U Padmaskoŭi biełarus zabiŭ inšaha biełarusa. A paśla ad kryŭdy raździeŭ jaho dahała
A pačałosia ŭsio z taho, što achviaru zvanitavała ŭ taksi, i kiroŭca vyhnaŭ abodvuch.
Karaloŭski haradski sud Maskoŭskaj vobłaści prysudziŭ biełarusu Maksimu Zmuško siem hadoŭ kałonii strohaha režymu. Jon da śmierci źbiŭ svajho znajomaha — taksama hramadzianina Biełarusi.
Usio pačałosia z zastolla. Dvoje mužčyn pili kala čyhunačnaj stancyi, a paśla apoŭnačy vyklikali taksi, kab viarnucca dadomu. U darozie znajomamu stała błaha, jaho pačało vanitavać — kiroŭca vysadziŭ abodvuch pasiarod žyłoha rajona.
Na vulicy pamiž imi ŭspychnuła svarka. Znajomy hruba abraziŭ Zmuško, i toj udaryŭ jaho pa hałavie. Kab nie pryciahvać uvahu, mužčyny adyšli da kantejnieraŭ sa śmiećciem — tam Zmuško nanios achviary nie mienš za čatyry ŭdary kułakami ŭ tvar i hałavu. Toj upaŭ, ale Zmuško praciahvaŭ bić, pakul paciarpieły nie pierastaŭ supraciŭlacca.
Potym, jak jon sam raskazaŭ śledstvu, jon raździeŭ lažačaha mužčynu dahała — «bo adčuvaŭ kryŭdu i chacieŭ, kab tamu taksama było kryŭdna». I pajšoŭ u bok stancyi.
Ale nie dajšoŭ. Spyniŭsia, paprasiŭ u minaka telefon i vyklikaŭ chutkuju: maŭlaŭ, na ziamli lažyć hoły čałaviek, jamu patrebnaja dapamoha. Fielčarka, jakaja pryjechała na vyklik, spačatku nie zmahła znajści cieła — daviałosia pierazvońvać tamu, chto vyklikaŭ. Mužčyna śpiarša skazaŭ, što heta nie jon telefanavaŭ, a potym pierazvaniŭ sam i ŭdakładniŭ miesca.
Paciarpiełaha znajšli žyvym, ale biez prytomnaści i biez dakumientaŭ. U miedycynskich papierach jaho zapisali pa tatuiroŭcy na ciele — imia nichto nie viedaŭ. U balnicy jon pražyŭ kala dvuch tydniaŭ i pamior u reanimacyi.
Zmuško sudzili za naŭmysnaje ciažkaje cialesnaje paškodžańnie, jakoje pa nieaściarožnaści pryviało da śmierci. Jon pryznaŭ vinu i raskajaŭsia. Śviedka z susiedniaha doma paznaŭ jaho: u tuju noč jon nie spaŭ, adčyniŭ akno i pačuŭ z boku kantejniernaj placoŭki huki, padobnyja na ŭdary, a potym ubačyŭ mužčynu, jaki adtul išoŭ. Jość i zapis z haradskich kamier.
Sud uličyŭ, što Zmuško raniej nie sudzili, što ŭ jaho dvoje małaletnich dziaciej i sastarełaja maci na ŭtrymańni, što jon sam vyklikaŭ chutkuju, i što kanflikt spravakavali pavodziny samoha paciarpiełaha.
Vynik — siem hadoŭ źniavoleńnia.
Ciapier čytajuć
23‑hadovaha aficera bryhady śpiecnaza asudzili na 19 hadoŭ za «zdradu dziaržavie»13
23‑hadovaha aficera bryhady śpiecnaza asudzili na 19 hadoŭ za «zdradu dziaržavie»
«Ludzi kamientavali, što salmanieła ŭvajšła ŭ čat». Biełarus pajechaŭ pracavać u Kremnijevuju dalinu — i staŭ kulinarnym błohieram na 28 miljardaŭ prahladaŭ88
Kamientary
Sohłasno etnolinhvističieskim słovariam (v častnosti, isśledovanijam polskich i biełorusskich hovorov), v osnovie proźviŝa ležit dialektnyj hłahoł zmušiť v značienii narušienija rielihioznoho posta. Zmuškoj mohli prozvať čiełovieka, kotoryj prieniebriehał strohimi cierkovnymi praviłami i jeł skoromnoje v postnyje dni.
Familija istoričieski zafiksirovana na tierritorii Biełarusi (vklučaja Mohilevskuju i Homielskuju obłasti) po mieńšiej mierie s XVIII vieka."