Heta adzinaja detalovaja vyjava staroha horada, źniščanaha ŭ XIX stahodździ.
Inicyjatyva MALDZIS nabyła hraviuru «Horad i zamak Bieraście Litoŭskaje» (aryhinalnaja nazva «Urbs et Castellum Brestzie Litewski»), vydadzienuju ŭ 1696 hodzie ŭ Niurnbierhu. Heta adzinaja detalovaja vyjava staroha Bieraścia, jakoje było całkam źniščanaje ŭ XIX stahodździ ŭładami Rasijskaj impieryi dla budaŭnictva Bieraściejskaj krepaści.
Tvor vykanany ŭ technicy miedziarytu. Sama hraviura kalarovaja, z ručnoj razmaloŭkaj, pamieram 35 na 49,5 sm. Na pieršym płanie — panarama šviedska-vienhierska-kazackaha vojska kala ścien horada; u centry — panarama i płan Bieraścia z umacavańniami, zamkam, kaściołami i sinahohaj.
Tvor byŭ nabyty na aŭkcyjonie ŭ Polščy na srodki Darji Śliž i ŭ budučyni budzie pieradadzieny ŭ Muziej historyi horada Bieraścia ŭ jakaści hramadskaha padarunka.
U vieraśni hraviuru možna budzie pabačyć u miežach «Art-kaviarni MALDZIS» u Varšavie.
Heta hraviura vyjšła ŭ knizie šviedskaha barona Samuela fon Pufiendorfa «De rebus a Carolo Gustavo Sueciae rege gestis», pryśviečanaj Druhoj paŭnočnaj vajnie 1655—1660 hadoŭ (viadomaj jak Patop). Vydańnie źmiaščaje 115 miedziarytaŭ, asnovu jakich składajuć malunki šviedskaha vajskovaha inžyniera, architektara i mastaka Eryka Jonsana Dalbierha (1625-1703). Bieraście — adziny nasieleny punkt u sučasnych miežach Biełarusi, jaki trapiŭ u hetuju sieryju.
Hraviura adlustroŭvaje abłohu Bieraścia ŭ traŭni 1657 hoda. Horad asadzili šviedskija vojski Karła X Hustava razam ź vienhrami i zaparožskimi kazakami na čale z kniaziem Rakocy. Paśla trochdzionnaha harmatnaha abstrełu harnizon zdaŭ horad. Praz dva tydni šviedskaje vojska pakinuła horad, pieradaŭšy jaho vienhram.
U centry hraviury — panarama Bieraścia z paŭnočnaha boku: zamak, kaścioły, sinahoha, umacavańni i pradmieście Łozki. Nižej pakazanaja sutyčka litoŭskich drahunaŭ z varožaj końnicaj. U pravym nižnim kucie — dzieviać najvyšejšych asobaŭ varožych vojskaŭ, u tym liku sam šviedski karol Karł X Hustaŭ i kniaź Transilvanii Juryj II Rakocy. A nad nižnim kartušom — sam aŭtar, Eryk Dalbierh, pakazany ŭ vyhladzie vieršnika. Mastak uviekaviečyŭ siabie jak udzielnika tych padziejaŭ.
Pavodle mierkavańnia bieraściejskaha krajaznaŭcy i historyka Anatola Nikitčyka, Dalbierh stvaryŭ hraviuru ŭ 1691—1696 hadach na padstavie raniejšych zamalovak i ŭspaminaŭ. Jana ličycca adnym z najlepšych prykładaŭ jeŭrapiejskaha haradskoha piejzažu ŭ styli baroka na biełaruskich ziemlach.
U 2020 hodzie jabaćka Amina «aktyŭna hałasavała» za Łukašenku. A ciapier nie razumieje, čamu rodnaja maci na jaje daniesła, a milicyja zatrymała33
Kamientary
I jašče kult z hetaha zrabili.