«Adzin pamior, ale cieły tak abhareli, što nie jasna chto». Stała viadoma asoba druhoha biełaruskaha dalnabojščyka, jaki trapiŭ pad bomby
«Našaj Nivie» stała viadoma asoba druhoha biełarusa, jaki trapiŭ pad rasijskija bomby va ŭkrainskim Koraścieni. Heta 38-hadovy mazyrčuk Dźmitryj Šylec, siabra inšaha paciarpiełaha dalnabojščyka — Ivana Rohava.
Čytajcie: Mazyrčuk, 35 hod, haduje dačku: stała viadoma asoba pieršaha biełarusa, jaki trapiŭ pad rasijskuju bombu ŭ Koraścieni
Čytajcie: Va Ukrainie paciarpieli dva biełaruskija dalnabojniki. Bambili z samalotaŭ, što prylacieli ź Biełarusi
Stanam na ranicu abodva biełarusy znachodzilisia ŭ reanimacyi balnicy Koraścienia. Paźniej miedyki paviedamili siemjam paciarpiełych, što «adzin ź biełarusaŭ pamior». Ale chto dakładna, pakul niemahčyma skazać praz toje, što ich cieły vielmi abhareli. Praź pieraboi z suviaźziu niama mahčymaści pieraŭdakładnić, što ciapier ź ludźmi.
Viadoma, što na pačatak vajny Dźmitryj akazaŭsia ŭ Kijevie, niekalki dzion stajaŭ tam na bazie, spadziejučysia, što chutka ŭsio skončycca. Ale potym vyrašyŭ ruchacca ŭ bok Biełarusi.
Dalej Koraścienia vyjechać nie zmoh — miežy zakryty, nie dali vyjechać na błokpaście. Razam z tavaryšam Ivanam Rohavym jon čakaŭ zialonaha kalidoru dla vyjezdu, miascovyja žychary dapamahali biełaruskim chłopcam ježaj.
Dalnabojščykam, jak kažuć siabry Dźmitryja, jon pracavaŭ «usio žyćcio», apošni čas — na siabie, jak IP.
«Kožnuju ranicu my ź im sazvonivalisia i śpisvalisia. Učora, akurat, apošni raz. Ciapier čytaju: «u sietcy byŭ 23 hadziny tamu», — kaža siabar Dźmitryja.
«Ranicaj my zabili tryvohu, bo ŭ siamju pazvanili daktary i dali niejkija abryŭki infarmacyi, što była bambardziroŭka, što nočču udary pryjšlisia pa bazie, dzie jany stajali ź Ivanam, što vajennych tam niama, što jany paciarpieli… Siamja nie ŭ siłach zajmacca pošukami», — kaža siabr Dźmitryja.
Pa jaho słovach, Dźmitryj byŭ takoha ž mierkavańnia pra vajnu, «jak i ŭsie narmalnyja ludzi».
Dziaciej u Dźmitryja Šylca niama.
Nahadajem, trahiedyja adbyłasia na terytoryi byłoha małakazavoda. U dvanaccać hadzin nočy 9 sakavika pačaŭsia mocny abstreł.
Pa słovach kiraŭnika horada Uładzimira Maskalenki, horad bambili rasijskija samaloty, jakija vylecieli ź biełaruskich aeradromaŭ.
«Vyniki abstrełu z samalotaŭ vy možacie ŭbačyć: faktyčna razburanyja ŭsie pamiaškańni. Na žal, jość zahinuły, dva čałavieki akazalisia ŭ balnicy ź vielmi značnymi apiokami, jakija nie sumiaščalnyja z žyćciom, tamu faktyčna troje zahinułych ludziej. Dva ź ich — biełarusy, jakija mašynami stajali tut, paprasilisia na pieryjad, pakul buduć vyjazdžać. I jany nie viedali, što jakraz ź biełaruskich aeradromaŭ vylaciać rasijskija samaloty i buduć bambić horad Koraścień», — raskazaŭ Uładzimir Maskalenka.
-
«Łukašenka nazvaŭ nas deziercirami». Historyja biełaruski, jakaja ŭ 1970‑ja ŭciakła ź biełaruskaha kałhasa ŭ Litoŭskuju SSR
-
Žycharku Maładziečna, jakaja vyjšła ź bieł-čyrvona-biełym ściaham u pieršyja dni vajny, asudzili da 3 hadoŭ kałonii
-
«Kali pasadziać znoŭ, to pasiadžu». Pačobut pra svajo vyzvaleńnie, kamiery śmiarotnikaŭ, bitvu za honar u sudzie i žadańnie viarnucca
Ciapier čytajuć
«Kali pasadziać znoŭ, to pasiadžu». Pačobut pra svajo vyzvaleńnie, kamiery śmiarotnikaŭ, bitvu za honar u sudzie i žadańnie viarnucca4
Kamientary