Rasiejcy sprabavali havaryć pa-biełarusku, biełarusy — pa-rusku. Repartaž + FOTY z adkryćcia Knižnaha kirmaša
U vystavačnaj zale «Biełekspa» adkryłasia štohadovaja Minskaja knižnaja vystava. Hanarovym hościem mierapryjemstva sioleta źjaŭlajecca Rasija.
I tak zaŭždy bahatyja rasijskija stendy sioleta jašče bolš šykoŭnyja. Tam ža visić partret adzinaj biełaruskaj nobieleŭskaj łaŭreatki Śviatłany Aleksijevič. Sustreča ź joj adbudziecca ŭ subotu. I prachodzić jana budzie ŭsio ž u aktavaj zale, a nie na vialikim rasijskim stendzie.
Vyjšła knižka Aleksijevič «U vajny nie žanočy tvar» i pa-biełarusku — u vydaviectvie «Mastackaja litaratura» ŭ pierakładzie Valancina Akudoviča. Praŭda, zusim ža niadaŭna školnyja biblijateki admaŭlalisia zadarma brać da siabie biełaruskamoŭnyja knihi Aleksijevič, jakija vyjšli ŭ «Łohvinava». A što ciapier buduć rabić z hetym vydańniem?
Darečy, stenda vydaviectva «Łohvinaŭ» na Knižnaj vystavie niama druhi hod zapar. Niekatoryja knihi vydaviectva možna znajści na polskim stendzie. Naprykład, minskuju tryłohiju Siarhieja Piaseckaha. Treci tom vyjšaŭ litaralna dniami.
Pryjemna ŭražvaje stend vydaviectva «Januškievič». Šmat i biełaruskaj, i pierakładnoj litaratury. Heta i «Nie adpuskaj mianie» Kadzua Isihura, i «Stambuł. Horad uspaminaŭ» Archana Pamuka, i «Maje dzievianostyja» Alhierda Bachareviča, i «Kali pryhledziecca — Mars sini» Źmitra Višniova.
Inšyja niezaležnyja vydaŭcy znachodziacca na pieryfieryi. Jasna, za centralnyja miescy treba płacić bolšyja hrošy. «Arche» i «Halijafy» raźmiaścilisia prosta la piražkoŭ z kurycaj i hlintviejnam. A jašče na tym stendzie vializny tort u vyhladzie łahatypa kirmašu.
Samo adkryćcio było pafasnym. I krychu banalnym. Dziaŭčaty ŭ nacyjanalnych strojach śpiavali «Spadčynu» na słovy Janki Kupały. A potym chłopčyk raskazaŭ na pamiać «Dzie moj kraj» Uładzimira Karatkieviča.
Na hetym usio: chutka vystupoŭcy ź biełaruskaj movy pieraskočyli na ruskuju. Vitańnie ad prezidenta začytvaŭ novy namieśnik kiraŭnika Administracyi Uładzimir Žaŭniak. Mienavita jon ciapier adkazvaje za ideałohiju. «Jon u Chojnikach naradziŭsia, u jaho baćka byŭ namieśnikam načalnika milicyi. A paśla Čarnobyla ŭžo raźjechalisia», — raskazvaje pra Žaŭniaka niechta ŭ apošnich šerahach.
Letaś Administracyju pradstaŭlaŭ Maksim Ryžankoŭ, ciapier u jaho ŭžo novyja abaviazki.
Ministr infarmacyi Alaksandr Karlukievič tolki pavitaŭsia i raźvitaŭsia pa-biełarusku. U siaredzinie pramovy jon vyrašyŭ havaryć pa-rasiejsku. Zatoje pradstaŭnik Pucina pa mižnarodnym kulturnym supracoŭnictvie Michaił Švydkoj pasprabavaŭ pavitacca pa-biełarusku. «Mnie dziuža pryjemna», — skazaŭ jon. Praŭda, potym vybačyŭsia i pierajšoŭ na ruskuju.
Užo dva hady nijakaj ekstremisckaj litaratury pra Matarołu ci «DNR» na Minskaj vystavie nie pradajecca.
Kniharaspaŭsiudnik Aleś Jaŭdacha, jakoha my sustreli la šviedskaha stenda, kaža: «Cikava, na ruskim stendzie niešta sprabujuć pa-biełarusku skazać, a na biełaruskim niešta ŭsio pra Rasiju».
Sapraŭdy, jak i štohod, Minskaja knižnaja vystava vyklikaje šmat supiarečivych adčuvańniaŭ.
Kamientary