Кулеба бачыць падрыхтоўку беларускай арміі да вайны. Але гэты мілітарысцкі тэатр прызначаны толькі для аднаго гледача — Крамля
Трывожныя навіны пра мабілізацыю і перасоўванне тэхнікі зноў прымушаюць Украіну ўглядацца ў палескія лясы. Аднак за бразганнем зброяй хаваецца не столькі рэальная пагроза, колькі хітрая геапалітычная гульня на выжыванне. Сапраўдныя матывы гэтага мілітарысцкага тэатра ляжаць зусім у іншай плоскасці.
Як адзначае ў сваім аналітычным відэа былы міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба, з пачатку 2026 года ў Беларусі ідзе планамерная ваенная эскалацыя. Яна не хаатычная і складаецца з пяці канкрэтных элементаў. Гэта бесперапынная падрыхтоўка войскаў пад наглядам расійскіх інструктараў, а таксама публічны прызыў афіцэраў-рэзервістаў, які дэманструе мабілізацыйную гатоўнасць.
Да гэтага дадаюцца сакавіцкія камандна-штабныя манеўры, дзе Аляксандр Лукашэнка ў ролі суровага галоўнакамандуючага абяцаў злупіць «тры шкуры» з генералаў і патрабаваў ад іх фізічнай формы.
Апошнія штрыхі — узмацненне беларускай СПА расійскімі сістэмамі і шчыльная каардынацыя на ўзроўні штабоў дзвюх краін. Зліваючыся разам, гэтыя фактары дэманструюць якасна новы ўзровень падрыхтоўкі арміі.
Страх страціць «закансерваваны СССР»
Кульмінацыяй стала нарада, дзе беларускі кіраўнік, седзячы ў фрэнчы з пагонамі, пафасна абвясціў: «Эпоха міру для Беларусі скончылася… Мы рыхтуемся да вайны».
Але, на думку Кулебы, за гэтымі словамі стаіць не ўласнае жаданне ісці ў наступ, а выключна ціск Уладзіміра Пуціна. Расіі жыццёва неабходны другі фронт для расцягвання ўкраінскіх сіл і прымусу Кіева да капітуляцыі.
Аднак сам кіраўнік Беларусі наўпроставага ўдзелу ў баявых дзеяннях баіцца да смерці. Ён выдатна ўсведамляе, што Украіна адкажа масіраванымі ўдарамі, у небе з'явіцца «шмат дронаў і ракет», а інфраструктура пачне ператварацца ў попел.
Для чалавека, чыя галоўная мара — захаваць краіну як «закансерваваны Савецкі Саюз», такі сцэнарый гібелі неабстраляных салдат і руйнавання гарадоў з'яўляецца абсалютна непрымальным.
Геапалітычны шантаж і план Б
Каб стрымаць гэты маскоўскі ціск, Украіне неабходна задзейнічаць сусветныя дыпламатычныя рычагі. Кулеба нездарма згадвае фактар Кітая і ЗША.
Амерыканскай адміністрацыі Дональда Трампа, якая раней дэманстравала пэўныя прымірэнчыя жэсты ў бок Мінска, зусім не патрэбна адкрыццё новага фронту. Гэта ляжа на плечы Вашынгтона і будзе выглядаць як правал іх мірнай палітыкі.
Пры гэтым уся мілітарысцкая актыўнасць можа мець і іншую, паралельную мэту. Палохаючы ўкраінцаў, Расія адначасова спрабуе ціснуць на Польшчу і краіны Балтыі, ствараючы ілюзію непазбежнай вялікай вайны ў рэгіёне.
Падрыхтоўка да эскалацыі на беларускай тэрыторыі сапраўды ідзе, але гэта зусім не азначае неадкладнага пераходу мяжы. Уся сітуацыя — гэта складаная псіхалагічная гульня і выпрабаванне нерваў, дзе галоўнай абаронай для Мінска пакуль застаецца ўласны страх згубіць створаны аўтарытарны міраж.
Цяпер чытаюць
За «экстрэмісцкія» падпіскі пры праверцы на мяжы больш не саджаюць на суткі8
Каментары
Гатоў 100$ закласьці