Anansujecca «surjoznaje mierapryjemstva».
«Čarhovaj zaśniežanaj ranicaj u Pałac Niezaležnaści źjazdžajucca hienierały. Puł rychtujecca da surjoznaha mierapryjemstva», — napuskaje tumanu telehram-kanał Puł pieršaha.
Ciapier čytajuć
Statkievič raskazaŭ, jak vyžyvaŭ u źniavoleńni. I čym zajmajecca ciapier1
Kamientary
nie v ihruški ihrajem.
Ni v kriestiki-noliki, ni v priatki,
ni v sałočki,
ni v horiełki, ni v fantiki,
i nie v etu ihru, kak jeje...
Etu... s kolcom...
nu, dierhať, nie pomniu siejčas.
My s vami obsuždajem voprosy
hosudarstviennoj važnosti.
Hospodin Drakon biezusłovno
niepobiedim,
chotia złyje jazyki hovoriat,
čto...
A kto u nas otviečajet
za złyje jazyki?
- Razriešitie?
- Słušaju.
A złyje jazyki hovoriat, čto
hospodin Drakon potieriał hołovu.
A vy čto hovoritie?
My hovorim, čto Drakon
osvobodił ot vojennoj słužby
odnu svoju hołovu po sostojaniju
zdorov́ja,
idia navstrieču jeje žie požiełanijam.
- A złyje jazyki čto?
Oni hovoriat ostavšijesia dvie chužie
piervoj i skoro budut v zadnicie.
- Otkuda žie oni vsie eto vidiat?
- Čieriez okna.
A skolko u nas vsieho
otkrytych okon?
Vsie otkryty.
Ni v čiem miery nie znajem.
Nu čto žie, otkrytyje okna
budiem zakryvať