“Akreścina”
Na hetym tydni vychodziać na volu Źmicier Bandarenka i Valery Ščukin, Ivan Dziehciaroŭ i Lavon Sadoŭski apošnija ŭdzielniki akcyi “Tak žyć nielha!”, jakija adbyvali najbolšyja terminy administracyjnaha źniavoleńnia — 15 sutak.
Pryjomnik-raźmierkavalnik pry HUUS Mienharvykankamu na vulicy Akreścina milhaje na hazetnych bačynach ad pieršych apazycyjnych akcyjaŭ. Navat sama vulica ŭ ludzkoj śviadomaści asacyjujecca nie z savieckim vajskovym lotčykam, u honar jakoha jana była nazvanaja, a mienavita z hetaj ustanovaj.
“Zubroŭcy”, jakija niadaŭna pavychodzili z specpryjomniku, amal nia skardzilisia na ŭmovy ŭtrymańnia. Alaksandra Andžyjeŭskaja, što paśla maršu pratestu prasiedzieła na Akreścina 5 sutak, kaža, što achoŭniki staviacca zyčliva, častujuć cyharetami. A jašče joj spadabałasia, što źniavolenyja raz na tydzień majuć prava na haračy duš, čaho nie byvaje ŭ niekatorych studenckich internatach. Niadaŭna ŭ specpryjomniku-raźmierkavalniku zrabili ramont — jakraz pad apošnija viasnovyja akcyi apazycyi…
Horš na Akreścina z prahułkami na śviežym pavietry. Patrapić na vulicu možna, tolki zapisaŭšysia na jakuju-niebudź pracu. Toj samy Chalezin, jaki paśla dźviuch biassonnych nočaŭ zadychaŭsia ŭ kamery i prasiŭ dazvołu na prahułku, atrymaŭ ad achovy admovu.
Byłyja “žychary” specpryjomniku-raźmierkavalniku śćviardžajuć, što amal usie pieradadzienyja dla ich charčy dachodziać da adrasataŭ. Ale kali niešta “hublajecca”, to źniavolenyja mocna nie pratestujuć, zadavolenyja ŭžo tym, što atrymali reštu. Dobraje charčavańnie z voli mieli “zubry”. Jany navat žartavali, što niadrenna było b znoŭ patrapić na Akreścina.
Padčas apošniaj “adsiedki” dziejačy “Chartyi'97” navat čytali lekcyi svaim maładym sukamernikam: Jury Chaščavacki — pa kinamastactvie, Źmicier Bandarenka — pa palitalohii. A Valery Ščukin pisaŭ čarhovyja turemnyja dziońniki.
Aleh Tačony
Ciapier čytajuć
«Ja bolš nie anarchist». Mikoła Dziadok — pra turmu, Boha i rasčaravańnie ŭ ideałohijach10
Kamientary