U Vilni adkryłasia vystava pra biełaruskaje žyćcio ŭ 1926 hodzie
Vilenski biełaruski muzej imia Ivana Łuckieviča zaprašaje naviednikaŭ na novuju vystavu pad nazvaj «1926: vystava pra budučyniu». Na vystavie pradstaŭlenyja vydadzienyja ŭ 1926‑m biełaruskija knihi, napisanyja ŭ toj hod luboŭnyja listy himnazistaŭ Vilenskaj biełaruskaj himnazii, paštoŭki biełaruskich paetaŭ, piša «Budźma».
«Nasamreč 1926‑ty mała čym admietny, — pryznajucca supracoŭniki VBM. — Kaniešnie, u Minsku źbirajucca na kanfierencyju ŭsie zorki tahačasnaj linhvistyki, a Saviety raskašelvajucca na novyja typahrafskija šryfty, i biełaruskija knihi, što vychodziać u Vilni i Minsku z hetaha hoda ŭžo nikoli nia buduć adpaviadać adnamu stylu. Ale nasamreč hety hod — čarhovy hod namahańnia źviarnucca da narmalnaści paśla zaniapadu pieršaj suśvietnaj, nie padazrajučy, jaki pačvarny zaniapad čakaje ŭžo nieŭzabavie, padčas druhoj».
Ekspanaty, pakazanyja na vystavie, dajuć mahčymaść ubačyć, što chvalavała tahačasnych biełarusaŭ.
«Tamu my ličym, što hetaja vystava pra budučyniu. Usio, što my robim, my robim dla budučyni, i adziny sposab zrazumieć minułaje — heta zrazumieć, jakija budučyni ŭjaŭlali, jakich bajalisia i jakich prahnuli», — kažuć aŭtary vystavy.
Takim čynam, hledača zaprašajuć rekanstrujavać tahačasnyja ŭjaŭleńni pra budučyniu pavodle padručnikaŭ pa Staromu zapavietu i košaplacieńniu, zdymkaŭ adkryćcia ŭ Vilni novych instytucyjaŭ kštałtu biełaruskaj drukarni imia Skaryny dy Biełaruskaha instytuta haspadarki i kultury.
«Praz sto hadoŭ zrobim vystavu pra 2026-ty», — pahroźliva papiaredžvajuć muziejščyki, prymušajučy zadumacca, što ž na takoj vystavie budzie pakazana.
Vystavu možna ahledzieć u pracoŭnyja dni muzieja — ź sierady pa niadzielu ŭ 14:00-20:00. Uvachod na volny. Muziej znachodzicca ŭ dvary pa adrasie Vilniaus g. 20.
Tych, chto nie ŭ Vilni, muziej zaprašaje aznajomicca z ekspanatami vystavy na svaim virtualnym schoviščy, dzie možna pahartać vystaŭlenyja knihi i bližej parazhladać listy.
Ciapier čytajuć
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii13
Kamientary