Minčuk pabiŭsia ź nieznajomcam z-za žonki i straciŭ zrok na adnym voku
Niejak nočču minčuk nie moh datelefanavacca da žonki, jakaja pajšła na sustreču sa znajomymi. Kali jon čarhovy raz nabraŭ numar žonki, jamu adkazaŭ nieznajomiec i paviedamiŭ, što jana zaniata i nie moža razmaŭlać. Tak paŭtaryłasia niekalki razoŭ.
Praź niejki čas nieznajomiec sam pieratelefanavaŭ jamu i skazaŭ, kab toj spuściŭsia da padjezda. Haradžanin takoj nachabnaści nie čakaŭ, ale na vulicu ŭsio ž vyjšaŭ, pišuć «Minsk-naviny».
Na łaŭcy siadzieła jaho žonka, pobač ź joj znachodziŭsia pjanavaty mužčyna — toj samy, jaki adkazvaŭ na zvanki. Jon pavodziŭ siabie nachabna, abražaŭ i prynižaŭ mužčynu pierad žonkaj. Nie vytrymaŭšy, minčuk udaryŭ jaho pieršym. Dalej pamiž imi adbyłasia bojka — nieznajomiec nanios jamu nie mienš za 11 udaraŭ, paśla čaho syšoŭ.
Ranicaj stan minčuka pahoršyŭsia, jaho zabrali ŭ balnicu. Z-za traŭmy, atrymanaj u bojcy, jon straciŭ zrok na adnym voku. U dačynieńni da mužčyny, jaki jaho źbiŭ, zaviedziena kryminalnaja sprava. Jamu pahražaje da vaśmi hadoŭ.
U zahinułaj u Ślapiancy dziaŭčynie apaznali Janu Kastrankovu2
Kamientary
I otchvatił,i v itohie połuślepoj.
Žiena voobŝie supier.
Mužu chorošij urok.