Łukašenka patłumačyŭ, čamu lotaje na viertalocie pa krainie, a nie jeździć na mašynie
Łukašenka siońnia na naradzie z kiraŭnictvam Administracyi raskazaŭ, što kožny dzień padpisvaje dźvie-try kamandziroŭki dla vysokich słužbovych asob.
Jon taksama adznačyŭ, što ciapier šukajuć srodki, kab pavysić zarobki čynoŭnikam. Pavodle jaho słoŭ, varta padličyć, kolki tracicca na kamandziroŭki.
«Padličycie, kolki my rastracili. U nas z-za prezidenta, kali prezident kudyści, voś u Biarozu, kudy tam zaŭtra płanujecca? Tut ich cełaja kavalkada. Ja pryziamlajusia na viertalocie.
Čamu na viertalocie? Ja vam pavinien skazać, adna z pryčyn — što heta značna tańniej, čym kartež prezidenta, navat kali tam biaśpieka i inšaje, ja lotaju na viertalocie.
I voś kali ja pahladžu, tam stolki aŭtamabilaŭ vakoł hetaha punkta, jak kaža słužba biaśpieki, na punkcie prezidenta, tam vakoł hetaha punkta jabłyku ŭpaści niama dzie. Chłopcy, my abnahleli da krajnaści. Takoha ŭ dzievianostych hadach nie było. I sprava nie tolki ŭ tym, što my byli biadniejšyja, tak, byli biadniejšyja. Davajcie ź niabios budziem apuskacca na ziamlu, bo my navidavoku, na nas hladziać bolš, čym na kaho-niebudź. Tamu pryvodźcie ŭ paradak, nie zvažajučy ni na asoby, kali jany nie razumiejuć, ni na ranhi», — raskazaŭ Łukašenka.
Kamientary
Sapraŭdy, na viertalocie moža być tańniej, asabliva kali maršrut doŭhi.
Adnak jon ža sam i moža vyrašyć toje. Taki teatralny žanr - pakrytykavać toje, što sam i prydumaŭ, što sam i moža vyrašyć bieź lišnich razmoŭ.
"Chłopcy, my abnahleli da krajnaści."
- I tut praŭdu kaža. Što za dzień taki - ničoha nie schłusiŭ, usio praŭda.
I na kont ekanomii - za jaki košt u Kitaj lotaŭ Kola albo niaspynna tudy-siudy na blizki ŭschod uradavym džetam lotajuć ź siemjami starejšyja syny Łukašenki (tyja, što ad zakonnaj žonki)