Taćciana Biełanohaja: «Da ščaścia, ja naradziłasia ŭ hety čas!»

19 listapada ŭ rok-bary «Kryły» adbyłasia prezientacyja novaha albomu biełaruskaj bard-śpiavački Taćciany Biełanohaj «Śviatło i cieni».

Svoj vystup Biełanohaja pačała z padziaki za padtrymku ŭsim prysutnym siabram i słuchačam. Ich sapraŭdy sabrałasia šmat, na ŭsich nie chapiła kresłaŭ, mnohija praviali kancert stojačy, sioj-toj raźmiaściŭsia na padvakońniach i prystupkach vakoł sceny.

Kancert, pa aznačeńni Taćciany, atrymaŭsia «siamiejnym»: u zali sabralisia adnakłaśniki i adnahrupniki, siabry i adnadumcy z Maładziečna i inšych miaścinaŭ, a taksama baćki i siastra śpiavački.

Albom «Śviatło i cieni» pryśviečany pamiaci siabroŭki Volhi Ramanovič, jakaja rana pajšła z žyćcia. Jana pracavała vykładčycaj francuzskaj movy i ŭpieršyniu ŭ historyi biełaruskaj pierakładčyckaj spravy pierakładała z francuzskaj na biełaruskuju miemuary Michała Kleafasa Ahinskaha: «Vola pajšła z žyćcia ŭ 33 hady.

U jaje było chvoraje serca, ale joj vielmi dapamahała jaje praca. Jaje meta – pierakłady, dzietki – nadavali joj mocy. Ja dumaju, što i hety albom vas pryciahnuŭ z-za taho, što Vola była takoj śvietłaj…

Ja nie viedaju, 33 – heta šmat ci mała, peŭna, heta nie nam vyrašać, ale Vola zrabiła vielmi šmat, jana była vielmi dobrym čałaviekam. I ja dumaju, što jana nas taksama siudy pryviała. Takich ludziej, jak Vola, ŭ nas u krainie vielmi šmat. Ja hetamu radujusia. Dobrych ludziej bolej, čym złych, ja ŭ hetym upeŭniena!»

Pieršuju častku vystupu skłali pieśni z novaha albomu, u jakim, kaža Taćciana, «ja chacieła razabracca sama ŭ sabie i znajści hetuju miažu – pamiž śviatłom i cieniem. Ale ja budu šukać jaje, napeŭna, usio žyćcio!»

Paśla adbyŭsia rozhryš pryzoŭ ad kampanii «Budźma biełarusami!», padčas jakoha śpiavačka padzialiłasia niekatorymi tvorčymi płanami. U pryvatnaści, rychtujucca novyja pieśni na słovy Jaŭhienii Janiščyc, a taksama jość mara zapisać albom całkam na vieršy biełaruskich i zamiežnach paetaŭ (Łarysy Hienijuš, Anatola Sysa, Rajniera Maryja Rylkie i Česłava Miłaša).

Dobrym słovam była zhadanaja i prysutnaja ŭ zali paetka Ludmiła Chiejdarava – mienavita ź pieśni na jejny vierš pačaŭsia tvorčy debiut Taćciany Biełanohaj (pieśnia «Čorny maj» u składancy «Čarnobylski viecier»).

Dalej hučali pieśni z raniejšych albomaŭ, jakija za apošnija hady vielmi palubilisia słuchačam i nabyli šyrokuju viadomaść: «Zima. Vakzał», «Mietro», «Dzieci nieba» (pryśviačeńnie Anatolu Sysu), «Pjesa» (na słovy siastry śpiavački – Maryi), «Ja vieru ŭ luboŭ», «Kamienny horad» (pryśviečanaja Minsku). Asobny błok śpievaŭ na słovy Jaŭhienii Janiščyc («Žuravinavy raj», «Ramans» «Nie vobłaka») byŭ pryśviečany Dniu naradžeńnia paetki – 20 listapada.

Pra ščyruju siabroŭskuju atmaśfieru viečaryny i adčuvańnie jednaści sa słuchačami śviedčyć toje, što paśla abviaščeńnia apošniaj pieśni ŭ prahramie («Baluča»), na bis byli vykananyja jašče try śpievy: «Adzinota ŭ listapadzie», «Sny» i «Chto zabraŭ moj samy śvietły son» (apošniaja – na vierš niezabyŭnaj Janiščyc).

Na raźvitańnie Taćciana źviarnuła ŭvahu svaich prychilnikaŭ, što raniejšy sajt bielanohaja.org ciapier nie pracuje, a novy sajt bielanohaja.by nieŭzabavie pačnie paŭnavartuju pracu. Pa słovach śpiavački, u Miensku daŭno nie było kancertaŭ, ale «bližejšym časam čakajucca kvaterniki-ranišniki, kab možna było sustrecca, pasiadzieć, pahrać razam, ščyra parazmaŭlać u hetym viałkim horadzie».

Admysłovaja padziaka za dapamohu ŭ padrychtoŭcy i zapisie novaha albomu prahučała ŭ adras pradziusara i kiraŭnika BMA-group Vitala Supranoviča, virtuoznaha soła-hitarysta Juryja Chiłaŭca, jaki dapamahaŭ vystupać i na papiarednich prezientacyjach, a taksama ahulnacyjanalnaj kampanii «Budźma biełarusami!».

«Albom – heta nahoda sustrecca i padzialicca tym, što ŭ mianie na dušy. Dziakuju kampanii «Budźma biełarusami!» Heta ŭnikalnaja kampanija dla ŭsioj našaj krainy, jaje meta – raźvićcio biełaruskaj kultury. Da ščaścia, jość takaja kampanija. Da ščaścia, ja naradziłasia ŭ hety čas, ja ščaślivaja, što tak supała. Unikalnaść našaha času ŭ tym, što jość takaja płatforma i jość ludzi, ź jakimi možna padzialicca. Heta vialikaje ščaście, kali jość adnadumcy!»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0