«Людзі стрыманыя, але не заўсёды добрыя». Барбер пераехаў з Крыма ў Мінск, але доўга не пратрымаўся і збег у Маскву
Барбер Данііл Лукічаў упэўнены: жыць у Беларусі можна толькі калі маеш дыстанцыйную працу — як у Тайландзе ці В'етнаме.

Данііл распавядае ў інстаграме, што на пераезд з Крыма ў Мінск наважыўся даволі хутка. Ён не верыць у тое, што рыхтавацца да міграцыі неабходна гадамі. Кажа, што сабраць рэчы і з’ехаць лёгка можа адным днём — так мужчына і зрабіў.
Калі Данііл чакаў свой цягнік у новую будучыню, ён нагугліў, што арэнда кватэр у Мінску дарагая, а патэнцыйныя зарплаты ў яго сферы ў разы менш, чым у Маскве.
«Шчыра кажучы, мяне гэта засмуціла яшчэ на вакзале, але квіткі вярнуць было ўжо немагчыма, бо гэта міжнародны рэйс. Але я не страціў надзею і рашыў паспрабаваць у любым выпадку, паглядзець гэтую краіну».
Агулам Беларусь Даніілу спадабалася, хоць ён і кажа, што сустракаў шмат і злых, і непрыемных асоб.
«Было такое адчуванне, што я прыехаў з Крыма ў Крым. Бо мала людзей, няма асабліва нейкай цісканіны, нейкай мітусні. Гэта значыць, усё спакойна. Але за гэтым спакоем хавалася тое, што працы ты там не знойдзеш».
Данііл лічыць, што Беларусь ператварылася ў Тайланд ці В'етнам, дзе можна няблага жыць, толькі калі маеш дыстанцыйную працу.
«Курс увесь час скача. З майго досведу лепш за ўсё разлічвацца карткай «Мір».
Барбер пачынае казаць нешта пра палітыку, але спыняецца на паўслове: «Не, наконт палітыкі нельга, бл**ь».
Ён адзначае, што ў Мінску даволі высокі ўзровень працы барбераў — нашмат вышэйшы, чым у Расіі (што яго прываблівала). Пры гэтым прайс яго засмуціў — кажа, сумна, што сапраўдныя прафесіяналы бяруць прыблізна ад 45 да 70 рублёў. За такія грошы мужчына працаваць не гатовы.
«Але большасць барбераў сядзяць на арэндзе крэсла і проста стрыгуць сваіх кліентаў. Знайсці нейкі больш-менш варты барбершоп я не здолеў».
У выніку Данііл вельмі хутка пераехаў у Маскву і гэтым выбарам задаволены, бо магчымасцяў значна больш.
Відэа завірусілася і выклікала дыскусію на сотні каментароў. Шмат хто пісаў, што Данііл хлусіць і працы ў краіне шмат — «усюды рук бракуе». Іншыя пагаджаюцца: працы валам, але заробкі прапаноўваюць жабрацкія.
Вядома, не абышлося без меркаванняў, што ў Мінску $1000 не зарабляе толькі гультай.
Нехта падтрымаў барбера: «Вы слушна разважаеце. Па факце, жыць там няпроста. Многія паддаліся хвалі хайпу вакол Беларусі і задумаліся пра пераезд, але далёка не кожны зможа вытрымаць такое жыццё з нізкімі заробкамі, кліматам як у Пецярбургу ці Лондане, са шквалістымі вятрамі і вечным холадам. Правільна вам напісалі і пра менталітэт. Многім, хто прыязджае, часам маральна цяжка з такой свабодай нораваў, хоць я сама нармальна да гэтага стаўлюся, мяне нават гэта не пакрыўдзіла. Людзей таксама не варта ідэалізаваць. Яны проста стрыманыя, але не заўсёды добрыя».
Пасля беларускай вёскі Шнайдэраў больш не бянтэжыць пытанне ЛГБТ. Сям'я з Германіі, якая стала героямі прапаганды, вяртаецца ў ЕС
Расіянка пераехала ў вёску пад Оршай і здзіўлена беларускім стандартам. «Тут пастаянна ёсць святло»
«Дзеці схадзілі ў садок два дні. І я ўжо хачу забраць дакументы»: расіянка з Крыма ў шаленстве ад беларускага садка
Каментары