Яшчэ гадоў дзесяць назад «плазма» была сінонімам топ-якасці. Цяпер іх больш ніхто не выпускае.
На пачатку XXI стагоддзя плазмавыя тэлевізары лічыліся вяршыняй тэхналагічнага развіцця ў сферы хатняй электронікі. Яны прапаноўвалі надзвычайную якасць выявы, якая была недасягальнай для тагачасных тэхналогій LCD (Liquid Crystal Display — вадкакрышталічны дысплей, тэхналогія, якая выкарыстоўваецца ў тэлевізарах, маніторах і смартфонах). Глыбокія адценні чорнага, высокая частата абнаўлення выявы і шырокія вуглы агляду зрабілі плазму фаварытам аматараў кінематографа.
Тым не менш, ужо ў 2014 годзе апошні буйны вытворца, Panasonic, абвясціў пра спыненне вытворчасці, адзначае gazeta.pl. Гэтае рашэнне стала сімвалам заняпаду тэхналогіі, якая, здавалася, мела патэнцыял на дзесяцігоддзі дамінавання.
Што ж пайшло не так?
Энергазатратныя і дарагія
Плазмавыя тэлевізары выкарыстоўвалі газападобныя рэчывы, якія пад уздзеяннем электрычнага току стваралі святло, якое фарміравала выяву. Такая структура дазваляла дамагчыся ідэальна чорнага колеру. Гэта стала магчымым дзякуючы таму, што кожная ячэйка магла цалкам адключацца, у адрозненне ад LCD, дзе падсвятленне заставалася пастаянным.
Аднак сама тэхналогія плазмы была энергазатратнай. Сярэдні 50-цалёвы тэлевізар спажываў у некалькі разоў больш энергіі, чым аналагічны па памеры LCD. З ростам цэн на электраэнергію гэтая ўласцівасць ператварылася ў значную перашкоду для шырокага распаўсюджвання.
Яшчэ адна праблема — выпальванне пікселяў. Пастаяннае адлюстраванне статычных аб’ектаў, такіх як лагатыпы каналаў, паступова прыводзіла да незваротных пашкоджанняў асобных участкаў экрана. Гэта стала крыніцай пастаянных скаргаў карыстальнікаў і яшчэ больш абмяжоўвала тэрмін службы такіх тэлевізараў.
LCD вярнуўся з новай зброяй: фарматам 4К
Вытворчасць плазмавых панэляў патрабавала высокатэхналагічных працэсаў і дарагіх матэрыялаў, уключаючы высакародныя газы — тлумачаць інжынеры. У той жа час LCD-тэхналогія працягвала развівацца, прапаноўваючы больш простыя і танныя рашэнні.
З’яўленне фармату 4K канчаткова плазму дабіла. Фармат 4K, таксама вядомы як Ultra High Definition (UHD), мае выразнасць 3840 × 2160 пікселяў. Гэта дае вельмі высокую якасць выявы, таму нічога дзіўнага, што 4K стаў папулярным у тэлевізарах, маніторах і праектарах.
Пераход на 4K у рамках LCD адбываўся адносна хутка і з меншымі выдаткамі. Для плазмавых тэлевізараў гэта было практычна нерэальна: кошт вытворчасці такіх панэляў быў бы настолькі высокім, што іх кошт стаў бы недасягальным для большасці спажыўцоў.
OLED — новы прэміяльны стандарт
Між тым наступнікам плазмы стала тэхналогія OLED.
OLED, або арганічны святлодыёд, — гэта тэхналогія дысплеяў, якая дазваляе экранам адлюстроўваць глыбокія чорныя колеры, мець высокія каэфіцыенты кантрасту і насычаныя колеры. Гэта звязана з тым, што кожны піксель у OLED-дысплеі выпраменьвае ўласнае святло, што дазваляе дакладна кантраляваць яркасць і колер.
OLED-экраны перамаглі плазму дзякуючы прастаце. Яны захавалі асноўныя перавагі папярэдніка: ідэальна чорны колер, высокі кантраст і выдатную якасць руху. Пры гэтым яны спажываюць менш энергіі, таннейшыя і лёгка даступныя ў фармаце 4K.
Менавіта гэтае спалучэнне прастаты і эфектыўнасці зрабіла іх новым стандартам у сферы прэміяльных тэлевізараў.
Цяпер чытаюць
Ці патрэбная беларуская мова тым, хто размаўляе па-руску? Азаронак задаўся такім пытаннем на СТБ, а выпускнік Акадэміі МУС прапанаваў замяніць урокі факультатывамі4747
Каментары