Звычайная татуіроўка з чырвонай фарбай абярнулася для 36‑гадовага мужчыны з Польшчы цяжкай медыцынскай драмай: праз некалькі месяцаў пасля працэдуры ён цалкам страціў валасы, перастаў пацець і сутыкнуўся з сістэмным збоем імуннай сістэмы, наступствы якога аказаліся часткова незваротнымі.
Татуіроўкі, якія сёння ўспрымаюцца як сімвал самавыяўлення і мастацтва, могуць прывесці да сур’ёзных медыцынскіх ускладненняў: ад лакальных алергічных рэакцый да маштабных сістэмных збояў у працы ўсяго арганізма.
Вучоныя з цэнтра дэрматалогіі і анкадэрматалогіі Уроцлаўскага медыцынскага ўніверсітэта ў артыкуле на старонках часопіса «Clinics and Practice» расказалі пра незвычайны выпадак, які адбыўся з 36‑гадовым мясцовым жыхаром.
Улетку 2020 года мужчына зрабіў татуіроўку ў выглядзе чырвонай кветкі на правым перадплеччы. Прыкладна праз чатыры месяцы пасля гэтага ў зоне малюнка пачаўся моцны сверб, скура стала лушчыцца, а на целе ўзнік сып.
Спачатку змены закранулі рукі і грудзі, але з часам запаленне распаўсюдзілася амаль на ўсё цела, і ў мужчыны развілася эрытрадэрмія — цяжкі стан, пры якім скура масава чырванее і лушчыцца.
У пачатку 2021 года сітуацыя яшчэ больш пагоршылася: мужчына пачаў імкліва губляць валасы, пакуль не застаўся без іх зусім — як на галаве, так і на ўсім целе. Дактары называюць такі стан поўнай алапецыяй (alopecia universalis). Праз некаторы час з’явіўся яшчэ адзін небяспечны сімптом — ангігідроз: мужчына амаль перастаў пацець, а праз некалькі месяцаў пот знік цалкам.
Гэта аказалася не проста нязручнасцю, а сур’ёзнай пагрозай здароўю. Без пота цела не можа нармальна астуджацца, таму мужчына больш не мог бяспечна займацца фізічнай працай, спортам або знаходзіцца ў цёплых памяшканнях. Нават звычайная спёка стала для яго небяспечнай — узнік рызыка цеплавога ўдару.
На працягу 2021 года мужчыну неаднаразова шпіталізавалі ў розныя аддзяленні бальніц. Дактары правялі дзясяткі аналізаў і абследаванняў, каб выключыць анкалагічныя і іншыя рэдкія захворванні. У выніку яны прыйшлі да высновы, што прычынай стала моцная імунная рэакцыя, верагодна звязаная з кампанентамі чырвонай фарбы для тату.
Лячэнне моцнымі супрацьзапаленчымі і імунасупрэсіўнымі прэпаратамі давала толькі часовы эфект. Як толькі дозы зніжалі або лекі адмянялі, праблемы вярталіся. Асабліва паказальным было тое, што пры спыненні лячэння новыя высыпанні зноў з’яўляліся менавіта ў зоне чырвонага пігменту тату.
У выніку медыкі вырашылі пайсці на крайні крок — хірургічнае выдаленне татуіроўкі. На працягу паўтара года мужчыне зрабілі сем аперацый, падчас якіх паступова выразалі ўсе ўчасткі скуры з чырвонай фарбай. Пасля кожнай аперацыі стан скуры паляпшаўся, але валасы не адрасталі, а пот не з’яўляўся.
У 2022 годзе з’явілася яшчэ адна праблема — вітыліга, захворванне, пры якім скура губляе пігмент і пакрываецца светлымі плямамі. З часам яны ахапілі каля трэці паверхні цела.
Далейшыя даследаванні паказалі, што потавыя залозы ў многіх участках цела былі фактычна знішчаныя і замененыя рубцовай тканінай. Гэта значыць, здольнасць пацець, хутчэй за ўсё, страчана назаўсёды.
Сітуацыю ўскладняла тое, што ў мужчыны даўно было аўтаімуннае захворванне — хвароба шчытападобнай залозы. Дактары мяркуюць, што тату-фарба магла стаць своеасаблівым «пускавым механізмам», які справакаваў збоі ў імуннай сістэме арганізма, ужо схільнага да такіх рэакцый.
Пазней мужчыну прызначылі сучаснае імунамадулюючае лячэнне. Яно дало плён: валасы пачалі зноў расці, а распаўсюд вітыліга ўдалося спыніць. Аднак здольнасць пацець так і не вярнулася. Каб не перагравацца, мужчына пастаянна астуджае цела вадой з пульверызатара і вымушаны ўважліва сачыць за фізічнымі нагрузкамі.
Гэты выпадак называюць выключна рэдкім: раней не фіксавалася, каб пасля татуіроўкі адначасова ўзнікалі агульнае запаленне скуры, поўная страта валасоў, знікненне пота і вітыліга.
Даследчыкі адзначаюць: для большасці людзей татуіроўкі не ствараюць сур’ёзных праблем, аднак людзям з алергіямі, аўтаімуннымі або хранічнымі захворваннямі скуры варта асабліва ўважліва падыходзіць да рашэння зрабіць татуіроўку і, пры магчымасці, папярэдне пракансультавацца з дэрматолагам. Нават пры сучасных нормах і сертыфікацыі склад фарбаў не заўсёды гарантуе поўную бяспеку, а індывідуальная рэакцыя арганізма можа аказацца непрадказальнай.
Цяпер чытаюць
Усіх студэнтак беларускіх ВНУ абавязалі тэрмінова запоўніць анкету з пазначэннем свайго росту44
Каментары