«Hrošy ŭ ciabie buduć, a kultura moža źniknuć». Jak polskija panki adradžajuć biełaruskija narodnyja pieśni
Čatyry chłopcy z Padlašša zasnavali hurt «Vandroŭnik», jaki vykonvaje ŭ tym liku biełaruskija pieśni. Jaho ŭdzielniki kažuć, što vandrujuć nie tolki pa miascovaści, ale i pa roznych movach dy žanrach. Chłopcy nazyvajuć siabie pankami, bo iduć suprać mejnstrymu. Chacia vyhlad ich da pankaŭ nie padobny. Pra vybar movy i stylu ŭdzielniki raskazali vydańniu Most.
Fota sa staronki «Vandroŭnika» ŭ fejsbuku
Historyja «Vandroŭnika» pačałasia čatyry hady tamu ŭ adnym z padvałaŭ u polskim Bielsku. Dobra znajomyja pamiž saboj chłopcy vyrašyli stvaryć hurt. Jacak śpiavaje i hraje na akardeonie, Maryjuš — barabanščyk, Damijan — elektrahitaryst, Łukaš — basist. Dla ŭsich heta nie pieršy prajekt, bo muzykaj jany zajmalisia ź dziacinstva.
«Śpiavać pa-biełarusku — heta naturalny stan»
Udzielniki hurta naradzilisia ŭ Polščy, ale nazyvajuć siabie tutejšymi, razmaŭlajuć i śpiavajuć pa-biełarusku, hetuju movu vyvučali ŭ škole. Chłopcy adznačajuć: pytańnia, ci śpiavać na biełaruskaj movie, pierad imi nie stajała.
— Dla nas na Padlaššy — heta, možna skazać, naturalny stan, — tłumačyć Maryjuš.
— My naležym da pakaleńnia, jakoje čuła tutejšuju havorku i biełaruskuju movu ad svaich baćkoŭ i dziadoŭ. Ale miarkuju, pastupova heta źnikaje — moładź źjazdžaje ŭ vialikija harady i zabyvaje viosku, baćkaŭščynu, — dadaje Jacak.
Vyklučna biełaruskamoŭnymi pieśniami repiertuar nie abmiažoŭvajecca. Hurt stvaraŭsia z metaj vandravać pa Padlaššy, a taksama «jahonaj historyi, muzyčnych žanrach i movach».
— U nas jość pieśni i na polskaj movie. Liču, što kali ŭ hałavu pryjšła ideja mienavita polskamoŭnaj pieśni, abmiažoŭvać siabie nie treba, — tłumačyć Jacak.
«Chočacca, kab niešta z narodnaj muzyki zastałosia»
Sabraŭšysia ŭpieršyniu, muzyki praviali dźvie repietycyi i amal adrazu pajechali na konkurs.
— Skazali «budź, što budzie» i pajechali na pieršaje vystupleńnie, — raspaviadaje Jacak. — Mahčyma, heta pankaŭski padychod, jaki zastaŭsia z nami i pa siońnia. Ale kali sustrakajemsia na repietycyjach, zaŭsiody pravodzim «mazhavy šturm». Miarkuju, heta cikavy padychod.
Tak padbirajuć i repiertuar. Naprykład, pieśnia na vierš Maksima Bahdanoviča «Maładość» źjaviłasia źnianacku: Jacak pračnuŭsia z dumkaj, što treba padrychtavać niejkuju pieśniu da vystupleńnia.
— Uziaŭ z palicy zbornik biełaruskich vieršaŭ, jaki zastaŭsia ŭ mianie sa školnych časoŭ, i napačatku knihi znajšoŭ vierš Bahdanoviča. Padabraŭ akordy na hitary, skinuŭ chłopcam — nu my i pasprabavali jaje zajhrać.
Niekatoryja pieśni chłopcy abirajuć, kab jany nie tolki zachavalisia, ale i prahučali nanoŭ. U repiertuary «Vandroŭnika» jość «Ajčyna-mama» hurta «Kordon», «Ahonija» hurta Veritas i narodnaja pieśnia «Ručajočak».
Sučasnuju aranžyroŭku muzyki stvarajuć ułasnymi siłami, a časam dapamahajuć siabry, jakija taksama prychodziać na repietycyi.
— Majmu sercu i dušy biełaruskija pieśni blizkija — heta naša kultura, tradycyja, jakuju važna zachoŭvać, — miarkuje Maryjuš.
— My jak maładoje pakaleńnie chočam pakazać, što hetyja pieśni možna vykonvać pa-roznamu. Chočacca, kab niešta z narodnaj muzyki zastałosia, — dadaje Jacak.
«Jakija ž vy panki, dzie vašyja irakiezy?»
U bolšaj stupieni «Vandroŭnika» viedajuć tyja, chto naradziŭsia na Padlaššy. Novaja emihranckaja chvala biełarusaŭ z hurtom nie znajomaja.
— Tolki niekalki miesiacaŭ tamu my pačali adčuvać, što na Padlaššy źjaŭlajecca bolš biełarusaŭ, jakija zacikaŭlenyja movaj i miascovymi hurtami, — raskazvaje Maryjuš.
Ale «Vandroŭnik» užo paśpieŭ zajhrać dla «niemiascovych» biełarusaŭ — akustyčny kancert adbyŭsia ŭ biełastockim pabie Beer4U.
Niekatoryja sa słuchačoŭ paraŭnoŭvali muzykaŭ z «Korolom i Šutom», inšyja — z «Siektorom Haza». Ale chłopcaŭ heta nie kryŭdzić:
— Nam pryjemna, bo viedajem: kali nas z kimści paraŭnoŭvajuć, značyć, my padabajemsia słuchačam. Pry hetym hrać, jak chtości, nie chočam: jość «inśpiracyi» — hurty, jakija nas natchniajuć, — ale pierš za ŭsio my chočam hrać ułasnuju muzyku, — kaža Jacak.
Stylistyčna hurt adnosić siabie da pank-muzyki, chacia dakładny napramak, u jakim budzie ruchacca hurt, pakul nie vyznačany. Šmat kaho takaja identyfikacyja ździŭlaje.
— U nas pytajucca: jakija ž vy panki, dzie vašyja irakiezy? — śmiajecca Jacak. — Ale dla mianie paniaćcie panku — nie ŭ źniešnim vyhladzie. Važniej adroźnivacca ad masy i iści suprać mejnstrymu. Tak my i robim, navat kali heta nie ŭsim padabajecca.
«Chaciełasia b pakazać biełaruskija narodnyja pieśni na vialikich scenach Polščy»
Pakul muzyka nie prynosić kalektyvu šmat hrošaj. A srodki, zaroblenyja na kancertach, razychodziacca na bienzin — hurt sapraŭdy vandruje šmat: adnojčy daviałosia dać ažno try kancerty za dzień. Hurt heta nie biantežyć:
— Hrošy možna zarabić, i jany ŭ ciabie buduć, a kultura moža źniknuć, — kaža Jacak.
Płanaŭ na budučyniu ŭ «Vandroŭnika» šmat. U hetym hodzie chłopcy płanujuć zapisać albom, jaki stanie zbornikam muzyčnych kazak, u nastupnym — vypuścić akustyčny albom.
— A tak chaciełasia b pakazać biełaruskija narodnyja pieśni na vialikich scenach Polščy, — adznačaje Jacak.
Chłopcy dadajuć, što płanujuć zrabić ułasny mierč — nadrukavać cišotki, ale pakul nie mohuć znajści sponsaraŭ, tamu byli b udziačnyja luboj padtrymcy.
Pasłuchać pieśni «Vandroŭnika» možna na ich YouTube-kanale, a zusim chutka ŭ hurta źjavicca staronka ŭ Spotify.
Ciapier čytajuć
Biełarus, jaki vajavaŭ za Ukrainu, raspavioŭ, čym jaho začaravała kachanka Ina Kardaš, ahientka KDB23
Biełarus, jaki vajavaŭ za Ukrainu, raspavioŭ, čym jaho začaravała kachanka Ina Kardaš, ahientka KDB
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ44
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ4
Učora — u łukašenkaŭskaj turmie, siońnia — u Kijevie dapamahaje ŭkraincam vyžyć. Były palitviazień i svajak Cichanoŭskaj staŭ vałancioram u Punkcie niazłomnaści66
Kamientary