Chto zastaniecca za ŭschodniaj miažoj abjadnanaj Jeŭropy, zastaniecca syravinnym dadatkam da Jeŭrasajuza.
«Biez prava na svabodny vybar, biez raźniavoleńnia hramadzian na ŭsich uzroŭniach my nie zmožam zaniać raŭnapraŭnaje miesca siarod jeŭrapiejskich dziaržaŭ. U toj ža čas
tolki intehracyja Biełarusi ŭ Jeŭropu zdolnaja zabiaśpiečyć paŭnavartaje ekanamičnaje raźvićcio, jakoha my chočam. I tolki intehracyja ŭ Jeŭropu zdolnaja harantavać biaśpieku našaj krainy,— zajaviŭ Alaksandr Milinkievič u svajoj pramovie na Jeŭrapiejskim Forumie ŭ Minsku 14 listapada. — Pierachodny pieryjad moža być. Ale ŭ cełym, kali ścisła: biez svabody i demakratyi nie budzie jeŭraintehracyi. Bieź jeŭraintehracyi nie budzie dabrabytu i abaronienaści.
My ad ES nikudy nie dzieniemsia, majučy jaho na troch miežach. Prosta ci my budziem pobač ES, ci ŭ składzie ES. Realnaść žorstkaja.
Chto zastaniecca za ŭschodniaj miažoj abjadnanaj Jeŭropy, zastaniecca syravinnym dadatkam da Jeŭrasajuza. Budzie bienzinavym šłanham, hruba kažučy. Chto budzie siabram ES, budzie jak unutry sučasnaj mašyny»,— takoje paraŭnańnie pryvioŭ jon.
Kamientary