Пра гэта паразважалі комікі і сцэнарысты Аляксандр Калінкін і Максім Канавал.
У новым выпуску ютуб-канала Алеся Чахоўскага «Беларускі вайб» Максім Канавал заўважыў, што пра беларусаў заўсёды казалі як пра добрых аўтараў:
«Мы можам недзе акцёрскі не дацягваць, але заўсёды беларусы адрозніваліся сваімі вельмі добрымі тэкстамі. Бо нават калі мы бяром КВЗ-каманду БДУ, каманду «ЧП», у іх заўсёды была шчыльнасць тэксту. І калі нават там нейкія каманды бралі скокамі-танцамі, беларусы выходзілі — жарт, жарт, жарт, «Да пабачэння, сустрэнемся ў фінале».
Аляксандр Калінкін пагаджаецца: «Я заўважыў гэта ў Кіеве. Я быў на «Рассмяшы коміка» і хадзіў па мікрафонах у Кіеве. Мне падавалася, што Кіеў больш вялікі горад, што там будзе вышэйшы ўзровень камедыі. (…) Адзіную розніцу, што я заўважыў — што мы больш тэкставікі, і тое, што ў нас не так шмат альтэрнатыўнай камедыі.
Мы па класіцы выходзім — проста мікрафон, стойка і жартуем. А ў Кіеве шмат людзей, якія танцуюць, выходзяць з рэпрызамі, мініяцюрамі. Калі ты прыходзіш на мінскі мікрафон, ты разумееш, што розніца ў гэтым заключаецца».
«Там шукалі метакамедыю, як яшчэ можна рабіць на сцэне. А ў Беларусі, калі я прыязджаў, напрыклад, выступаць у Мінск, то там так класічна смешныя ўсе», — дадаў Максім Канавал пра розніцу фарматаў гумару ў Кіеве і Мінску.
На яго погляд, гэтая розніца можа быць звязана з тым, «што мы не такія па характару адкрытыя, не такія эмацыйныя, як украінцы, можа, недзе не хапае смеласці».
Комік дапускае, што на традыцыю беларускага гумару паўплывалі і гістарычныя абставіны:
«Магчыма, гэта была наша зброя супраць усіх гэтых абставін, з якімі сутыкалася наша краіна. Мы выпрацавалі нейкі такі панцыр у выглядзе гэтага нашага беларускага гумару».
Цяпер чытаюць
Расіянін месяц лётаў па Беларусі на машыне так, што атрымаў больш за 20 штрафаў на круглую суму2
Расіянін месяц лётаў па Беларусі на машыне так, што атрымаў больш за 20 штрафаў на круглую суму
Магілёў, Віцебск і Гомель удалося далучыць да БССР толькі таму, што Масква такім чынам хацела спакусіць Заходнюю Беларусь — апублікаваныя дакументы6262
Каментары
Ўпіцца кроўю сваёй не спадзейся!
Можаш сэрца рваць, выці і клікаць,—
Можаш з сэрца свайго молат выкуць,
Толькі ўдарыць не смей ім, а смейся!
Смейся смехам-сычэннем праз скрогат
Перадсмертны зубоў і рассейся
Ў гразь жыцця, ў пекла Дантава рогат!
Каб аж косці ўстрасаў дзікі дрогат,—
На пацеху сляпой дзічы, смейся!
*
Вырывай з сябе жылу па жыле,
Ві ў вяроўку, ў пятлю і павесся,
І, пакуль у зямлю не зарылі,
Хоць дух будзе шыпець у бяссіллі,—
На сваіх вісі жылах і смейся!
Смейся смехам-скавытам вядзьмачым,
У віхровым пасвісце развейся,
І над светам раз’юшаным, спячым,
Над жывымі трупамі і плачам
Ты лунай, вочы рві сабе... й смейся!
*
Ха-ха-ха-ха! Душу сваю выні,
Палажы на далонь і надзейся,
Што павераць табе, што не згіне
Ўся прысяга твая ў чорнай ціне
Перасудаў людскіх... Ха-ха! Смейся!
Смейся смехам — хрыпеннем быдляці
З перарэзаным горлам, і грэйся
Ў гэтым храпе скрозь стогн і пракляцце,
І не важся да сэрца ўздыхаці,
Ласкі ждаць... Хоць крывёю, а смейся!