U Mininfarmie prapanavali Rasii abmieńvacca śpisami ekstremisckaj litaratury
Padčas plenarnaha pasiadžeńnia XX Sankt-Pieciarburhskaha mižnarodnaha knižnaha sałona namieśnik ministra infarmacyi Biełarusi Dzianis Jazierski zajaviŭ, što Biełarusi i Rasii varta abjadnać namahańni dla baraćby z raspaŭsiudžvańniem knih, jakija, na jahonuju dumku, mohuć akazvać niehatyŭny ŭpłyŭ na hramadstva, asabliva na dziaciej i moładź.
Čynoŭnik padkreśliŭ, što krainy-sojuźnicy pavinny, maŭlaŭ, ciesna supracoŭničać u supraćstajańni idejnym apanientam i nie dapuskać źjaŭleńnia vydańniaŭ, što niasuć razburalny maralny, psichałahičny i kulturny ŭpłyŭ.
Pry hetym, pavodle słoŭ Dzianisa Jazierskaha, u Biełaruś časta traplajuć pierakładnyja knihi rasijskich vydaviectvaŭ, źmiest jakich «supiarečyć metam duchoŭna-maralnaha vychavańnia».
Jak adzin z varyjantaŭ rašeńnia hetaj prablemy Jazierski prapanavaŭ arhanizavać uzajemny abmien śpisami ekstremisckaj litaratury pamiž dźviuma krainami.
«Treba damaŭlacca istotna». Łukašenka raskazaŭ pra sustreču z pradstaŭnikami Zialenskaha40
«Treba damaŭlacca istotna». Łukašenka raskazaŭ pra sustreču z pradstaŭnikami Zialenskaha
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu141141
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu141
«Spačatku pahrozu prydumaŭ, potym sam jaje pieramoh». Prapahanda abviarhaje Zialenskaha, śćviardžaje, što retranślataraŭ nie zdymali, bo ich nie było3737
Kamientary
Nu, jeśli v Moskvie načnuť sostavlať śpiski ekstriemistskoj litieratury dla Biełarusi, to, ot Biełarusi i Biełarusov, ostanietsia tolko bolšaja sieḿja łukašienko i jeho skotnyj dvor.