Беларуска ўладкавалася ў кандытарскую краму. Але высветлілася, што за наведванне туалета ёй трэба плаціць
У самой краме праблемы не бачаць.
Дзіўную гісторыю няўдалага працаўладкавання распавяла ў Threads беларуска Аліна Сахарава. Сама яна з Гомеля, але пераехала ў Мазыр і цяпер актыўна шукае працу на новым месцы.
Нядаўна Аліна прыйшла на стажыроўку ў краму «Цукерачка», што знаходзіцца на кірмашы «Славянскі».
Спачатку і дзяўчыну, і працадаўцу ўсё задавальняла: Аліну ўзялі на стажыроўку, адмовіўшы іншым кандыдаткам. Але на чацвёрты дзень узнікла нечакана праблема.
Высветлілася, што ў краме няма свайго туалета. Супрацоўнікам прапаноўваюць хадзіць у грамадскі туалет, які належыць кірмашу — і плаціць грошы за наведванне.
Па словах Аліны, яна даведалася, што іншыя супрацоўніцы крамы вымушаны мяняць пракладкі ў дні менструацыі проста на складзе, дзе знаходзіцца салодкая прадукцыя — каб сэканоміць і лішні раз не аплачваць паход у туалет.
Неабходна дадаць, што працоўны дзень прадавачкі ў гэтай краме — 10 гадзін.
Дзяўчына прызнаецца, што была ў шоку, бо ніколі не чула пра такое. Яна вырашыла ўдакладніць у дырэктаркі, ці дакладна ўсё зразумела. Тую нічога не засмуціла: «Ну так, усе ходзяць па 10 гадоў, і ніхто не абураецца, я ўвогуле адзін раз на дзень хаджу». На што я ёй растлумачыла, што ў кожнага чалавека арганізм працуе па-рознаму (камусьці трэба і тры разы схадзіць, а раптам у чалавека цыстыт, крытычныя дні і гэтак далей). У такія дні наведванне прыбіральні ніяк не можа быць адзін раз на дзень. Таксама спытала, чаму арганізацыя не аплачвае туалет, калі свайго няма, на што мне было сказана: гэта нармальна, мы заўсёды так працуем».
На гэтай дзіўнай ноце супрацоўніцтва скончылася. Пры гэтым стажыроўку Аліне так і не аплацілі: «Я прыходзіла і ўвесь час працавала на касе, займалася фасоўкай прадукцыі, выкладкай на вітрыны. Адна справа, калі б я прыходзіла і сядзела проста на крэсле, дык, вядома, пра якую аплату можна казаць, але калі я працавала там як належыць, то прабачце. Тут самае сапраўднае парушэнне заканадаўства аб працы (абавязак наймальніка арганізаваць санітарна-бытавое забеспячэнне работнікаў)».
У каментарыях з'явілася жанчына, якая працуе ў краме на іншым кірмашы, і падзялілася сваім досведам: «У нас на кірмашы прыбіральня платная для ўсіх, але супрацоўнікам кірмашу ўсе ўладальнікі аплачваюць гэтыя выдаткі з разліку тры наведванні на дзень. Хочаш часцей, дык ужо за свае грошы».
Аліна ж паведаміла, што ўжо пачала пісаць скаргі на краму ў розныя інстанцыі. Афіцыйны акаўнт «Цукерачкі» прыйшоў у каментары да допісу — не проста так, а з пагрозамі засудзіць Аліну за паклёп.
Спачатку, праўда, у «Цукерачцы» пераконвалі каментатараў, што ўсё ў іх добра: «У нашай краме створаны ўсе неабходныя ўмовы для адпачынку. Чайнік і мікрахвалевая печ, супрацоўнікі могуць гатаваць гарачыя напоі і разаграваць ежу ў любы час. Ракавіна з гарачай і халоднай вадой для забеспячэння гігіенічнасці і зручнасці».
Але ў выніку ўсё ж крама была вымушаны прызнаць: унітаза ў павільёне «Цукерачкі» няма, а супрацоўнікам сапраўды неабходна карыстацца грамадскім туалетам за ўласныя грошы.
А пасля і ўвогуле крама пачала блытацца ў апраўданнях. Спачатку напісала: «Мы разумеем, што гэта можа даставіць пэўныя нязручнасці, таму ў канцы месяца мы кампенсуем гэтыя выдаткі нашым супрацоўнікам праз прэміі і надбаўкі».
Пасля лагічнага пытання Аліны, чаму ж ёй тады не распавялі пра такую сістэму кампенсацыі, крама здала назад: «У нашых абмеркаваннях не ўказвалася, што гэтыя прэміі прызначаны для пакрыцця выдаткаў на прыбіральню. Прэміі і надбаўкі з'яўляюцца часткай агульнай сістэмы ўзнагароджання за працу і вынікі працы супрацоўнікаў».
Цяпер чытаюць
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе1010
Каментары