Mitrapalit Pavieł: Śviataja Ruś nie aznačaje admaŭleńnia ad idei suvierenitetu troch słavianskich krain

Raždžestvienskaje pasłańnie mitrapalita Minskaha i Zasłaŭskaha Paŭła, Patryjaršaha Ekzarcha ŭsiaje Biełarusi archipastyram, pastyram, dyjakanam, manacham i miranam Biełaruskaj Pravasłaŭnaj Carkvy

Abviaščaju vam radaść vialikuju, jakaja budzie ŭsiamu narodu: naradziŭsia vam siońnia ŭ horadzie Davidavym Spasiciel, Jaki jość Chrystos Haspodź

(Łk. 2:10–11)

Praaśviaščennyja archipastyry, vysokašanoŭnyja prasvitary i dyjakany, pačesnyja inaki i inakini, bohalubivaja pastva Biełaruskaj Pravasłaŭnaj Carkvy!

Sardečna vinšuju ŭsich vas ź vialikim i radasnym śviatam Raždžastva Chrystovaha.

U hetuju śvietłazarnuju noč u śviet pryjšoŭ Chrystos Spasiciel, kab adkryć ludziam Boha. Śviataja Carkva, abviaščajučy śvietu hetuju Bažestviennuju tajnu, pačynaje śviatočnuju ŭračystaść słovami: «Pryjdzicie, uzradujemsia ŭ Hospadzie, tajnu hetuju raskryvajučy».

Vialikuju tajnu Bohaŭcialeśnieńnia pradkazvali praroki, pra heta prapaviedavali apostały: Boh źjaŭlajecca ŭ płoci, kab dać ludziam novaje naradžeńnie, a śvietu — abnaŭleńnie. Vyjšaŭšy na propaviedź, Sam Spasiciel adkryta śviedčyŭ vierujučym u Jaho: «Ja pryjšoŭ, kab žyćcio mieli, i ŭdostal mieli» (in. 10:10).

Luboŭ Božaja, biaźmiežnaja i ŭsieachopnaja, syšła da ludziej u Asobie Bohadziciaci Chrysta. Syn Božy syšoŭ na ziamlu, kab dać čałaviectvu Bažestviennuju siłu, «dla žyćcia i nabožnasci» (2 Piat. 1:3), kab naša hrachoŭnaść była zhładžana Praŭdaj Božaj, kab naša niaviedańnie było praśvietlena Śviatłom Božym. «Słava ŭ vyšnich Bohu i na ziamli mir, u ludziach dobraja vola» (Łk. 2:14), — Śviataja Carkva, śviatkujučy Raždžastvo Chrystova, uśled za Niabiesnymi Siłami radasna ŭsłaŭlaje Hospada našaha Iisusa Chrysta, Jaki prynios na ziamlu viečnaje spasieńnie, mir i luboŭ.

Imknieńnie da miru, zhody i adzinstva — maralnaja patreba čałavieka va ŭsie časy. Mir prynios čałaviectvu Haspodź naš Iisus Chrystos — ucialeśnieny Syn Božy. «Niachaj usie buduć adno: jak Ty, Ojča, uva Mnie, i Ja ŭ Tabie, tak niachaj i jany ŭ Nas buduć adno» (in. 17:21), — maliŭ jon Svajho Ajca Niabiesnaha. Mirnaje adzinstva ludziej u Adzinym Bohu, u adzinaj pravasłaŭnaj viery — najvyšejšaja meta, ukazanaja Spasicielem śvietu, Jaki pryjšoŭ na ziamlu. I ŭsie my jak viernyja dzieci Chrystovy, dzieci Pravasłaŭnaj Carkvy, pavinny kłapacicca pra adzinstva našaj Carkvy.

Ziernie viery i nabožnasci, pasiejanaje bolš za tysiačahodździe tamu na našaj błahasłavionaj ziamli, ź ciaham času vyrasła ŭ mahutnaje dreva Pravasłaŭja, jakoje i siońnia zastajecca asnovaj nacyjanalnaha samavyznačeńnia pieravažnaj bolšasci nasielnictva troch słavianskich krain — Biełarusi, Rasii i Ukrainy, jakaja pieražyvaje ciapier trahiedyju hramadzianskaj vajny. Va ŭmovach palityčnaj dezyntehracyi Carkva dla narodaŭ, jakija jaje składajuć, zastajecca zmacavalnym sajuzam. Dla pravasłaŭnaha čałavieka — heta adzinaja duchoŭnaja prastora, jakaja maje ahulny dla hetaj častki Jeŭropy kulturna–cyvilizacyjny kod.

U adnoj sa svaich pramoŭ Śviaciejšy Patryjarch Maskoŭski i ŭsiaje Rusi Kirył nahadaŭ tuju iscinu, jakaja była cudoŭna vykazana ŭ słovach adnaho prapadobnaha i bohaŭhodnaha čałavieka: «Rasija, Ukraina, Biełaruś — heta i jość Śviataja Ruś». Usie my — biełarusy, rasijanie i ŭkraincy — pavinny ŭśviedamlać svaju adkaznaść za zachavańnie ŭnikalnaj cyvilizacyjnaj prastory, jakaja nosić nazvu Śviataja Ruś. I ŭ toj ža čas heta zusim nie aznačaje admaŭleńnia ad idei dziaržaŭnaha suvierenitetu troch słavianskich krain.

Hod minuły, pa miłasci Božaj, prynios nam niamała duchoŭnaj radasci. Jon byŭ adznačany važnymi padziejami ŭ žycci našaj Carkvy. Adpaviedna z rašeńniami Śviaciejšaha Patryjarcha Maskoŭskaha i ŭsiaje Rusi Kiryła i Śviaščennaha Sinodu Ruskaj Pravasłaŭnaj Carkvy na terytoryi Biełarusi ŭtvorany novyja jeparchii. Heta dazvolić usim jeparchijalnym archijerejam mieć bolš znosin sa svajoj pastvaj na prychodach, stać bližej da prostych viernikaŭ, dapamahać pačynajučym viernikam uśviadomić svaje duchoŭnyja vytoki, dałučajučy ich da etnakulturnaj tradycyi našaj krainy, a značycca — da jaje relihijnaj tradycyi, da Pravasłaŭja, što budzie spryjać i pracesu farmiravańnia prychodaŭ z aktyŭnym prychodskim žyćciom.

Praaśviaščennyja archipastyry, uźlublenyja ajcy, braty i siostry! Vinšujučy ŭsich vas sa śvietłym śviatam Raždžastva Chrystovaha, malitoŭna žadaju vam nievyčarpalnaj błahadatnaj dapamohi Božaj u dalejšaj vašaj pracy na słavu Śviatoj Pravasłaŭnaj Carkvy, na słavu Baćkaŭščyny našaj, na karyść i roskvit ziamli, na jakoj my z vami žyviem, na dabro ŭsim našym bližnim i dalnim. Amiń.

+ PAVIEŁ, mitrapalit Minski i Zasłaŭski, Patryjaršy Ekzarch usiaje Biełarusi.

Raždžastvo Chrystova,

2014/2015 h.,

horad Minsk.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0