Таццяна — жонка аднаго з дырэктараў EPAM Андрэя Шубадзёрава (разам пара выхоўвае чацвярых дзяцей: траіх агульных і дачку Андрэя). У студзені 2024 года ёй паставілі папярэдні дыягназ рак кішэчніка, піша Devby.io.
Андрэй расказвае: яго жонцы зрабілі МРТ у сербскай клініцы і ўбачылі, што адна вобласць кішэчніка павялічылася да 10 см. Затым ужо ў Чарнагорыі Тацяна прайшла каланаскапію.
— Гастраэнтэролаг адвёў мяне ў бок і сказаў: «Я мяркую, што гэта пухліна — і ўсё сур’ёзна». Але МРТ больш нічога не паказала, таму мы спадзяваліся, што гэта нешта іншае, запаленне, напрыклад.
«Таццяне зрабілі біяпсію. Мы чакалі вынікаў і абмяркоўвалі з дактарамі аперацыю, яе можна было выканаць даволі тэрмінова — і там жа, у Чарнагорыі. Аднак адзін са спецыялістаў звярнуў увагу на вялікі пакет лімфавузлоў на здымку — і сказаў, што гэта «міна запаволенага дзеяння». «Я не рэкамендаваў бы вам гэта рабіць тут, у Чарнагорыі».
Андрэй і Таццяна вырашылі шукаць іншы варыянт. Суразмоўца вывучыў рэйтынг краін, у якіх дактары паспяхова лечаць рак, — у топе ЗША, Ізраіль, Германія і Швейцарыя.
— Трапіць у Амерыку ў найкарацейшыя тэрміны нерэальна, а ў Ізраілі цэны ў разы вышэйшыя, чым у Еўропе.
«Мы пачалі шукаць нешта ў Германіі — і, о цуд, дзякуючы ўнутраным кантактам знайшлі. Адзін з супрацоўнікаў EPAM, немец, параіў звярнуцца ў Klinikum Bogenhausen — гэта буйная бальніца, якая з’яўляецца часткай універсітэцкай клінікі Мюнхена, і там вельмі добрае аддзяленне гастраэнтэралогіі».
«Гэта быў час, калі кожны дзень прыходзілі несуцяшальныя навіны»
1 лютага яны адправілі заяўку — а ўжо 6 лютага сустракаліся з гастраэнтэролагам Вольфгангам Шэпам.
Дактары вывучылі дакументы, што прывезлі Андрэй і Таццяна (на той момант ужо былі вядомыя вынікі біяпсіі — на жаль, гістолагі выявілі ракавыя клеткі), і сказалі, што пры ўсёй павазе да калег з Чарнагорыі, яны павінны правесці сваё абследаванне.
Таццяну паклалі ў бальніцу, ёй зрабілі шэраг даследаванняў, у тым ліку біяпсію лімфавузлоў. Андрэй згадвае, што гэта быў час, калі «кожны дзень прыходзілі несуцяшальныя навіны».
Спачатку дактары выявілі чатыры другасныя пухлінныя ачагі ў печані (хоць да таго іх калегі лічылі, што метастазаў у арганізме няма).
«Але самае непрыемнае — яны атрымалі інфармацыю аб лімфавузлах: «пакет» знаходзіўся побач з артэрыямі, якія забяспечваюць крывёй ногі, — і не дазваляў правесці аперацыю», — расказвае Андрэй.
Кансіліум вырашыў прызначыць Таццяне хіміятэрапію на 3 месяцы (усяго 6 сеансаў), і паралельна — імунатэрапію манакланальнымі антыцеламі з 12 сеансаў.
Андрэй падрабязна прыводзіць тыднёвы графік сваёй жонкі: у панядзелак — хіміятэрапія, у сераду — імунатэрапія («ад яе ў пацыентаў больш за ўсё пабочных эфектаў, і што самае страшнае для дзяўчат — усё гэта адбіваецца на прыгажосці твару і цела»).
«У пратаколах прапісана прысутнасць родзіча як умова для выздараўлення»
Было няпроста (Андрэй увесь той час коратка характарызуе словазлучэннем «пякельнае пекла»), але праз 3 месяцы вынікі ашаламілі нават дактароў: два метастазы «сышлі», яшчэ два паменшыліся ў памерах. І паколькі яны знаходзіліся на невялікай адлегласці адзін ад аднаго, дактары ўжо маглі адразу выдаліць іх шляхам радыёчастотнай абляцыі.
— Нам сказалі рыхтавацца да аперацыі. Праз месяц Таццяне выдалілі ўсю пухліну, а таксама лімфавузлы з таго «пакета».
Аперацыя была малаінвазіўнай — з дапамогай робата Da Vinci. Праз усяго пяць сутак пацыентку выпісалі.
Зразумела, за гэтым пайшоў яшчэ адзін курс хіміятэрапіі (а потым працяглы перыяд аднаўлення). Андрэй і Таццяна пастаянна ездзілі ў клініку на ін’екцыі.
Андрэй робіць невялікае адступленне, каб пахваліць дактароў і ўспомніць добрым словам доктара Марціна Фукса, які вёў усё лячэнне, а таксама захапіцца стаўленнем усяго персаналу бальніцы да пацыентаў.
— Што прыкметна: у Германіі нават у пратаколах прапісана прысутнасць родзіча як абавязковая ўмова для выздараўлення — ад гэтага на 50% залежыць поспех лячэння.
У кастрычніку яны атрымалі папярэдняе заключэнне аб тым, што ў Таццяны наступіла рэмісія — можна ехаць дадому.
У лютым Таццяна прайшла першы чэк-ап. Вердыкт медыкаў цешыў: «Ніякіх слядоў ракавых клетак». Але чэк-ап у чэрвені, на жаль, паказаў рэцыдыў. Дактары настойваюць на тым, што лячэнне неабходна пачаць неадкладна — да курсу хіміятэрапіі зараз вырашана дадаць радыётэрапію.
«Калі б не мае сябры, не людзі, з якімі я працаваў, — не ведаю, як справіўся б»
У ходзе гутаркі Андрэй шмат гаворыць аб тым, як дапамаглі яму калегі і сябры ў той нялёгкі перыяд: лячэнне Таццяны абышлося ў немалую суму — 250 тысяч еўра, і нейкія грошы прыйшлося пазычаць (асабліва ўдзячны Андрэй былым калегам з Wargaming — «ад іх прыйшла большая частка дапамогі»).
— Калі б не мае сябры, не людзі, з якімі я працаваў раней і зараз, — я не ведаю, як справіўся б.
Зараз Андрэю зноў патрэбна дапамога. Ён кажа, што «не паспеў матэрыяльна аднавіцца», — а на новае лячэнне, па папярэдніх падліках, спатрэбіцца не менш за 100 тысяч еўра.
Андрэй звяртаецца да супольнасці, а таксама да калег, якім дапамог у свой час: нават невялікая сума сыграе вялізную ролю. Дапамагчы можна, далучыўшыся да збору па спасылцы або пераводам на карту.
Рэквізіты для пераводу
- PayPal:
- [email protected]
- phone: +38267148617
- address: Herceg — Novi, Meljine, Lazure A301
- Карта Прыёрбанк: 4916 9896 6006 3305 04/28
- ПРЫОРБАНК ААТ
- УНП 100220190
- БІК PJCBBY2X
- N транзітнага рахунку — BY85PJCB38129990001611000933 для залічэння на рахунак кліента
- N BY 03PJCB30141030081073684933 Шубадзёраў Андрэй Юр’евіч, 18.09.1968 г. н.
- Карта СБЕР: Tatiana Shubaderova, +7 921 361-74-95
Рэквізіты
- Атрымальнік: ШУБАДЗЁРАВА ТАЦЯНА УЛАДЗІМІРАЎНА
- Нумар рахунку: 40817810955863019063
- Банк атрымальніка: СЕВЕРО-ЗАПАДНЫЙ БАНК ПАО СБЕРБАНК
- БІК: 044030653
- Кар. рахунак: 30101810500000000653
- ІНН: 7707083893
- КПП: 784243001
- SWIFT-код: SABRRUMM
Або — па нумары карты (Сбербанк) 2202203262921663
Андрэй кажа, што кампанія таксама дапамагае яму — у тым ліку тым, што дае яму магчымасць знаходзіцца побач з жонкай і працаваць. Але па фінансавую падтрымку ў EPAM ён не звяртаўся — кампанія перажывае «не самыя лепшыя часы», ды і ёй ёсць, каму дапамагаць: працаўнікам-рэлакантам, а таксама ўкраінскім супрацоўнікам.
Чым цяпер займаюцца дзяўчаты, якіх летась назвалі самымі прыгожымі ў Беларусі?9
Чым цяпер займаюцца дзяўчаты, якіх летась назвалі самымі прыгожымі ў Беларусі?
Містычнае кола Вільні: Каліноўскі быў пахаваны з медальёнам святыні, каля якой вырас гатычны палац доктара з-пад Оршы. Цяпер парэшткі Каліноўскага перапахавалі ў магільні таго ж доктара2121
Каментары