У Перу землятрус магнітудай 5,1, які адбыўся 18 ліпеня, сур'ёзна пашкодзіў касцёл Святога Апостала Якуба (Iglesia del Apóstol Santiago) у горадзе Чонгас-Баха. Гэта адзін з найстарэйшых хрысціянскіх храмаў у Перуанскіх Андах, пабудаваны ў XVI стагоддзі на загад іспанскага віцэ-караля Франсіска дэ Таледа. Будынак мае статус аб'екта культурнай спадчыны Перу, піша The Art Newspaper.

У выніку стыхіі абвалілася большая частка даху і частка галоўнага фасада. Ацалелыя канструкцыі прызнаныя небяспечнымі для эксплуатацыі. Храм быў узведзены з саману — будаўнічага матэрыялу з гліны, саломы і пяску — і накрыты чарапічным дахам.
Таксама пацярпела 30‑метровая званіца, якой цяпер пагражае абвал. Яе ў свой час узвялі з цэглы і цэменту замест першапачатковай саманнай вежы, разбуранай падчас аднаго з папярэдніх землятрусаў.
Пашкоджанні атрымалі і драўляныя, і каменныя алтары са старадаўнімі рэлігійнымі выявамі. Каб толькі замяніць дах, спатрэбіцца больш за 400 тысяч даляраў.
Аднаўленне помніка можа ўскладніцца праз нявызначанасць у сферы культурнай палітыкі новай адміністрацыі прэзідэнткі Кейка Фухіморы, якая пачынае працу 28 ліпеня. Пакуль супрацоўнікі Міністэрства культуры Перу разам з валанцёрамі і студэнтамі расчышчаюць завалы і перавозяць рэлігійныя рэліквіі ў бяспечныя месцы.
Касцёл змяшчае каля 300 чалавек і мае вялікае духоўнае, культурнае і турыстычнае значэнне. Ён прыцягвае паломнікаў з розных рэгіёнаў краіны і адыгрывае важную ролю ў жыцці мясцовай супольнасці.
Парафіяльны святар Рыкарда Ачаран ужо распачаў кампанію па зборы ахвяраванняў праз архідыяцэзію Уанкаё, каб знайсці сродкі на аднаўленне гістарычнага храма.
Цяпер чытаюць
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе
Таццяна Заміроўская першы раз за 11 гадоў вярнулася з ЗША ў Еўропу. Многія манеры, звычкі і нават птушкі, якіх мы не прыкмячаем, выклікалі ў яе буру ўспамінаў
Каментары