Трамп збіраецца заўтра аб'явіць пра перамогу над Іранам — Politico

На працягу апошніх сутак Трамп ужо неаднаразова намякаў на такі вынік — праз інтэрв’ю, сацыяльныя сеткі і публічныя выступленні. Паводле інфармацыі з яго атачэння, у сваёй прамове ён плануе абвясціць пра фактычную перамогу і акрэсліць далейшыя крокі ЗША, у тым ліку магчымасць хуткага выхаду з канфлікту.

Асобную ўвагу ён надасць праблеме Армузскага праліва, праз які праходзіць значная частка сусветных паставак нафты. Іран працягвае абмяжоўваць суднаходства ў гэтым рэгіёне, што ўжо прывяло да росту цэн нафты (больш за 100 даляраў за бараль).

Трамп не плануе браць на сябе поўную адказнасць за вырашэнне гэтай праблемы і хоча перакласці яе на краіны Еўропы і Персідскага заліва, сцвярджаючы, што яны павінны самі забяспечыць доступ да энергарэсурсаў.

Яго былы дарадца Стыў Бэнан адзначае, што Трамп фактычна дзейнічае па прынцыпе «прыйшоў, убачыў, перамог»: абвясціць поспех, зафіксаваць дасягнутыя вынікі і паступова завяршыць удзел ЗША ў вайне. Пры гэтым не выключаецца, што Вашынгтон паспрабуе дамагчыся спынення агню.

Выступленне Трампа адбываецца на фоне росту незадаволенасці ягонымі дзеяннямі ўнутры краіны. Вайна з Іранам не карыстаецца шырокай падтрымкай у грамадстве, а рост цэн на энерганосьбіты выклікае занепакоенасць як у выбаршчыкаў, так і на фінансавых рынках. Таму ягоная заява можа быць спробай супакоіць сітуацыю і паказаць, што канфлікт набліжаецца да завяршэння.

Нягледзячы на словы Трампа пра прагрэс у перамовах з Іранам, рэальных прыкмет хуткага пагаднення няма. Больш за тое, некаторыя прадстаўнікі іранскага кіраўніцтва сцвярджаюць, што ніякіх перамоў увогуле не вядзецца. Сам Трамп заяўляе, што Іран нібыта просіць спынення агню, але ЗША гатовы разгледзець гэта толькі пасля таго, як будзе адноўлена свабоднае суднаходства ў Армузскім праліве.

Адначасова ЗША працягваюць узмацняць сваю вайсковую прысутнасць у рэгіёне — туды накіроўваюцца яшчэ каля 2500 марскіх пехацінцаў. Гэта выглядае супярэчліва ў кантэксце заяў пра хуткае заканчэнне вайны, але можа сведчыць пра жаданне ўмацаваць пазіцыі перад магчымымі перамовамі.

Важнай часткай публічнай рыторыкі Трампа з’яўляецца крытыка еўрапейскіх саюзнікаў. Ён незадаволены тым, што краіны НАТА не падтрымалі ЗША ў гэтай вайне і нават абмяжоўваюць выкарыстанне сваіх вайсковых баз і паветранай прасторы. Асаблівае раздражненне выклікалі рашэнні Італіі і Вялікабрытаніі, якія не дазволілі амерыканскім сілам выкарыстоўваць сваю інфраструктуру.

Трамп нават пагражае перагледзець ролю ЗША ў НАТА і не выключае магчымасці выхаду з альянсу, хоць для гэтага патрэбна падтрымка Сената, дзе НАТА мае шырокую падтрымку. Ён таксама называе альянс слабым і ставіць пад сумнеў яго эфектыўнасць.

У Еўропе ж такія заявы ўспрымаюць спакойна і без асаблівай панікі. Еўрапейскія чыноўнікі лічаць, што Трамп спрабуе перакласці адказнасць за складанасці вайны на саюзнікаў і апраўдаць свае рашэнні. Яны таксама адзначаюць, што ЗША ўсё больш разглядаюць адносіны з партнёрамі не як саюз, заснаваны на агульных каштоўнасцях, а як прагматычнае супрацоўніцтва, дзе важную ролю адыгрываюць фінансавыя і палітычныя выгады.

• 0
• 0
• 1
• 6
• 1
• 0
• 0
• 0