Мікрапластык можа трапляць у мозг і выклікаць змены ў паводзінах — новае даследаванне
Мышы падвяргаліся ўздзеянню мікрапластыку ў пітной вадзе. Вынікі выклікаюць сур'ёзную трывогу ў навукоўцаў.
Наша планета заваленая адкідамі з пластыка. Ён разбураецца і становіцца мікрапластыкам — малюсенькімі кавалачкамі памерам менш за 5 мм. У новым даследаванні, вынікі якога былі апублікаваныя ў International Journal of Molecular Science, навукоўцы паспрабавалі зразумець доўгатэрміновы ўплыў мікраспластыка на здароўе. І вынікі гэтыя, мякка кажучы, выклікаюць трывогу.
Даследчыкі з University of Rhode Island падвяргалі мышэй уздзеянню розных ўзроўняў мікрапластыку праз пітную ваду, каб даследаваць уплыў на паводзіны і тое, як ён назапашваецца ў арганізме. Даследчыкі заўважылі, што мікрапластык назапашваўся ў тканках розных органаў, у тым ліку па-за межамі стрававальнай сістэмы мышэй.
Даследчыкі кажуць, што былі здзіўленыя, убачыўшы, колькі мікрапластыку назапасілася з цягам часу. Так ён апынуўся не толькі ў цэнтры стрававальнага тракта, але і ў яго тканках. Навукоўцы знайшлі яго як у фекаліях жывёлаў (што зусім не дзіўна), але і глыбока ўнутры клетак печані, селязёнкі і нырак, а таксама ў мозгу.
Паколькі пластык быў знойдзены ў самых розных органах, гэта азначала, што шмат кавалачкаў праглынутага мікрапластыку трапіла ў кроў. Гэта дазволіла яму прабіцца ў органы за межамі стрававальнага тракта.
Каманда даследчыкаў таксама вывучыла змены ў паводзінах мышэй. Пасля трох тыдняў ужывання забруджанай вады мышэй пратэставалі. Жывёлы даследавалі слаба асветленую камеру на працягу 90 хвілін, а іх спантанныя рухі ў гэты час адсочваліся даследчыкамі, распавядае Gizmodo.
Звычайна мышы не стаяць у чаканні, пакуль іх схопіць драпежнік. Яны адчуваюць сябе ў большай бяспецы ўздоўж сценак камеры. Падчас тэста мышы, якія мелі большую канцэнтрацыю мікрапластыку ў сваёй вадзе, з большай верагоднасцю апыналіся на «адкрытай прасторы», а іх рухі былі больш бязладнымі і хаатычнымі ў параўнанні з мышамі, якія не падвяргаліся ўздзеянню, а таксама тымі, якія мелі меншае ўздзеянне мікрапластыку. Гэта было асабліва прыкметна ў старых мышэй.
Адрозненні ў паводзінах выклікалі трывогу, асабліва таму, што мышы прымалі павышаныя дозы мікрапластыку ўсяго толькі тры тыдні.
Таксама даследчыкі заўважылі запаленне ў галаўным мозгу жывёлаў і зафіксавалі зніжэнне гліяльнага фібрылярнага кіслага бялку (таксама вядомага як GFAP). Гэты бялок падтрымлівае клеткавыя працэсы ў галаўным мозгу, а яго ніжэйшы ўзровень звязаны з раннімі стадыямі некаторых нейрадэгенератыўных захворванняў, уключаючы мышыныя мадэлі хваробы Альцгеймера.
Каманда не чакала настолькі дрэнных вынікаў і цяпер мае намер правесці дадатковыя даследаванні, каб лепей зразумець ролю мікрапластыку ў неўралагічных разладах і захворваннях, жыццёвы цыкл мікрапластыку ў арганізме і наколькі ён можа ўплываць на здольнасць мозгу падтрымліваць гамеастаз.
Навукоўцы спадзяюцца, што гэтую нядаўна апублікаваную працу можна аб'яднаць з іншымі намаганнямі па барацьбе з забруджваннем, каб паступова адмовіцца ад непатрэбных пластыкавых вырабаў. Даследчыкі кажуць, што даўно трэба перагледзець, якія віды пластмас мы выкарыстоўваем і ад якіх можам адмовіцца, асабліва калі размова ідзе пра аднаразовыя вырабы, кшталту пластыкавых пакетаў ці посуду. Таму наступным разам, калі будзеце браць у краме пластыкавы пакет, каб пакласці туды пакупкі, падумайце тройчы.
Мікрапластык — адна з галоўных пагроз здароўю ў XXI стагоддзі. Але навукоўцы знайшлі рашэнне
«Экалагічна чыстыя» саломінкі ўтрымліваюць патэнцыйна таксічныя хімічныя рэчывы, якія ўяўляюць пагрозу для людзей і дзікай прыроды
Глыбока ў лёгкіх жывых людзей знайшлі часцінкі пластыку. Невядома, як гэта ўплывае на здароўе
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра2929
Каментары