki heta składana. Tady, u toj čas, heta była kataržnaja praca. Ja sam daiŭ 15 karoŭ i viedaju, nakolki heta ciažka.

I ja chacieŭ dapamahčy tym ludziam, jakija siońnia zastalisia pracavać na siale.

Kali žadańnia takoha niama – nichto nie prymusić. Ja viedaju. Šmat maich siabroŭ nie zachacieli ci nie ŭziali haspadarku.

Pra majomaść za miažoj

Ščyra skažu: anivodnaj kapiejki za miažoj nie maju. Pradpryjemstvy pracujuć, zavod u Litvie, u Bransku, u Pakistanie. Ale heta kampanii, jakija my adkryli z dazvołu ŭrada Biełarusi. Heta nie maja majomaść. I na 200% skažu – usio, što budu mieć, ja budu mieć u Biełarusi. I čalcy siamji taksama.

Ja ŭ svoj čas vielmi chacieŭ, kab syn atrymaŭ elitnuju zachodniuju adukacyju, prapanavaŭ jamu najlepšuju škołu Šviejcaryi. Ale jon skazaŭ: «Tata, što ja tabie zrabiŭ, što ty chočaš ad mianie pazbavicca? Ja chaču być pobač z taboj i pracavać pobač z taboj». I jon nie płanuje za miažoj ani vučycca, ani pracavać.

Pra dziaržpradpryjemstvy

Kaliści prezidentu prapanoŭvali zakryć ci pradać dziaržpradpryjemstvy. Asabliva ŭ 90-ja. Heta tolki varjaty mahli prapanoŭvać, tyja, chto daloki ad ekanomiki, chto nie razumieje, što takoje ekanomika ŭ Biełarusi.

Ja žartuju zaŭsiody: «U Biełarusi jość dva miachi kalijnaj soli, dva viadry nafty. I dva kusty». Na čym treba, kab kraina raźvivałasia? Treba padtrymlivać vytvorčaść. Nie było b mašynabudaŭnictva — i što?

Vy kažacie pra MTZ, dyk adno pracoŭnaje miesca tam farmiruje ad 7 da 12 pracoŭnych miescaŭ u sumiežnych śfierach. Rabočamu treba dać abutak, vopratku, myła i hetak dalej. A kolki padatkaŭ zapłaciŭ toj ža MTZ? A kolki tavaraŭ pradaŭ?

Kali jon i byŭ stratny, to pacichu vyjdzie na prybytak, była ž čarhovaja chvala kryzisu. I jon adpracuje daŭhi, da hetaha treba spakojna stavicca. Siońnia ŭsie pradpryjemstvy ŭ śviecie majuć straty.

Ale straty — heta nie bankructva. Heta biznes, heta narmalnaja źjava.

Pra architekturu

Jość niekalki abjektaŭ u Minsku, jakija mnie kateharyčna nie padabajucca.

Ja nie lublu «Minsk-arenu». Ščyra, jana nahadvaje mnie kasmadrom.

Hety abjekt [«Kiempinski» la cyrka] ja nazyvaju «naftabazaj». Jany nie ŭpryhožvajuć Minsk, a niejak prynižajuć jaho abličča.

A «dom Čyža», jak ni dziŭna, mnie padabajecca. Ale kvateru ja b tam nikoli nie nabyŭ — jakaść budaŭnictva vielmi nizkaja. Tyja, chto atrymlivaŭ tam kvateru, zdymali tynkoŭku, usio mianiali, bo byli vykarystanyja nizkaj jakaści materyjały, u tym liku i vokny.

* * *

Čytajcie taksama:

Fienomien Šakucina: jak viaskovy chłopiec staŭ adnym z najbahaciejšych biznesmenaŭ

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0