Ci treba dapamahać u emihracyi palitviaźniam, jakija byli ŭ źniavoleńni stukačami? Dyskutavali Bunievič i Łuckina

Na Kanhresie pa palitviaźniach, jaki adbyŭsia dniami ŭ Vilni, byłaja palitźniavolenaja Alesia Bunievič, suzasnavalnica varšaŭskaha šełtara «Prytulaj mianie», uźniała dyskusiju nakont taho, jak stavicca hramadstvu i supolnaści byłych palitviaźniaŭ da byłych stukačoŭ.

«Jość takija kiejsy, što čałaviek pracavaŭ [na administracyju kałonii]. Jon škodziŭ, kankretna škodziŭ inšym ludziam. Jany źbirajuć dokazy, źviartajucca da nas, kab my, naprykład, vysielili jaho [z šełtara]. Albo paŭpłyvali na niejkija arhanizacyi, jakija akazvajuć dapamohu. Nie viedaju, nakolki heta etyčna — admaŭlać hetym ludziam u dapamozie…

Ale ŭsio ž taki pavinna być niejkaja adkaznaść za toje, što jany rabili tam. Tamu što «pracavać» taksama možna pa-roznamu.

Heta vielmi tonkaja miaža. Tamu što byvaje, što jość dokazy albo śviedčańni i za, i suprać, publičyć albo nie publičyć…

My nie možam čałavieku admović, bo jon maje prava na hetuju dapamohu. Ale voś z punktu hledžańnia mižasabovych niejkich adnosin, tut užo vielmi składana», — patłumačyła Alesia Bunievič.

Joj adkazała byłaja palitźniavolenaja Ksienija Łuckina.

Pavialičyć

«Hetaja tema «pracavaŭ — nie pracavaŭ», «stučaŭ — nie stučaŭ»… My z Marfaj [Rabkovaj] aktyŭna jaje abmiarkoŭvajem. I abmiarkoŭvali heta ŭ kałonii. Viedajecie, voś heta «stučaŭ», kali klajmili čałavieka. Heta miarzotna.

Zaraz [hetyja] ludzi vyjšli, jany majuć prava na dapamohu i isnavańnie, i heta nie pavinna być pieraškodaj. Tak, ludzi byvajuć słabyja, byvajuć škodnyja. Kałonija — heta nie samaja pryjemnaja reč, i tam nie najlepšyja prykłady taho, što adbyvajecca ź ludźmi psichałahična.

Ci možna było b admovicca [ad pracy na administracyju]? Tak, možna. Ale ludzi byvajuć roznyja, byvajuć słabyja ludzi. I zaraz admaŭlać u dapamozie nasamreč nielha. Ci źjaŭlajucca [jany] achviarami? Tak, biezumoŭna.

Potym usie archivy adkryjucca. Adkryjucca ŭsie našyja spravy, adkryjucca ŭsie pakazańni, jakija byli dadzienyja na nas. Chto tam, kolki… Naprykład, u mianie šukali paŭmiljona dalaraŭ ci jeŭra. Ja viedaju, chto daŭ hetyja pakazańni. I heta abaviazkova kaliści adkryjecca.

Navošta zaraz rabić niejkija rachunki? Zaraz ludzi z hetym žyvuć. I pieranosić turmu ŭ mirnaje žyćcio, mnie zdajecca, nie treba», — ličyć Łuckina.

Alesia Bunievič — byłaja dyrektarka drukarni ŭ Vilni, fihurantka spravy «rejkavych partyzan». Jaje aryštavali, kali jana pryjechała ź Litvy ŭ Biełaruś na hadavinu śmierci maci. Bunievič dapamahała ludziam, jakim pahražaŭ palityčny kryminalny pieraśled, nielehalna pierachodzić miažu. Całkam adbyła pryznačany termin, paśla vyzvaleńnia źjechała da siamji ŭ Jeŭrasajuz.

Ksienija Łuckina — žurnalistka, byłaja supracoŭnica Biełteleradyjokampanii i stvaralnica cykła «Terra incognita». Da žniŭnia 2020 hoda pracavała karespandentkaj telekanała «Biełaruś 2», paśla vybaraŭ dałučyłasia da strajku supracoŭnikaŭ chołdynhu, zvolniłasia i ŭvajšła ŭ asnoŭny skład Kaardynacyjnaj rady. Razam ź inšymi žurnalistami płanavała stvaryć alternatyŭnaje telebačańnie na YouTube — mienavita heta ŭłady pakłali ŭ asnovu spravy. Łuckinoj prysudzili 8 hadoŭ kałonii za «zmovu z metaj zachopu dziaržaŭnaj ułady» (č. 1 art. 357 KK). U źniavoleńni ŭ žurnalistki, jakaja maje puchlinu mozhu, pahoršyłasia zdaroŭje; paźniej jaje vyzvalili pa pamiłavańni i evakuiravali ź Biełarusi.

• 4
• 1
• 1
• 7
• 0
• 2
• 2
• 1