Łukašenka patłumačyŭ, čamu jaho nie vidać pa sieradach i subotach
Akazvajecca, u hetyja dni jon pracuje z dakumientami.
Łukašenka na naradzie sa svajoj administracyjaj zakranuŭ pytańnie vykanańnia svaich šmatlikich daručeńniaŭ. Z hetym jość vialikija prablemy.
«Kali hetaha kantrolu nie budzie, kali vy nie dabjeciesia realizacyi daručeńniaŭ prezidenta — prezidentu ŭ krainie rabić niama čaho. Aŭtarytet jaho budzie padać i ŭrešcie možam davieści da taho, što narod zrazumieje: dy navošta nam hety prezident patrebien uvohule. A ŭ naš čas jon patrebien, budu ja ci niechta inšy», — zajaviŭ Łukašenka.
Kiraŭnik jahonaj administracyi Dźmitryj Kruty atrymaŭ zadańnie prymusić usich pracavać, bo kali Łukašenka prymaje rašeńni — to jany pavinny «žalezabietonna być vykananyja».
Dalej ža Łukašenka aburyŭsia «adpiskami», jakimi jaho, maŭlaŭ, prosta zavalvajuć:
«Časam vy mnie pišacie ceły stos hetych dakumientaŭ, papier — słuchajcie, z hłuzdu možna źjechać. Sieradu reziervujem dla taho, kab usio heta, što nazapašvajecca na praciahu dzion, pieračytać. I subotu. Heta strašnaja praca, heta samaja ciažkaja praca. Navošta vy mnie heta pišacie? Napišycie try słovy — tak ci nie, zroblena — nie zroblena, chto vinavaty. Treba ad hetaha biurakratyzmu adychodzić».
Na dumku Łukašenki, pavinna być vybudavanaja sistema kantrolu za vykanańniem jahonych daručeńniaŭ. Dakładniej, jana ŭžo jość i ciapier, ale z hetaha pavinien być vynik, «a nie adpiski».
«Kab hubiernatar spacieŭ». Što Łukašenka patrabuje ad svaich pamočnikaŭ u rehijonach
Łukašenka patłumačyŭ, čamu lotaje na viertalocie pa krainie, a nie jeździć na mašynie
«Heta viaršynia». Łukašenka zapatrabavaŭ ad čynoŭnikaŭ vypracavać nacyjanalnuju ideju
Łukašenka siońnia sabraŭ naradu z kiraŭnictvam Administracyi
Tolki žminda i lanivy nie padtrymlivaje «Nivy»! Vy možacie za chvilinu padtrymać «NN» padachodnym, nie patraciŭšy ni kapiejki svaich5
Kamientary
huhł, pa-mojmu, tak by nie zmoh (