Польскія консульствы ўвялі новае патрабаванне для падачы на візу, якое б'е па сем'ях рэлакаваных айцішнікаў
Польскія консульствы ў Мінску і Гродне ўвялі новае правіла: цяпер для падачы дакументаў на візу недастаткова простай рэгістрацыі ў рэгіёне, які адносіцца да консульства. Трэба быць зарэгістраваным там не менш за шэсць месяцаў. З-за гэтага некалькі сем'яў рэлакаваных беларускіх айцішнікаў аказаліся падзеленымі мінімум на паўгода: мужы працуюць у Польшчы, а жонкі чакаюць, пакуль пройдзе запаветны тэрмін, піша Most.
Чаму консульствы пачалі мяняць правілы
Аб «правіле шасці месяцаў» візавыя пасярэднікі пачалі паведамляць у студзені. Мяркуючы па ўсім, яно выбіваецца са звычайнай практыкі: Most спрабаваў праверыць гэтую інфармацыю праз сайт візавага цэнтра VFS Global, але ШІ-кансультант кожны раз пісаў, што «ў афіцыйнай інфармацыі няма патрабавання аб тым, што для падачы дакументаў на польскую візу неабходна мець рэгістрацыю на шэсць месяцаў».
Тым не менш, такое правіла прымяняецца. Мяркуючы па ўсім, яго ўвялі з-за распаўсюджанай практыкі: калі ў заяўніка не атрымлівалася запісацца ў сваім рэгіёне, пасярэднікі рэкамендавалі яму зарэгістравацца ў іншым, дзе ахвотных менш. Як правіла, яны самі і арганізоўвалі рэгістрацыю. Цяпер жа консульствы пачалі закрываць гэтую шчыліну.
«Мужы матаюцца туды-сюды»
Вольга Цімкіна, якая займаецца пытаннямі легалізацыі ў Польшчы, расказала ў фэйсбуку, як новыя правілы перашкодзілі ўз'яднацца мужу і жонцы пры рэлакацыі фірмы ў Польшчу.
«Дадзена: кампанія з прыкладна 20 айцішнікаў. А ў айцішнікаў, як правіла, ёсць сем'і. Жонкі. Дзеці. Працоўную візу зараз атрымаць не проста складана, а вельмі складана. Але мае партнёры — чараўнікі, іх запісалі. А далей пачынаецца квэст. Дзецям візы ў мінскім консульстве зрабілі хутка. Чаму? Таму што дзецям не трэба верыфікаваць твар […] А вось жонкі…» — напісала Вольга.
У мінскім консульстве не існуе катэгорыі візы «па ўз'яднанні» для сужэнцаў, затое такая катэгорыя ёсць у Гродне. Вырашана было перарэгістраваць жонак у гэтым рэгіёне.
Рэлакацыя праходзіла ў канцы 2025 года. Жонак паспяхова перарэгістравалі. Але прыкладна тады ж гродзенскі консул увёў правіла аб шасці месяцах.
«Што рабіць? Пісалі. Званілі. Тлумачылі. Прасілі. Тыдзень на гэта патрацілі. Адказ просты: «Вашы праблемы». Мужы матаюцца туды-сюды. Жонкі ў Мінску. Зрабіць нічога не могуць», — апісвае сітуацыю Вольга.
Тады вырашылі пайсці іншым шляхам — зрабіць жонкам запрашэнні і падавацца ў Мінску, не чакаючы, пакуль гродзенскай прапісцы споўніцца паўгода. Але для гэтага трэба было вярнуць ранейшую рэгістрацыю.
Сабралі дакументы, «злавілі даты». Але 9 лютага тое ж правіла пра 6 месяцаў увяло мінскае консульства. Калі б жанчыны зноў зарэгістраваліся па сваім адрасе, адлік паўгода пачаўся б нанова.
«Вынік: мужы працуюць у Варшаве, жонкі не могуць да іх паехаць проста таму, што так уладкаваная сістэма. Угаварылі ўсіх чакаць мая-чэрвеня і падавацца ў Гродне па ўз'яднанні. Вельмі спадзяемся, што за гэты час не прыдумаюць нічога новага», — напісала Вольга.
Візавы цэнтр Італіі ў Мінску перабярэцца ў новае месца
Вялікабрытанія праз два тыдні пераходзіць на лічбавыя візы. Што зменіцца?
На французскі «шэнген» цяпер можна запісацца самастойна — некаторыя ўжо атрымалі слоты
Як адкрыццё мяжы з Польшчай паўплывала на жыццё ў рэгіёне? Пагутарылі з гродзенцамі пра паездкі на закупы, падарожжы і чаўнакоў
Каментары
И над ними можно издеваться и режиму, и полякам?
Амбасады і консульствы не толькі візы выдаюць і граматы носяць.
Яны, перш за ўсё, абараняюць грамадзян сваей краіны, якіх заўсёды будзе досыць у суседняй краіне.