paštovaja skrynka
T.Ł. ź Miensku. Tvor budzie nadrukavany. Praŭda, ad piśmieńnikaŭ papiaredniaha pakaleńnia Vy zapazyčyli toje, što ŭ ich najsłabiejšaje, — formu, hetyja adviečnyja “staronki ź nienapisanaha ramanu”. Chadziecie dalej: pišecie apaviadańnie, paśla apovieść, narešcie, raman. Nie spyniajciesia na “sprobach piara”.
Iharu Ž. ź Miensku. Hazety na łacincy ciapier nie vychodzić nijakaj, kali nie ličyć biuleteniaŭ prychilnikaŭ “lićvinstva”. Na łacincy šmat kamu ciažka čytać, bo hetamu ŭ škołach nia vučać, choć musili b, tamu što łacinski pravapis — častka našaje kulturnaje spadčyny, im pisali Marcinkievič, Bahuševič, Kupała, Łuckievič, Hadleŭski dy inšyja vydatnyja ludzi. I heta nie adziny prykład ubostva našaje školnaje adukacyi — ludzi skančajuć 10 klasaŭ i nia ŭmiejuć ni na rodnaj, ni na zamiežnaj movie havaryć.
Z.P. z tut.by. Pra rasiejskija naftavyja kampanii — nia ŭsio jasna dla ludziej, jakija za hetym specyjalna nia sočać. Pra źmieny kursaŭ akcyj na Londanskaj biržy — heta jak pra inšy śviet, biełarusaŭ niby nie začapaje. Kab zacikavić, patłumačcie, jak heta na nas adabjecca.
Ciapier čytajuć
«Miesiacami ŭ kabinie, na siabie zabiŭ. I staŭ pytać: moža, žonka taksama budzie pracavać?». Čamu emihracyja raźbivaje siemji i što rabić, kab usio papravić
Kamientary