Расійская дысідэнтка тры месяцы хавалася ад арышту ў Беларусі, перш чым разам з сынам нелегальна перайсці мяжу з Украінай

55-гадовай Ірыне Калмыковай на радзіме пагражаў арышт за ўдзел у акцыях пратэсту.

Разам з 14-гадовым сынам яна пераехала ў Беларусь, і тут хавалася тры месяцы. Жыла ў розных раёнах. Ёй дапамагалі праваабаронцы і простыя беларусы. Урэшце яна перайшла ва Украіну на мяжы з адной з абласцей Расіі.

Павялічыць

Калмыкова — вядомая ў Маскве актывістка. Яна зладзіла адзіночныя пікетаванні ў цэнтры Масквы з плакатамі: «Кремлёвские лжепатриоты! Прекратите воевать с едой, в стране миллионы малоимущих! Сжигайте свои авто», «Политика в России: воруй — миллионы, не можешь — молчи, говоришь — в тюрьму», «Герои не умирают», «Смерть кремлевским оккупантам», «Жизнь и свобода Надежды Савченко — личная ответственность Путина», «Отдадим последнее, но спасём Асада», «Путин — друг Сирии и враг России», «Путин, жуй сопли, а не оппозицию», «Асад — убийца, эта война — позор России».

Павялічыць

У выніку ў Расіі на Ірыну завялі крымінальную справу па артыкуле Крымінальнага кодэкса «Арганізацыя несанкцыянаваных мітынгаў і сходаў». Жанчыне пагражала да 5 гадоў турмы.

Калі з'явілася пагроза змянення меры стрымання з падпіскі пра нявыезд на арышт, Ірына разам з 14-гадовым сынам у паніцы выехала з Расіі ў Беларусь.

Праблема была ў тым, што сын не меў пашпарта. Каб атрымаць дакумент, Ірыне з сынам трэ' было ехаць па месцы жыхарства былога мужа, у Ханты-Мансійскую акругу, у Кагалым. Зрабіць гэта было немагчыма, бо Ірына не магла пакінуць Маскву, знаходзілася пад падпіскай пра нявыезд.

У роспачы яна выехала ў Беларусь. Тройчы спрабавала пераехаць беларуска-ўкраінскую мяжу з бяспашпартным сынам — яе завярталі.

Тры месяцы яна жыла ў Мінску і Гродзенскім раёне, пасля рашылася на пераход мяжы.

Ірына Калмыкова кажа, што яе паплечнікі па змаганні альбо з'ехалі з Расеі, альбо трапілі за краты: «Уладзімер Іонаў, якому 76 год, таксама зьехаў ва Украіну. У яго такі ж самы артыкул, як і ў мяне. Ільдару Дадзіну прысудзілі тры гады зняволення. Марк Гальперын — пад следствам, суду яшчэ не было. Вось што здарылася з намі. І што мы рабілі? Адзіночныя пікеты. Мы не падрывалі, не падпальвалі, не кралі. Проста стаялі з плакатамі. Але нас лічаць злачынцамі, і нашыя злачынствы расцэньваюцца як асаблівыя», — наракае Калмыкова.

Урэшце яна рашылася на нелегальны пераход мяжы. Удалося.

Яе сын нарэшце пайшоў у школу, ва Украіне.

«Я вельмі ўдзячная беларусам, якія дапамаглі мне і майму сыну. Я тры месяцы пражыла ў Беларусі. Ня буду называць прозвішчы, бо не хачу падстаўляць людзей, але я ўдзячная беларусам: яны дапамагалі мне з усіх бакоў, і я выжыла», — кажа жанчына.

Павялічыць

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0