Беларусь знайшла партнёра ў Афрыцы. Гэта манархія, дзе ў караля 15 жонак

Бакі пагаварылі пра супрацоўніцтва ў палітычнай, эканамічнай і гуманітарнай сферах. Як паведамляе беларускае МЗС, Эсваціні асабліва зацікаўлена «ў прыцягненні беларускага вопыту і тэхналогій у галіне развіцця сельскай гаспадаркі і забеспячэння харчовай бяспекі афрыканскай краіны».

Нягледзячы на тое, што Эсваціні знаходзіцца вельмі далёка, яго палітычная сістэма можа быць вельмі блізкая новым партнёрам з Беларусі. Каралеўства — апошняя абсалютная манархія на афрыканскім кантыненце. Дзяржавай аднаасобна кіруе кароль Мсваці III з дапамогай указаў, ён жа прызначае прэм'ера і ўрад. Палітычныя партыі ў Эсваціні забароненыя яшчэ з 1970-х гадоў, у краіне дзейнічае пастаяннае ваеннае становішча.

Эсваціні (да 2018 года краіна насіла назву Свазіленд) — невялікая дзяржава без выхаду да мора, яна мяжуе з ПАР і Мазамбікам. Па плошчы каралеўства ў два з паловай разы меншае за Мінскую вобласці, у краіне жыве крыху больш за 1,2 мільёна чалавек.

Больш за палову жыхароў Эсваціні жывуць за рысай беднасці — менш чым на 1,25 даляра ў дзень. У гэтай краіне самы высокі ў свеце ўзровень захворвання на СНІД. Большасць насельніцтва занятая ў нізкаэфектыўнай натуральнай сельскай гаспадарцы на абшчынных землях. Палову ВУП, аднак, складае сфера паслуг.

Эканоміка Эсваціні максімальна завязаная на ПАР: на гэтую краіну прыпадае 65% экспарту і 75% імпарту. Многія мужчыны, каб утрымліваць сем'і, з'язджаюць працаваць у ПАР: грашовыя пераводы з гэтай краіны адыгрываюць важную ролю ў эканоміцы.

Рэзка кантрастуе з такім эканамічным фонам лад жыцця абсалютнага манарха. Мсваці III жыве ў 13 раскошных рэзідэнцыях, ён сабраў парк з дарагіх машын коштам у 500 тысяч даляраў. У год манарх і ягоная сям'я трацяць на сябе больш за 30 мільёнаў долараў дзяржбюджэту.

Сям'я, дарэчы, у Мсваці вялікая. Толькі паводле афіцыйнай інфармацыі, у 55-гадовага караля, які кіруе, дарэчы, ажно з 1986 года, 15 жонак, многіх ён запрыкмеціў на конкурсах прыгажосці. На сваіх спадарожніц Мсваці траціць мільёны даляраў, яны ездзяць на закупы ў Еўропу і ЗША, адпачываюць на элітных курортах. Многія, праўда, сутыкаюцца з хатнім гвалтам: некалькі жонак нават пакінулі краіну з-за эмацыйнага выгарання.

Зрэшты, Мсваці пакуль далёка да свайго бацькі: у папярэдняга караля тады яшчэ Свазіленда Сабхузы ІІ было 70 жонак і больш за 200 дзяцей.

Нядзіўна, што ў грамадстве Эсваціні збіралася незадаволенасць, якая выплюхнулася на вуліцы ў 2021 годзе. Трыгерам стала смерць студэнта каледжа пры загадкавых абставінах. Паліцыя заявіла, што ён загінуў у аварыі, аднак іншыя студэнты сцвярджалі, што яго забілі мясцовыя сілавікі. Адначасова частка дэпутатаў парламента запатрабавала дэмакратызацыі палітычнай сістэмы.

Павялічыць

Па ўсёй краіне пачаліся масавыя пратэсты. Яны ўзмацніліся, калі кароль забараніў дастаўляць народныя петыцыі ў мясцовыя абшчынныя органы самакіравання. Мсваці прыцягнуў да разгону пратэстаў сілавікоў і войска. Паліцыянты ўжывалі светлашумавыя гранаты, газ, стралялі па пратэстоўцах баявымі патронамі. Затрыманых актывістаў збівалі і катавалі токам. Пратэстоўцы ў адказ на гвалт з боку сілавікоў палілі аўтамабілі, крамы і адміністрацыйныя будынкі. Улады адключалі інтэрнэт і мабільную сувязь.

Пратэсты працягваліся тры гады. Мсваці пры дапамозе гвалту і рэпрэсій удалося паступова задушыць народны рух. У студзені 2023 года ў сваім доме на вачах у жонкі і дзяцей быў забіты дэмакратычны лідар, былы палітвязень Тулані Масека, які ў свой час падаваў у суд на караля, а затым быў адной з галоўных фігур пратэсту супраць Мсваці. Улады забойства не расследуюць.

Рух за перамены, застаўшыся без аднаго з лідараў, вытхнуўся. Апошняя абсалютная манархія Афрыкі гэтым разам выстаяла.

• 2
• 0
• 3
• 17
• 2
• 4
• 10
• 0