Z-pad Parafijanava. Pryjechaŭšy ŭ svaju staranu, u katoraj daŭno nie byŭ, pabačyŭ ja, što staronka heta pačynaje prypadnimacca ź viekavoj ciemnaty, pačynaje kratacca. Užo jość u nas sialanie katoryja i štučnyja navozy kuplajuć, choć, praŭda, nie tak šmat takich jość. A tyja, katoryja jašče nie kuplajuć, pačynajuć dumać ab tym, kab kuplać.
«NN». №45. 1913.
Haładoŭka imia dekretu №4. Tak, Aŭtuchovič sapraŭdny kit u biznesie nie vielmi vialikaha Vaŭkavyska. Jamu asabista naležyć 18 mašyn «radyjotaksi». Ale što za niedarečnyja začepki? «Nika-trans» i Aŭtuchovič znachodziacca ŭ susiednich pamiaškańniach. Zasnavalnica «Nika-transu» – žonka pradprymalnika. Kiroŭcy pracujuć u jaho pavodle damoŭlenaściaŭ nie tak daŭno, da hetaha vymusiŭ čaćviorty dekret prezidenta (pradprymalnik nie moža mieć bolš za troch najomnych pracaŭnikoŭ). Voś dzie zakapany sabaka.
«NN». №41. 2003.
U Minsku pamior adzin z samych viadomych zabojcaŭ Rasii. Jon žyŭ pad čužym imieniem i staŭ piśmieńnikam-fantastam5
Kamientary