Міжнародная каманда даследчыкаў узнавіла аблічча славутага аўстрыйскага кампазітара Вольфганга Амадэя Моцарта пры дапамозе судова-медыцынскай рэканструкцыі чэрапа, які меркавана належыць кампазітару. Вынікі апублікаваныя ў часопісе Anthropological Review.
Большасць вядомых нам партрэтаў Моцарта ствараліся ўжо пасля яго смерці, а выявы пры жыцці былі альбо недасканалыя, альбо іх сапраўднасць пастаянна аспрэчвалася.
Бразільскі спецыяліст па судовай антрапалогіі Цыцэрон Мараес выпадкова даведаўся пра чэрап, які захоўваўся ў музеі Моцартэўма ў Зальцбургу з 1902 года. Ён і ягоная каманда выкарыстоўвалі метады 3D-мадэлявання, даныя пра таўшчыню мяккіх тканак еўрапейцаў XVIII стагоддзя і анатамічную дэфармацыю віртуальнага «донара».
«Стан чэрапа быў добрым, хоць адсутнічалі ніжняя сківіца і некалькі зубоў. Мы змаглі аднавіць іх з улікам анатамічнай логікі», — патлумачыў Мараес.
Пасля завяршэння мадэлі твар дапоўнілі прычоскай і адзеннем у стылі XVIII стагоддзя.
Атрыманае аблічча падобнае да двух прыжыццёвых выяў Моцарта: незавершанага партрэту 1783 года, які жонка кампазітара Канстанцыя лічыла найбольш дакладным, і накідам 1789 года, выкананым Дорай Аскайл.
«У працэсе працы мы не выкарыстоўвалі партрэты для мадэлявання, а параўналі іх ужо пасля завяршэння. Вынік аказаўся на дзіва дакладны», — адзначыў Мараес.
Чэрап быў выняты з магілы праз 10 гадоў пасля смерці Моцарта магільшчыкам, які запомніў ягоную безымянную магілу. Аднак ягоная сапраўднасць дагэтуль выклікае спрэчкі. Некаторыя даследаванні пацвярджаюць адпаведнасць ягоных характарыстык партрэтам, але прамых доказаў гэтага няма.
Цяпер чытаюць
Вынеслі прысуд Паліне Зыль — блогерцы, якая стала нулявым пацыентам справы Гаюна, бо ў яе знайшлі тую самую спасылку ад Матолькі5
Каментары