Łukašenka: Jany b nas cisnuli, na kaleni stavili, a potym by zakapali pa kalena ŭ ziamlu
Łukašenka vykazaŭ hatoŭnaść abmiarkoŭvać ź ES lubyja prablemy, ale biez papiarednich umoŭ.
«Napeŭna, zrazumieli, što sankcyi — heta šlach u nikudy, heta bieśpierśpiektyŭna. Jany, napeŭna, zrazumieli, što Biełaruś im patrebna», — zajaviŭ Łukašenka žurnalistam u čaćvier u chodzie rabočaj pajezdki ŭ Mahiloŭskuju vobłaść.
«Voś kali b jeŭrapiejcy razumieli, što sankcyi dziejničajuć i nas možna nachilić u toj bok, u jaki jany chočuć, vy dumajecie, jany b ad ich admovilisia? Nikoli.
Jany b nas cisnuli, na kaleni stavili, a potym by jašče zakapali pa kalena u ziamlu, a moža być i hłybiej», — skazaŭ A.Łukašenka.
Jon vykazaŭ upeŭnienaść u tym, što na Zachadzie razumiejuć nieabchodnaść supracoŭnictva ź Biełaruśsiu, jak u ekanamičnaj śfiery, tak u śfiery biaśpieki i procidziejańnia nielehalnaj mihracyi. U pryvatnaści, Łukašenka nahadaŭ pra niadaŭna pryniataje rašeńnie «z bolš umacavanych zachodnich miežaŭ pierakinuć častku pamiežnych sił na paŭdniovuju miažu [z Ukrainaj]». Zaraz, adznačyŭ jon, «my ŭ asnoŭnym kantralujem tyja pytańni, jakija cikaviać Biełaruś, bolš pracujem na ŭjezd u krainu». «Užo sumiežnyja dziaržavy [ES] źviarnulisia da nas: dapamažycie, vy ž faktyčna adkryli miažu.
Ale ŭ nas niama hrošaj. Tak, ja mahu pavialičyć kolkaść pahraničnych, mytnych pastoŭ [na zachodnim napramku], ale vy, kali łaska, zapłacicie», — zajaviŭ Łukašenka.Pavodle jaho słoŭ, «heta taksama śviedčyć pra toje, što Biełaruś im važnaja». «Jak tolki my
Łukašenka taksama źviarnuŭ uvahu na mahčymyja vialikija ekanamičnyja straty krain ES u vypadku pašyreńnia sankcyj i admovy ad supracoŭnictva ź Biełaruśsiu. «Ja nie kažu pra tyja bujnyja straty, jakija paniasuć party Prybałtyki.
Ja nie chavaju, my viadziem pieramovy z Rasijaj, kab jany panizili čyhunačnyja taryfy i kab my zahruzili ich [Rasii] party na Bałtycy. Jany byli b rady bačyć miljony ton našych hruzaŭ «, — skazaŭ Łukašenka.
Akramia taho, praciahnuŭ jon, «z ukraincami my damovilisia pavialičyć abjomy pastavak praz paŭdniovyja party». «Kali my nie patrebnyja ŭ krainach Jeŭrasajuza, to my budziem šukać svajo ščaście dalej», — adznačyŭ jon.
Pry hetym Łukašenka padkreśliŭ:
«Kali Jeŭrapiejski sajuz siońnia hatovy biez papiarednich umoŭ, nie nachilajučy nas naprava, naleva, z nami razmaŭlać, to my hatovyja ŭ luby čas viarnucca da luboha pytańni za stałom pieramovaŭ».«My — nie „iastraby“, „iastrabinaje“ palityki ŭ Biełarusi nie było i nie budzie. Tamu my hatovyja sadzicca i abmiarkoŭvać lubyja prablemy. Ale buduć nas cisnuć — my budziem adkazvać», — zajaviŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Miesiacami ŭ kabinie, na siabie zabiŭ. I staŭ pytać: moža, žonka taksama budzie pracavać?». Čamu emihracyja raźbivaje siemji i što rabić, kab usio papravić
Kamientary