З Масквы. Блог Алеся Чайчыца77

З Масквы пра Шарамета: «Мы жывём на гібрыднай вайне»

Піша Алесь Чайчыц.

Мы жывём на доўбанай гібрыднай вайне. Яна пачалася ў паўзучым фармаце ці то яшчэ ў 90-я, ці то з прыходам Пуціна, і ў 2014 годзе дасягнула найбольш вострай фазы.

На ёй загінулі Барыс Нямцоў, Галіна Старавойтава, Ганна Паліткоўская і многія іншыя таленавітыя і светлыя людзі.

Павел Шарамет — самая новая, але напэўна ж не апошняя ахвяра гэтай вайны. Каха Бэндукідзэ, Валерыя Навадворская — ці вы будзеце здзіўляцца, калі праз 20 гадоў усплыве інфармацыя пра тое, што гэта таксама былі забойствы? Як былі забойствамі смерці Генадзя Карпенкі ды Анатоля Майсені ў 90-я ў Беларусі?

Паглядзіце на загадкавыя смерці расійскіх каляспартовых функцыянераў, якія займаліся антыдопінгавымі расследаваннямі — пасля чаго адзін, каго не забілі, збег на Захад і выкрыў усю паднаготную расійскага прафесійнага гэтак званага спорту. Доўбаны спорт — доўбанае беганне ці катанне на доўбаных каньках, за якія (ці вы будзеце здзіўляцца, калі гэта высветліцца?) забівалі жывых людзей.

Паглядзіце на серыю загадкавых смерцяў расійскіх генералаў, адказных за далучэнне Крыму. На забойства Аляксандра Літвіненкі, дзе ім не атрымалася прыхаваць тэхналогію і дэталі аперацыі. На смерць (забойства?) Барыса Беразоўскага. Вайна, дзе не шкадуюць ні чужых, ні сваіх.

На гэтай доўбанай вайне не заўжды ёсць бачная лінія фронту. Масква ў ліпені 2016 году — цудоўнае месца з добрымі рэстаранамі, дарагімі офісамі, прыгожымі вуліцамі і крамамі, з ветлівымі і збольшага неблагімі людзьмі (толькі не размаўляйце з імі пра палітыку).

Так лёгка паверыць, што забойствы і беззаконне — гэта не пра нас, што гэта засталося дзесьці ў далёкіх дзевяностых, а мы цяпер жывём у даволі камфортнай еўрапейскай сталіцы. Што мы здолелі пераскокнуць з савецкага таталітарызму ў нейкае небезнадзейнае існаванне, і што карупцыянеры і рэнегаты ва ўладзе — гэта часовае, а ў 2018 нам зробяць начальнікам якога-небудзь Кудрына і ўсё стане зноў добра.

Насамрэч жа гэта вайна. І гэтая незвычайная і не заўсёды бачная вайна ёсць паўсюль і ва ўсім, у штодзённым нашым маскоўскім і не толькі маскоўскім жыцці.

Каментары7

Цяпер чытаюць

Мужчына ў мінскім метро лапаў дзяўчат, з выгляду падлеткаў, і паказваў ім пахабныя жэсты. Яго затрымалі4

Мужчына ў мінскім метро лапаў дзяўчат, з выгляду падлеткаў, і паказваў ім пахабныя жэсты. Яго затрымалі

Усе навіны →
Усе навіны

«Я не маю магчымасці ўбачыць цела сына і развітацца з ім па-людску». Маці Ціхана Клюкача запісала зварот да яго камандзіраў6

Памёр адзін з найстарэйшых святароў Гродзенскай епархіі — Мікалай Гляд1

Навукоўцы: жанчыны дасягаюць «крытычнай кропкі» фертыльнасці прыкладна ў 49 гадоў5

Беларуса жорстка пакаралі за тое, што хадзіў па расійскай турме з татуіроўкамі са свастыкай і з партрэтам Гітлера6

Зняволены кіраўнік ZROBIM architects прадае чарговую маёмасць — участак пад турыстычны комплекс на Вілейцы11

Вось на якім самалёце Арына Сабаленка і Георгіяс Франгуліс прыляцелі ў Мінск6

Украінскія вайскоўцы ўпершыню прынялі ўдзел у парадзе да Дня ўзяцця Бастыліі ў Парыжы

На плошчы Якуба Коласа ў Мінску прадаецца кватэра з прасторным адкрытым балконам і відам на горад1

Бяляцкі: Закрылі Honar, LSTR Adzenne і Ragna — русіфікацыя працягваецца45

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Мужчына ў мінскім метро лапаў дзяўчат, з выгляду падлеткаў, і паказваў ім пахабныя жэсты. Яго затрымалі4

Мужчына ў мінскім метро лапаў дзяўчат, з выгляду падлеткаў, і паказваў ім пахабныя жэсты. Яго затрымалі

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць