TELEVIZAR

 TELEVIZAR

Kančatkovy dyjahnaz

21 krasavika ŭ parku Horkaha, dzie “Zubr” ładziŭ akcyju “Kančatkovy dyjahnaz”, sabrałasia čałaviek 200. U natoŭpie milhali biełyja chałaty siabroŭ “Zubra”. Dziei adbyvalisia adrazu ŭ niekalkich miescach, i tre było mieć spryt, kab za ŭsim usačyć.

Dźvie dziaŭčyny ŭ biełych chałatach z cacačnymi psychijatryčnymi małatočkami abstukvali achvotnych “abśledavacca”, zadavali pytańni i davali žartoŭnyja parady. Niepadalok maładziony ŭ lekarskich strojach ładzili konkurs na lepšy varjacki kryk, abiacajučy pieramožcam pryzy. Ćvikom prahramy było imhniennaje “fota z mazaičnym psichapatam” — čałaviekam u kašuli sa źviazanymi za śpinaj rukavami j vusataj mascy. Fatohrafu davodziłasia adhaniać achvotnikaŭ uvajści ŭ historyju: “Ačyścicie terytoryju pierad psychapatam! Nie čapajcie psychapata rukami, nie chvalujcie jahonuju psychiku!”. Paŭz viasioły natoŭp tudy-siudy biehaŭ “sanitar”, zdahaniajučy “chvoraha” ŭ takoj samaj vusataj mascy. Na łavie chłopcy apantana hulali ŭ nastolny chakiej. Nie paśpieła ja ahledziecca, jak dziaŭčat-“psychijatraŭ” užo paciahnuli da milicejskich mašynaŭ. Zatrymlivali jak milicyjanty ŭ formie, tak i ludzi ŭ cyvilnym. Maładziony supraciŭlalisia.

“My nie dapuścim, štob u našaj stranie zabirali ludziej u biełych chałatach! — padvyvaŭ tym časam u mikrafon dziajač z tvaram z papje-maše i futravymi vusami. — Karoče havara, padździaržycie minia!”. Pramoŭcu “padździaržali” padletki-“telepuziki” ź miakkimi cackami na hałovach i čyrvona-zialonymi ściažkami. “Mierapryjemstva nie sankcyjanavanaje!.. adkaznaść!.. razyścisia!” — u čarhovy raz zaroŭ mehafon.

U razhar mierapryjemstva ŭ parku byli zaŭvažanyja Eleanora Jazierskaja j kolišniaja redaktarka hazety “Imia” Kaciaryna Vysockaja. Mnie padałosia, u ichnaj razmovie milhanuła słova “režysura”...

Inšaja zorka ekranu — Hienadź Kurbieka — špacyravaŭ u kampanii maładzionaŭ u skurankach, padobnych da zvyčajnych mitynhovych “cicharoŭ”.

Tymčasam kala rečki pačaŭsia žyvy chakiejny matč na asfalcie (hulcy farsili ŭ vusatych maskach i biełych chałatach). Potym chakieisty sastupili miesca łyžnikam u takoj samaj “maskchałatnaj” uniformie. Łyžy hrukatali ab asfalt. Finał hetych honak byŭ niečakany: dvoje łyžnikaŭ uskočyli na parapet hranitnaha bierahu Śvisłačy i, pad huł hałasoŭ i vopleski,.. skoknuli ŭ vadu.

Na hetaj aptymistyčnaj nocie skončylisia hulańni. Pačalisia zatrymańni.

Na vychadzie z parku milicyjant vietliva paprasiŭ nas z mužam pakazać dakumenty. Uśled padlacieła ciotka ŭ cyvilnym kaściumie višniovaha koleru i pačała niešta kryčać. Ja paraiła joj trochi palačycca. “205-ty, 205-ty, dajcie mašynu, — adkazała ciotka niekudy sabie ŭ stanik. – Maŭčać!!!” – dadała jana, nie asensoŭvajučy, što ŭsie moŭčki słuchajuć jejnuju racyju.

Z “žyhuloŭ”, što padjechali na vyklik, vyskačyli dvoje z šalonymi vačyma j stali ŭ buldožuju stojku. “Hetyja, dumaju, pajeduć narmalna”, — aceńvaje našuju niabujnaść kabieta ŭ višniovym. Stojki synchronna źnikajuć, vočy miakčejuć, nas “zaprašajuć padjechać”. “Kudy dva hruzy?” –“U Partyzanski!” — zahadvaje hołas z racyi.

U Partyzanskim RUUS chałodna, jak u padvale. My pavodzimsia volna, hutarym miž saboj i ź milicyjantami pra akcyju, dyjahnaz i žyćcio. Čałaviek u cyvilnym (i na akcyi, i ŭ pastarunku rej viali ludzi ŭ cyvilnym ź inšaha, nie milicejskaha, viedamstva) sprabuje spynić hutarki. “My nia sami siudy pryjšli, dyk budźcie łaskavyja nas tryvać!” – kažu jamu. Ludzi z vajskovaj vypraŭkaj čamuści pavažajuć nachabstva ŭ vietlivaj formie. Chutka my navat uśmichajemsia adno adnamu. (Nia chočaš być achviaraju – nia budź joju!)

Nas, zatrymanych u parku, 38 čałaviek. U tym liku — stałaha vieku mužčyna, jakoha pryvieźli z tralejbusnaha prypynku ŭ kajdankach, i dźvie babuli (źbirali pustyja butelki. Torby sa škłataraj u ich kanfiskavali). Płyŭcy-łyžniki taksama tut. Im dazvolili pieraapranucca ŭ suchija biełyja chałaty.

Prostyja milicyjanty pierakonvajuć, što nas voś-voś adpuściać. Zatelefanavać dačce, jakaja doma adna, mnie nie dazvalajuć. Usich zdymajuć na videa, biaruć adbitki palcaŭ, prosiać raspavieści pra hulańni j paśmiejvajucca. Vidać, što milicyja ničoha nie vyrašaje ŭ losie “palityčnych” i čakaje “asablivaha rasparadžeńnia” z racyi. Čakajem i my – u aktavaj zali. Mienavita tut źjaŭlajecca pieršy amonaviec-“admarozak”: “najaždžaje” na dziaŭčat i nikoha nie puskaje ŭ prybiralniu. Ja paviedamlaju amonaŭcu, što paśla prezydenckich vybaraŭ źbirajusia zrabić uniosak u vypraŭleńnie demahrafičnaj sytuacyi ŭ krainie. “Usie vy tut ciažarnyja!” — kaža jon i čaplajecca da niekaha z-za vybitaha zuba. “Zuby ŭstaŭlajuć, a voś z mazhami — ciažej!”. Ahulny rohat. Pryvodziać zatrymanuju Kaciarynu Šaban. Daznajemsia pra druhoha “admarozka” ŭ cyvilnym, Novikava. Jon ŭdaryŭ Kaciu pa tvary tak, što dziaŭčyna atrymała lohkaje strasieńnie mazhoŭ. Viktar Muchin, inšy zatrymany aŭtar “NN”, patrabuje, kab milicyjanty razmaŭlali z nami pa-biełarusku. Ja kładusia spać, ale nienadoŭha. Nas užo viaduć uniz. “Kali z maimi dziećmi niešta zdarycca, adkazvać u sudzie budziecie vy asabista”, — kažu niejkamu načalniku ŭ adkaz na kampliment. Toj ździŭlena zmaŭkaje.

Pakul milicyjanty vyrašajuć, što rabić z našymi pratakołami, skančajucca zakonnyja try hadziny, adviedzienyja na “vyśviatleńnie asoby”. Toj samy “admarozak” nie daje ŭstavać z kresłaŭ, hučna razmaŭlać... Nachabny amonaviec varjacieje ad maich słovaŭ, što jon tut nichto. Svarymsia. Usie pačynajuć zastupacca za mianie. Amonaviec bje pa hałavie samaha chudarlavaha j małoha chłapčuka. U adnoj dziaŭčyny pačynajecca histeryka: “Ja nie razumieju, čamu našaja milicyja źbivaje ludziej – prosta tak!!!”. Viktara Muchina trojčy kličuć, kab vyzvalić, i trojčy viartajuć nazad. My raspačynajem supolny “strajk”: synchronna tupajem pa padłozie, bjem u ładki, skandujem: “Try hadziny! Try hadziny!”, “Žyvie Biełaruś!”, “Słava nacyi! — Śmierć voharam!”. Achoŭniki słupianiejuć i... hladziać z pavahaj. “Admarozak” biažyć pa načalstva, jakoje taksama słupianieje i sychodzić dałažyć pra nas. I tut ažyŭlajucca babulki: “Hej, viarnicie skanfiskavanyja sumki!” – “A što ŭ ich?” – “Jak što?! Dalary! Ułady ž kažuć: nam “zapłacili”, my “pradalisia”!”.

Praz čatyry z pałovaj hadziny, pierš, čym adpuścić nas, načalstva RUUS mocna vybačałasia. Złosny amonaviec Ihar staranna abšukvaje maju sumku j kišeni palito: baicca, što našaja hutarka zapisanaja na dyktafon. “Možaš zabrać kasetu, kali tak strašna! Tam ničoha niama, akramia sudu nad čałaviekam, jaki zastreliŭ padobnaha da ciabie”. Ihar apraŭdvajecca, što ja “pahražała jamu raspravaj”, i doryć mnie skanfiskavany značak z nadpisam: “Ja viedaju, chto samy hałoŭny durań u krainie”.

Na vychodnyja za kratami zastalisia 16 čałaviek, u tym liku try zusim maładyja dziaŭčyny i adna z babulek. Što ž da “kančatkovaha dyjahnazu”, dyk heta była samaja kalarytnaja akcyja apazycyi za apošnija hady.

Taciana Śnitko

Hatovy na kuski razarvać

Žychary vioski Aziory na Haradzienščynie adzinahałosna abrali Łukašenku delehatam na II Usiebiełaruski narodny schod ad svajho kałhasu «Aziory». Jak skazaŭ na schodzie namieśnik staršyni, dziakujučy Alaksandru Ryhoraviču, kałhas maje sučasny śvinahadoŭčy kompleks, dzie hadujucca 12 tysiač śviniej i za apošnija hady pieravysiŭ pakaźniki 1990 h. pa raślinavodstvie i žyviołahadoŭli. Žadańnie vyłučyć ŭsienarodnaha delehatam prahučała taksama na schodach pracoŭnych kalektyvaŭ Miensku, Baranavičaŭ, Mahilova, Barysava, Haradzienskaha i Chojnickaha rajonaŭ. Sam Łukašenka vyrašyŭ abracca ad Pieršamajskaha rajonu Miensku.

Pavodle BiełaPAN

Nijakich Banhałoraŭ!

U subotu Małady Front, u honar jubileju parku Družby narodaŭ, źbiraŭsia apošni raz schadzić na płošču Banhałor

 Reklamy nie było, bo miełasia być nie bujnaja akcyja, a chutčej performans — prajści praź ludnuju Kamaroŭku z kavałkami biełaj pałatniny zamiest transparantaŭ dy ŭračysta ŭkapać na Banhałory šyldačku “Siudy bolš nia stupić naha apazycyjanera”. Čałaviek 15 pajšli ad Varvašeni “kalonaj pa adnym” pa chodnikach. Na rahu Čyrvonaj i Charužaj nalacieŭ AMAP na čale ź dziadźkam u cyvilnym — adabrali praściny. Maładafrontaŭcy rušyli dalej u supravadžeńni AMAPu. A jak paviarnuli ź ludnych miescaŭ na Kulman — amapaŭcy ŭsich “paviazali”. Kiraŭnik aperacyi, šef Savieckaha RAUS, niełaskava “zaprasiŭ” da siabie ŭ mašynu j vašaha karespandenta. Ale, vyjaviłasia, adsutnaść žurnalisckaha paśviedčańnia jaho nie cikaviła — jak tolki zaśviaciŭ fatastužku, adrazu vypuściŭ. Bajaŭsia čamuści, što ŭ kadar moža trapić.

Cudy nad udzielnikami “apošniaha pachodu” pačnucca 25 krasavika.

Dzianis Nosaŭ

Cana hazety

Redaktary ŭsich niezaležnych biełaruskich hazetaŭ źviarnulisia da pradstaŭnika ABSE pa svabodzie srodkaŭ masavaj infarmacyi Frajmuta Duve sa zvarotam, u jakim prosiać dapamahčy spynić cisk na niezaležnyja ŚMI ŭ Biełarusi. “Najbolš pašyranaja siońnia ekanamičnaja dyskryminacyja, — pišuć jany ŭ pryvatnaści. — Dla redakcyjaŭ niedziaržaŭnych hazetaŭ vyznačajuć zaviedama zavyšanyja taryfy na raspaŭsiudžvańnie, ekspedyjavańnie, pierasyłku j dastaŭku peryjadyčnych vydańniaŭ. Heta vynik manapolnaha stanovišča na rynku ab”iadnańnia “Biełpošta”, jakoje ŭvachodzić u strukturu Ministerstva suviazi. U 2000 h. taryfy na raspaŭsiudžvańnie niedziaržaŭnych ŚMI byli amal u piać razoŭ vyšejšyja, čym na dziaržaŭnuju presu. Takaja nehatyŭnaja tendencyja zachavałasia i ŭ 2001 h., choć pad ciskam žurnalisckaj hramadzkaści “Biełpošta” zmušanaja była źmienšyć apetyty: roźnica ŭ taryfach składaje 3,3 razy”. “NN” dałučyłasia da zvarotu. Kali b udałosia dabicca ad uładaŭ spynieńnia dyskryminacyi, i padpisnaja, i razdrobnaja ceny na hazetu istotna źnizilisia b. Ale ŭčora stała viadoma, sp.Duve ŭ Biełaruś nie pryjedzie: Miensk admoviŭsia vydać jamu vizu.