Dopis pjanaha viciebčuka, jaki raskazaŭ, što idzie dadomu, nabraŭ 650 tysiač prahladaŭ — sačyŭ uvieś ruskamoŭny treds
«Dobry dzień. Mianie zavuć Ihar, i ja buchi idu dadomu», — napisaŭ viciebčuk i pračnuŭsia znakamitym.
Dopis viciebčuka, jaki pjanym adniekul pajšoŭ dadomu, staŭ siensacyjaj ruskamoŭnaha tredsa. Za losam Ihara sačyli tysiačy čałaviek. Jamu spačuvali, za jaho pieražyvali, jaho asudžali i padtrymlivali, i ŭsio heta ź vielizarnym humaram.
«Dobraha tabie šlachu, Ihar!» — napisaŭ akaŭnt avijakvitkoŭ aviasales.by.
«Ihar, jaki adras?» — pytali ŭ jaho, kab prynieści leki ad hałavy.
«Ty dajšoŭ, Ihar? Usio narmalna?» — turbavalisia za jaho.
«Kali łaska, trymajcie ŭ kursie», — prasili jaho.
Chvalavalisia navat u Kazachstanie.
«Ihar, vaša vietka ŭsio jašče mnie traplajecca, a ja pieražyvaju, ci dajšli vy dachaty».
«Chłopcy, naša dastaŭka pryjdzie chutčej, čym Ihar buchi dojdzie dadomu», — karystalisia pradprymalniki stanoviščam Ihara.
Taksama ludzi zachaplalisia niečakanym pośpiecham chłopca.
Paźniej Ihar napisaŭ, što dadomu jon dajšoŭ.
Dadaŭ, što jon šakavany ahulnaj uvahaj, ale pačuvajecca dobra, i padziakavaŭ usim, chto za jaho chvalavaŭsia.
Paźniej jon paviedamiŭ, što čytaje ŭsie kamientary, dziakuje «za pazityŭ», i sabraŭ hetym dopisam jašče 11 tysiač łajkaŭ.
Ciapier čytajuć
Ułady Hrodna paviedamili pra vychad z ładu liŭnioŭki pad udaram stychii1
Kamientary