Łukašenka nie vyklučaje, što paśla sychodu z pasady prezidenta vokny jaho chaty zakidajuć pałkami
Bo razumieju, što situacyja moža być, mnie b vielmi hetaha nie chaciełasia, ale jana moža być takoj.
Alaksandr Łukašenka nie vyklučaje, što paśla sychodu z pasady prezidenta vokny jaho chaty zakidajuć pałkami. Heta vynikaje z frahmienta intervju kiraŭnika biełaruskaj dziaržavy hałoŭnamu redaktaru radyjostancyi «Ruskaja słužba navin» (RSN) Siarhieju Darenku. Hutarka adbyłasia ŭ Minsku 13 śniežnia.
«Ja pra heta dumaŭ. Ja hatovy da taho, što hetaha nie budzie, i navat bolš za toje, jak by mnie strašna ni było,
ja navat hatovy, što, ja nie kažu aploŭvać, a ŭ akno pałkami buduć kidać, kali ja jašče budu žyvy ci nie žyvy.Navat pry žyćci ja da hetaha hatovy. Bo razumieju, što situacyja moža być, mnie b vielmi hetaha nie chaciełasia, ale jana moža być takoj», — cytuje Łukašenku RSN.
Na pytańnie Darenki: «Budzie tak, što vy, piensijanier, i špacyrujecie pa vulicach, kormicie hałuboŭ?» Łukašenka adkazaŭ: «Ja budu abo z kluškaj biehać, ci na kańkach katacca, ale… hałuboŭ ja budu karmić?
Ja lublu źviaroŭ, ptušak, ale nie tak, pa horadzie, heta niedapuščalna. Ja budu siadzieć cichieńka niedzie».
Na pytańnie, kali ŭ Biełarusi moža źjavicca «numar dva paśla Łukašenki», jon adkazaŭ: «Jak tolki ŭźniknie takaja pryčyna, kali narod užo niaścierpny da ciabie — usio: i numar dva, i numar try, i numar piać źjaviacca. Navat tyja, kaho ciapier nie vidać».
Łukašenka nahadaŭ, što ŭ 1994 h., kali jon pryjšoŭ da ŭłady, jaho «nie bačyŭ nichto tady». «Čamu ludzi tak za mianie prahałasavali?! Nie tolki tamu, što ja pravilnyja rečy kazaŭ, bo situacyja saśpieła da hetaha. Kali b nie było hetaj situacyi, ja b nikoli prezidentam nie byŭ», — pierakanany jon.
Pry hetym Łukašenka padkreśliŭ: «Ja nikoli nie ciešusia, što ja numar adzin. Ja numar adzin, bo ja prezident, u mianie vialikija paŭnamoctvy, bolš za ŭsich mianie bačać».
Kamientary