Jaki dres-kod na aficyjnych pryjomach? Stylistka prakamientavała vobrazy biełarusaŭ na pryjomie ŭ prezidenta Polščy
Kaladny pryjom u prezidenta Polščy Karala Naŭrockaha ŭ varšaŭskim pałacy Bielvieder apynuŭsia sioleta ŭ centry ŭvahi. A jaki praviły dres-koda dla takich aficyjnych mierapryjemstvaŭ? Razabralisia ŭ ich i paprasili stylistku Hannu Pryšyvałka prakamientavać łuki haściej.
Isnuje niekalki vidaŭ dres-kodaŭ, jakija, akurat, adroźnivajucca ŭzroŭniem farmalnaści.
- White Tie (bieły halštuk) — samy strohi dres-kod, jaki praduhledžvaje frak, bieły miatlik i łakavany abutak dla mužčyn i viečarovyja maksi-sukienki, palčatki i ŭpryhožańni dla žančyn.
- Black Tie (čorny halštuk) — zvyčajna aktualny dla ŭračystych imprez, pryjomaŭ i premjer. Tut vitajucca smokinhi, čornyja miatliki i viečarovyja ci kaktejlnyja sukienki.
- Business Formal — patrabujecca dla aficyjnych pieramovaŭ, sustreč. Tut užo ŭ chod iduć kłasičnyja kaściumy ŭ niejtralnych kolerach i minimum aksesuaraŭ.
- Business Casual — mienš strohi, ofisny styl, u jakim žakiet možna nasić biez halštuka. Kašula, nahavicy ci spadnicy — ich u takim vypadku dastatkova.
Na sustrečy z prezidentam Polščy jak takoha dres-koda nie było, ale ŭ zaprašeńni ŭdakładniałasia, što vitajucca nacyjanalnyja kaściumy ci ich elemienty. Mienavita tamu na mierapryjemstvie možna było pabačyć ludziej jak u viečarovych sukienkach, tak i ŭ džynsach sa švedrami. Ale pradstaŭniki palityčnaha biełaruskaha koła pa tradycyi byli ŭ strohich kaściumach.
U jakaści nacyjanalnych detalaŭ u niekatorych haściej byli chustki z arnamientam, vyšyvanki.
«Palityki, deputaty, prezidenty, pieršyja łedzi, dypłamaty — dla hetych ludziej razumieńnie dres-kodaŭ — častka prafiesii. Jany apryjory musiać viedać praviły», — kamientuje Hanna Pryšyvałka. «A voś dla pradstaŭnikoŭ śfiery kultury, žurnalistaŭ, błohieraŭ i inšych dapuščalna nie raźbiracca ŭ tonkaściach, dastatkova razumieńnia «adekvatnaści» adzieńnia miescu. Siarod zaprošanych u prezidencki pałac Bielvieder takich haściej było niamała, tamu my i bačyli raznastajnaść vobrazaŭ. Chacia, viadoma, kali b u zaprašeńni prapisali praviły i patrabavańni da źniešniaha vyhladu, mahło b być inakš. «Mahło b», bo na pryjomie ŭ tym liku zavitali palitviaźni, i ja dumaju, što apieratyŭnaje nabyćcio viečarovych sukienak i darahich kaściumaŭ paśla turmy dla ich dakładna nie ŭ pryjarytecie».
Stylistka adznačaje, što choć sučasny śviet źmianiŭsia, i ŭ niečym patrabavańni da źniešniaha vyhladu zrabilisia bolš demakratyčnymi (naprykład, dla žančyn stała dapuščalnym być u bolš tonkich kałhotkach, čym u minułym), usio roŭna dres-kod — heta aktualnaja historyja.
«Pry dapamozie dres-koda ludzi dadatkova padkreślivajuć uzrovień, važnaść i tematyku toj ci inšaj imprezy. I, kaniečnie, kali b biełarusy zavitali da prezidenta Polščy z zanadta jarkim i mudrahielistym makijažam, z hłybokim dekalte i ŭ mini-spadnicach, to heta b pakazała ich niepavahu, bieskulturje. U takich vypadkach važna prosta adčuvać «adekvatnaść» adzieńnia padziei — hetaha moža być dastatkova, nieabaviazkova raźbiracca va ŭsich tonkaściach dres-koda», — dadaje stylistka.
Asobna surazmoŭca nadała ŭvahu dvum supraćlehłym vobrazam — nacyjanalnaj lidarki Śviatłany Cichanoŭskaj i pradstaŭnicy ABBA Maryny Hiryn.
«Maryna Hiryn dla mianie źjaŭlajecca prykładam dobraha hustu, pačućcia stylu i darečnaści, razumieńnia taho, što pasuje asabista joj. U jaje atrymałasia vytrymać bałans pamiž dziełavoj strymanaściu i ŭbranaściu. Tonka, ź vielizarnym hustam, i, hałoŭnaje, vielmi prahresiŭna, spałučajucca roznyja kolery. U dadzienym vypadku jaje vobraz całkam adpaviadaŭ uzroŭniu i tematycy imprezy, pary hoda, a taksama statusu samoj Maryny».
Što tyčycca Śviatłany Cichanoŭskaj, tut stylistka adznačyła, što jana jakraz mahła dazvolić sabie bolš śmiełyja rašeńni.
«Da pradstaŭnikoŭ našaj palityčnaj apazicyi nikoli nielha pryčapicca nakont taho, što tyčycca parušeńniaŭ aficyjnaha, dziełavoha dres-koda. Možna tolki skazać, što časam ich vybar zanadta strymany i kansiervatyŭny (asabliva na kantraście ź inšymi zachodnimi palitykami). Ja mahu dapuścić, što heta robicca śpiecyjalna. Usie my pamiatajem, kolki šumu było, kali Śviatłana Cichanoŭskaja źjaviłasia ŭ videa z darahim kubkam. Jaje asensavany vybar — ścipłaść, kab złyja jazyki nie chacieli paabmiarkoŭvać, što tam kolki kaštavała, dastaŭšy kalkulatar».
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku16
Kamientary