Žonka futbalista Viačasłava Hleba: Ja zarablaju bolš za muža. A svaim učynkam u Kurapatach nikoli nie hanaryłasia

Pra status žonki futbalista

«Być žonkaj futbalista nie lohka, jak mnohija dumajuć, ale, biezumoŭna, viesieła i cikava. Da 30 hadoŭ ja žyła žyćciom muža. Tolki paśla hetaha ŭzrostu, kali my viarnulisia ŭ Biełaruś, mahła štości rabić dla siabie, stała niejkaj asobnaj asobaj. Ja ŭžo nie prosta žonka Viačasłava Hleba.

Usie pišuć, što my strašnyja, z vusnami abkołatymi, pieraroblenyja i ŭsie łodarki. Ale ludzi nie zadumvajucca: jak ja mahła pracavać u Hiermanii ci Kitai [kali muž hulaŭ tam]? Ja mahła tolki zabiaśpiečvać utulnaść u siamji — i ŭsio. Jamu było prosta dobra sa mnoj žyć. Ja nie mahła być tut, kali jon tam».

Pra ŭłasny biznes

«Na hety momant ja zarablaju bolš, čym moj muž. Jon navat śmiajecca z hetaha. U mianie svoj ułasny brend adzieńnia. Pieršapačatkova my prosta pryvozili rečy z Karei, Kitaja, a paśla heta stała niecikava. My mahli b praciahvać heta rabić, heta našmat praściej, ale vyrašyli pasprabavać siabie va ŭłasnaj vytvorčaści.

Pieršy startavy kapitał byŭ 200 dalaraŭ — u mianie, mamy i siastry. My skłalisia pa stolki i zamovili niekalki sukienak. Ciapier my z mamaj udvuch brendam zajmajemsia. Druhi kapitał ja ŭziała ŭ doŭh u muža. Kaniečnie, jon moh by prosta dać mnie hetyja dźvie tysiačy. Ale mnie chaciełasia samoj zarablać, ja jamu viarnuła hetyja hrošy na praciahu paŭhoda dakładna».

Pra vypadak u Kurapatach, kali pakazała siaredni palec

«Heta była niejkaja pravakacyja. My prosta pryjechali ŭ restaran «Pajedziem pajadzim», ščyra nie viedali, što tam adbyvajecca. Na nas nakinulisia ludzi, kali my ŭžo vyjazdžali. Spyniajecca mašyna, jany joj pieraharodžvajuć šlach, staić čałaviek z kamieraj, prosta ŭ tvar zdymaje, žančyna aktyŭnaja machaje ściaham, ravie: jak vy naohuł siudy pryjechali!

Moj muž vyjšaŭ ź imi pahavaryć, jon byŭ spakojny. A hety čałaviek z kamieraj zdymaje mianie praz akno — ja ŭziała survetku i kinuła ŭ jaho, kab adyšoŭ. Nie tamu što chacieła naśmiecić ci štości zrabić. Heta była niejkaja abarončaja reakcyja, ja ni kropli nie hanarusia svaim tym učynkam. Ale nakolki jany pravakavali nas, luby zrabiŭ by tak, moža i horš. Ja vielmi tady hanaryłasia mužam, što jon strymaŭsia».

Čytajcie taksama: Futbalist Viačasłaŭ Hleb razam z žonkaj pryjechaŭ u «Pajedziem, pajadzim». Volha Hleb pakazała ludziam siaredni palec VIDEA

Pavialičyć

Pra ciapierašniuju situacyju ŭ krainie

«Ja, jak i ŭsie narmalnyja ludzi, staŭlusia drenna da hvałtu, jaki adbyvajecca suprać našaha narodu. Heta naohuł nienarmalna. Ale ja nie chaču ŭ heta ŭsio ŭnikać, nie chaču być zanadta aktyŭnaj.

Voś ščyra, mnie strašna stracić usio, što ŭ mianie jość, ale ŭ toj ža čas u mianie balić serca za naš narod. Ja nikoli ŭ žyćci nie mierkavała, što my možam kudyści źjechać, ja nie chaču! Ja nie ŭjaŭlaju siabie ŭ inšaj krainie. Ale ŭ toj ža čas ja ŭpeŭniena, što zmahu pracavać pry luboj uładzie i prynosić hrošy ŭ kaznu».

• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0