«Kab ni «Lapisaŭ», ni N.R.M.»

Zajaŭku na ŭdzieł u Śviacie vuličnaj muzyki vyrašyli adpraŭlać adrazu — vielmi ŭžo spadabałasia ideja «karotkaha źmiestu pieśni, nie mienš za 30 słovaŭ». Skažu ščyra, navat dumki nie ŭźnikła, što takuju zajaŭku možna pryniać usurjoz. Prosta bluzavaja kłasika, jakuju my zvyčajna vykonvajem, była vytłumačanaja ŭ styli sacyjalistyčnaha realizmu pieryjadu rańniaha Chruščova. Ad karotkich źmiestaŭ samych liryčnych pieśniaŭ, išoŭ taki aptymizm, što heta vyklikała padazreńni ŭ psichičnym zdaroŭi vykanaŭcaŭ.

I ŭsio ž taki nas paklikali — dali paŭhadziny na scenie džazu i bluzu i kantaktny telefon. Razmova z arhanizatarkaj vyhladała tak:

— A ci možna śpiavać jakija-niebudź inšyja pieśni, nie tyja, što ŭ zajaŭcy?

— Tak. Tolki nijakaj palityki?

— Prabačcie, a palityka heta jak?

— Kab ni «Lapisaŭ», ni N.R.M. — kab biez palityčnych hurtoŭ, my kulturaj zajmajemsia.

— Dyk pa-vašamu, «Lapisy» i N.R.M. nie źjaŭlajucca častkaj kultury?

Dziaŭčyna pačała ŭpeŭnivać, što, viadoma, ź‘iaŭlajucca, adnak voś niekatoryja ich pieśni, «nu, vy razumiejecie». Daviałosia ŭdakładnić, jakija —

i tut vyśvietliłasia, što jakija takija «niebiaśpiečnyja» pieśni jość u pieraličanych vykanaŭcaŭ, arhanizatary nie viedajuć.

«A navošta vam hitara?»

Na KPP pry ŭvachodzie

da kožnaha čałavieka z hitaraj padychodziŭ zmročny pradstaŭnik BRSM i źviaraŭ muzykantaŭ sa śpisam

Tut varta zaŭvažyć, što sceny pastavili pravilna — jany amal nie pieraškadžali adna adnoj. Naša scena numar dva, addadzienaja pad džaz i bluz, za pieršyja paru hadzin užo prasłaviłasia tym, što tam možna było pačuć usio — italjanskuju pop-muzyku80-ch, šanson, smurnyja bardaŭskija napievy z refrenam «nuda zialojoiojonaja» (što adpaviadała rečaisnaści). Adzin hurt śpiavaŭ niešta kštałtu

«Roditieli nazvali Romanom, a druźja nazvali narkomanom»

Kali stajać pierad scenaj — možna było biez prablem raźbirać słovy i muzyku, kali stajać za scenaj — hučańnie nabyvała adcieńnie «z bočki». Kali stać na scenie — było dobra čutno, jak adbyvajucca hulańni la Pałaca sportu. A što ihraješ — amal nie. Kiravali scenaj pamočniki arhanizataraŭ, jakim jość za što padziakavać — dapamahali, čym mahli. Jak, ułasna, i sami arhanizatary.

A voś vyjści z terytoryi i viarnucca, kali ŭ rukach hitara, było składana. Adrazu na KPP pačynali ŭdakładniać. A navošta vychodzili? A kaho pravodzili? A, dziaŭčynu na mietro. A čamu tam nie pakinuli instrumient? A hitara vaša vam navošta? Na pytańnie, ci musili my kinuć hitary ŭ pierachodzie, kab viarnucca, milicyjanty nie adkazali, adnak vyrazna pahladzieli na nas, jak byccam my tolki što ahučyli samy łahičny varyjant.

Rasłablenaje śviata

Niahledziačy na ahulnuju rassłablenaść śviata, bolšaść hledačoŭ kazali, što «spadabałasia vielmi, a toje, što zajaŭki ŭsiaho 52 na dvuchmiljonny horad, dyk heta ž pieršy raz i ciapier vielmi napružanaja abstanoŭka» (jakaja mienavita — nie skazali).

Ludziej na śviata sabrałosia niašmat — płanavałasia, što bolš za 4000 čałaviek adnačasova nie puściać u Trajeckaje. Adnak nijakaj prablemy nie było — mahčyma, chmary na haryzoncie, dy i jarasłaŭskaja trahiedyja i pachavańnie Rusłana Saleja nie vyklikali žadańnia iści viesialicca.

Najbolšaj papularnaściu karystałasia etničnaja scena, asabliva kali vykonvalisia pieśni pa-biełarusku. Adrazu ž źbiralisia ludzi, siadali na travu abo tančyli — atmaśfiera adrazu stanaviłasia bolš śviatočnaj.

Zachapleńnie ŭ amataraŭ roznych stylaŭ vyklikała dziaŭčyna ź sitaram, na jakim adyhrała navat Smoke on The Water.

Uviečary adbyłosia fajeršou, jakoje dadało śviatočnaj atmaśfiery. Budziem spadziavacca, što naleta pa farmacie my nablizimsia da Litvy, dzie na śviacie vystupajuć pa 700 muzykaŭ i nichto nie stavić im abmiežavańniaŭ. Tady śviata z harvykankamaŭskaha pieratvorycca ŭ narodnaje. Vychodź i śpiavaj.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0