Pavieł Horbač apublikavaŭ u fejsbuku novy vierš.
Pamiataješ mianie? Ja stajaŭ u aknie «Centralnaha»,
ja valaŭsia buchi kala Kalvaryjskich mohiłak,
ja kachaŭsia ŭ prybiralni žurfaka.
U žanočaj — mužčynskija nie zamykalisia.
Ty moh bačyć mianie na sudzie, na prysiazie, la pomnikaŭ,
siarod tych, chto kuplaŭ šaurmu na Zybickaj.
Na zapraŭkach — bo kramy byli začynienyja,
a duša tak chacieła śviata padčas psichatropnych trypaŭ.
Ja moh pić dziešmanski hlintviejn kala Zacharava,
pranosić u pakietach vino ŭ muziej Azhura,
ci čytać svaje vieršy ŭ maleńkim «Hrafici»,
albo ŭ inšaj jakoj zła*bučaj trascy.
My mahli prachodzić razam pa vulicy,
z mostu scać u rajonie instytuta Kultury.
Ci na niejkaj zdymnaj chacie ŭ spalnym rajonie
parušać zakony — kožny raz vypadkovyja.
Ty moh bačyć u mietro, jak ja dumaŭ, što abasraŭsia,
nazirać mianie ŭ «Birendvajnie» na Kulman,
ci zaŭvažyć jak nas ź dziaŭčynaj adnojčy zabrali ludzi
i advieźli z Załatoj Horki — siadzieć na Akreścina.
Ja moh bačyć ciabie, kali ŭviečary išoŭ pa centry,
i kidaŭ rubiel čuvaku ź ja*učaju dudkaj.
Ci na prypynku aŭtobusaŭ razam z tralejbusami,
dzie j dahetul časta stajać leśbijanki.
Ale našy šlachi razyšlisia — by raspuścili kabiel
i ciapier kožnaja žyła lažyć paasobku.
I niama šmat daroh, i ludziej, i kaviarniaŭ.
I byvaje, što sonca navat ŭzychodzić chierova.
-
70‑hadovy piensijanier vydaŭ svoj pieršy raman sam. «Tea z Hołdena» staŭ biestseleram
-
«Dom, u jakim…» Maryjam Pietrasian — raskazvajem pra kultavuju dla pakaleńnia 2010‑ch knihu-biestsieler, jakuju pierakłali na biełaruskuju movu
-
Abvieščany doŭhi śpis naminantaŭ na premiju imia Ježy Hiedrojcia za najlepšuju biełaruskuju knihu 2025 hoda
Ciapier čytajuć
Milicyja zatrymała taho samaha rasijskaha turysta, jaki kinuŭ niedakurak na vulicy. Zaŭtra sud31
Kamientary