Za što vyrazali siamju u depresiŭnym rajonie Žłobina FOTA, VIDEA
Na miescy trahičnych padziejaŭ Jeŭraradyjo sustrełasia ź blizkimi zabitych. A svajačka padazravanaj raskazała, jak u turmie žančynu «mučyć satana».
Da doma žłobinskaj siamji Ankoŭskich, dzie vyrazali i spalili traich čałaviek, niaspynna padjazdžajuć ludzi z usioj Biełarusi. Kažuć, tut pabyvała ŭžo z tysiaču čałaviek: cyhany i biełarusy, znajomyja i nieznajomyja. Pachavańnie adbyvałasia u sieradu 22-ha kastryčnika.
Maci siamiejstva Valancinu Ankoŭskuju, baćku Uładzimira i starejšaha syna Mikałaja na minułym tydni źbili, zarezali i spalili ŭ lesie pad Žłobinam u stareńkich «Žyhulach». Pad padazreńniem u pravaachoŭnikaŭ małodšy syn Saša i niaviestka Rubina, žonka zabitaha Mikałaja. Da hetaj ža viersii schilny i ludzi, ź jakimi nam udałosia parazmaŭlać.
Što mahło pryvieści da takoha źvierstva?
Kažuć, što ŭ žłobinskim kryminalnym vyšuku padazravanych užo raskałoli. Da biady, jak tam ličać, davioŭ luboŭny trykutnik. Rubina mieła tajemnyja adnosiny z małodšym bratam muža. Situacyja ŭ siamji napaliłasia, i «zakachanyja» mahli spłanavać zabojstva, kab im nie pieraškadžali žyć u svajo zadavalnieńnie.
«U sakaviku Valancinie było b 50. Małodšy syn byŭ lubimiec. Jon dniami siadzieŭ u internecie, u telefonie. A jana ŭsio dla jaho rabiła, - płača siabroŭka i kaleha zabitaj. - My razam pracavali na rynku. Pomniu, jak apošni raz raźvitalisia. Ničoha nie pradkazvała biady. Choć Vala viedała, što adbyvajecca. Kazała nam, što «doma budzie vajna».
Ankoŭskija žyli ŭ davoli depresiŭnym rajonie Žłobina. Heta nie była typovaja cyhanskaja siamja, bo Valancina - biełaruska. Susiedzi raspaviadajuć, što baćka siamiejstva Uładzimir raniej pracavaŭ zvarščykam. Taksama trymaŭ svojskuju žyviołu, zavichaŭsia z końmi. Choć miascovyja cyhany davoli adkryta i vietliva iduć na kantakt, tut pa-raniejšamu žyvuć ludzi, jakija nie navučalisia ŭ škole. Pieršaje, na što miascovyja cyhany skardziacca Jeŭraradyjo, heta na prablemy z pošukam pracy. Nie pracavali i abodva braty Ankoŭskija.
Toj samy dom, dzie złamyśniki ŭčynili raspravu
Pavodle tradycyj, miascovyja cyhany časta biaruć šlub u rańnim uzroście. Rubina pabrałasia ź Mikałajem, kali joj było 14. Pra asensavany vybar tut kazać nie davodzicca. Vyhladaje, što ŭsie nazvanyja sacyjalnyja prablemy mahli paŭpłyvać na žachlivaje zdareńnie ŭ hetym pryvatnym siektary Žłobina.
«Kali zabivali Valu i Kolu, baćka byŭ u haściach. Adčuŭ siabie drenna: «Niešta serca balić, pieražyvaju, pajdu dadomu»
Svajaki zahinułych siońnia razvažajuć nad tym, ci mahčyma było spynić zabojstva.
«U apošni čas Rubina mieła sa śviakroŭju niejkija razborki. Vala chacieła jaje navat z domu vyhnać. Ale starejšamu synu ničoha nie kazała, kab brata na brata nie natravić, - uzhadvaje svajačka Ankoŭskich. - Chacieła, kab pa cichamu ŭsio skončyłasia. A Rubina pastajanna rabiła sutyčki ŭ siamji, natraŭlivała ŭsich adno na adnaho. Małodšy syn Saša byŭ u šlubie, mieŭ dzicia, ale razyšoŭsia. Kab taja žonka była, nie zdaryłasia b takoj biady».
Kažuć, padazravanyja pryznalisia śledčym, što da zabojstva sprabavali ci to atrucić, ci to ŭsypić baćkoŭ i Mikałaja, jaki pieraškadžaŭ «kachańniu».
«Chacieli ich vyklučyć, napeŭna, a starejšaha syna zabić, vykinuć na dvary, maŭlaŭ, sam pamior. A Vala, vidać, niešta ŭbačyła, - dzielacca blizkija zabitaj siamji jašče adnoj viersijaj. - Žyćcio zabrali i ŭ jaje. U hety čas baćka byŭ u haściach. Tam jon adčuŭ siabie drenna: «U mianie niešta serca balić, drenna mnie, niešta pieražyvaju, pajdu dadomu». Ale i kab nie pajšoŭ, u žyvych by potym nie pakinuli…»
«U turmie jany nie śpiać. Kryčać, piščać. Satana mučyć»
Blizkich svajakoŭ padazravanaj Rubiny M. znachodzim u pryvatnym domie la žłobinskaha Ladovaha pałacu. Spačatku žurnalista prahaniajuć, ale na raźvitańnie nie abminajuć mahčymaści, kab vykazacca nakont svajački.
«My ŭsie žachnulisia. Toje, što zasłužyli, toje niachaj i atrymlivajuć, - žorstka vykazvajecca žančyna stałaha vieku. - Jana ni na što nie skardziłasia ni maci, ni baćku. Nibyta była dobraj žančynaj, nikoli nie była ahresiŭnaj. Rozumu nie paduładnaje toje, što jany narabili. Jany ž narmalna žyli!»
Ci adrazu padazravanyja płanavali vyrazać siamju, ci heta zdaryłasia pa chodzie spravy - sens ad hetaha nie mianiajecca. Praŭda, u Žłobinie kažuć pra jašče adnu viersiju zabojstva.
«Tolki voś vyjšaŭ cyhan z turmy, dzie Rubina i Saša ciapier znachodziacca. Raskazvaŭ, što jany načami tam nie śpiać. Satana mučyć. Kryčać, piščać. Strašna tam čuć navat, što adbyvajecca, - raspaviadaje jašče adna svajačka padazravanaj. Z žančynaj my pahutaryli ŭ vioscy Łuki pad Žłobinam. - Dumaŭ, što ich dapytvajuć, bjuć. Ale milicyjaniery skazali, što ich nie kranajuć. VIAdoma, heta djabał da ich prychodzić. Na jaje b my nikoli nie skazali, što takoje moža ŭčynić. Jana takaja pryhožaja, što tut mała takich cyhanak sustrakaju. I voś heta reŭnaść, adno da adnaho - i ŭsio heta zrabiłasia. Tamu niachaj vas Boh zachoŭvaje i achoŭvaje vašy siemji i damy».
Kamientary