«Piensija nie daciahvaje navat da 1000 dalaraŭ — heta nie tyja hrošy, na jakija možna kamfortna žyć»
Jak vyśvietliłasia, u Biełarusi nie žyrujuć navat hienierały, jakija majuć asablivyja zasłuhi pierad ciapierašniaj uładaj.
Mikałaj Čarhiniec, ciapier staršynia Sajuza piśmieńnikaŭ Biełarusi, vymušany ekanomić na lekach. Jon raskazaŭ «Biełhazietie», što ŭ miesiac tracić na miedykamienty da 450 dalaraŭ. Pa słovach Čarhinca, u Maskvie leki tańniejšyja. Tamu, kab nie zhaleć u aptekach našaj sacyjalna aryjentavanaj dziaržavy, adstaŭny hienierał prosić siabroŭ, jakija byvajuć u rasijskaj stalicy, kuplać tam nieabchodnyja jamu preparaty.
Juryj Sivakoŭ ciapier pracuje prarektaram staličnaha instytuta kiravańnia. U hutarcy z «Presbołam» jon
Tut Sivakoŭ maje racyju: 1000 dalaraŭ pry ciapierašnich biełaruskich cenach — nievialikija hrošy. Zastajecca tolki zdahadvacca, jak vyžyvajuć prostyja staryja: siaredniaja piensija ŭ dziaržavie nie daciahvaje i da 200 dalaraŭ.
Čamu tak adbyvajecca, pierakanaŭča patłumačyŭ sam Sivakoŭ. «Kanceptualny tezis sučasnaj teoryi kiravańnia čałaviečymi resursami hučyć tak: naš dabrabyt šmat u čym zaležyć nie tolki ad taho, jak my pracujem, a ŭ bolšaj stupieni ad taho, jak nami kirujuć», — zajaviŭ hienierał u adnym z papiarednich intervju.
Tak što, ciapierašni pamier piensij — heta jašče adna vydatnaja ilustracyja da
Kamientary