Biełaruskaja mastačka piša karciny pa viadomych knihach. Jość tvor i na apovieść «Pa što idzieš, voŭča?»

Valancina ŭradženka Niaśviža. U Bostanie jana maje ŭłasnuju majsterniu. Ale mastactvam ciažka zarablać, tamu žančyna pracuje ŭ dziciačym sadku.

Mastačka padisvaje svaje tvory psieŭdanimam Tina Stakh. «Ja vyrašyła, što treba, kab jon dobra čytaŭsia paŭsiul, va ŭsim śviecie. Svajo imia ja skaraciła da Cina. A vybirajučy proźvišča, ja vyrašyła, što treba, kab była adsyłka da Biełarusi. Stakh — heta z «Dzikaha palavańnia karala Stacha».

Jana prychilnica tvorčaści amierykanskaha mastaka Marka Rotki i svajho ziemlaka Michasia Sieŭruka.

Pavialičyć

Valancina pazicyjanuje siabie jak biełaruskuju mastačku. Jaje pracy ŭ asnoŭnym nabyvajuć biełarusy, jakija žyvuć za miažoj. Tamu jaje karciny zaraz pa ŭsim śviecie — u Kanadzie, Francyi, Polščy, Litvie, Niderłandach.

Jaje pakupniki — ludzi, jakija lubiać litaraturu. A kožnaja jaje praca — heta pieraŭvasoblenaja nazva viadomaj knihi i cytata ź jaje. Ale kniha nie abaviazkova biełaruskaja. Chacia siarod apošnich prac — karcina pa matyvach tvora Jevy Viežnaviec «Pa što idzieš, voŭča?». Paśla taho jak Valancina źniała majsterniu, u jaje zjavilisia i amierykanskija pakupniki.

Pavialičyć

Mastačka adznačaje, što ŭ jaje kaleh pa tvorčaj prastory, dzie jana zdymaje majsterniu, dastatkova šmat ujaŭleńniaŭ pra Biełaruś, im viadoma imia Alesia Bialackaha jak łaŭreata Nobieleŭskaj premii.

Dla Valanciny biełaruskaść — heta toje, biez čaho ty nie možaš žyć. «Jak dreva z karaniami: kali ŭ ciabie niama karanioŭ, to ty nie žyvieš. I ja zhodnaja z tezaj, što Biełaruś tam, dzie my».

Žančyna adznačaje, što biełarusy — metanakiravanyja ludzi. «Kali my ŭzialisia, to ŭžo nie adstupimsia. Voś pačaŭsia praces u 2020 hodzie. I zaraz my ŭsie idziom, što b ni adbyvałasia».

Jaje muž Jaŭhien — inžynier intehralnaj fatoniki. Jon atrymaŭ pracu ŭ ZŠA 6 hadoŭ tamu. 

Akramia taho, što pracuje ŭ ajci-śfiery, Jaŭhien — frontmien hurta ZnaROCK. Jon zajmajecca arhanizacyjaj biełaruskich hramadskich i kulturnych iventaŭ.

Biełaruskaść dla Jaŭhiena — heta adkaznaść. «Što my adkaznyja za budučyniu biełaruskaj kultury. I hetaja rysa stała bolš raspaŭsiudžanaj apošnim časam».

Akramia pracy, muzyki i hramadskaj dziejnaści, Jaŭhien zajmajecca bieham. «Mnie bolš padabajecca biehać u kamandzie. Jość takija estafiety na vialikija dystancyi. Zvyčajna na 200 mil (360 kiłamietraŭ). Hetuju dystancyju biažyć kamanda. Kožny pa nievialikim kavałku. Heta viesieła».

Pavialičyć

Kali Jaŭhiena Sakałova paprasili sfarmulavać koratka, što dla jaho značyć biełaruskaść, to jon zhadaŭ słovy adnoj biełaruskaj dziaŭčyny: «Jana skazała ŭ 2020 hodzie: «Idzi i biełaruś». Dzie «biełaruś» — heta dziejasłoŭ».

Čytajcie jašče:

Jak amierykancy reahujuć na biełaruski rok

«Biełaruski vajb» — novy prajekt Alesia Čachoŭskaha

U ZŠA źjaviacca murały na biełaruskuju tematyku

• 8
• 0
• 1
• 4
• 0
• 1
• 1
• 0