Italjanskaja piceryja ŭ Kryvoj Biarozie znoŭ zapracavała, ale radujucca hetamu nie ŭsie

Kryvaja Biaroza znachodzicca za 30 km ad Minska. Niekalki nievialikich kram, dziciačy sad, kala 800 žycharoŭ. Dom Paała amal na samaj uskrainie, kala lesu, usia vulica — usiaho vosiem damoŭ. Vyviesku «Papača Pica» na adnym ź ich nie adrazu i zaŭvažyš. Z adnaho boku doma — hara piasku, z druhoha — drovy, terasa vychodzić na pole… Zdajecca, nijakaha ažyjatažu i hałodnych klijentaŭ.

Spačatku sapraŭdny furor i ŭ vioscy, i ŭ sacsietkach vyklikała toje, što ŭ mai 2025 hoda Paała Antonia Vienie pačaŭ piačy tut italjanskuju picu ŭ piečy na drovach. Sa svajoj biełaruskaj žonkaj Alinaj jon paznajomiŭsia ŭ internecie, pierajechaŭ spačatku ŭ Minsk, potym — u Kryvuju Biarozu.

U mai 2026‑ha Ministerstva antymanapolnaha rehulavańnia i handlu zabaraniła vykarystoŭvać u rekłamie frazu «my hatujem najlepšuju picu ŭ vašym horadzie». Parušeńnie likvidavali, ale nieŭzabavie Paoła paviedamiŭ, što zakryvaje piceryju nazaŭždy. Potym ahučyŭ navinu: u ich siamji vialiki razład, i jon praktyčna pakuje čamadany ŭ Italiju, ale prajšło krychu bolš za miesiac — i voś piceryja znoŭ adkryłasia.

«Zakazaŭ užo šmat. Ale pracujem my tolki pa papiarednim zakazie — śpiecyjalna, kab nie stvarać čarhu», — tłumačyć Alina.

Pra čerhi zhadali nie vypadkova: italjaniec skardziŭsia na zajzdrośnikaŭ, jakija «vystaŭlali chłuślivyja abvinavačvańni ŭ niazručnaściach, pryčynienych klijentami».

«Mnie asabista jany nie zaminajuć, ja na susiedniaj vulicy žyvu, — kaža miascovaja žycharka. — Ale ich susiedzi skardzilisia, što kali mašyny pastajanna pryjazdžali, prajezd zaharodžvali.

I voś, byvała, pryjeduć ź Minska pa picu, čakajuć zakaz, z sabačkami svaimi hulajuć kala dvaroŭ čužych, nie ŭsim takoje padabajecca».

«My ŭsich intaresy ŭličvajem! — raskazvaje Alina. — A 20-j, a to i a 19‑j hadzinie ŭžo zakryvajemsia, napoi nijakija nie pradajem, stolikaŭ niama, ludzi prosta pryjazdžajuć, zabirajuć picu i źjazdžajuć. Nichto nie šumić. Kamu heta moža zaminać? Viedajecie, spačatku my byli takija adkrytyja, usich klikali ŭ dom, kavaj častavali, Paała tak zvyk u Italii. Zaraz, paśla ŭsich prablem, bolš strymana siabie pavodzim, viadoma».

Jana dadała, što, kali zakrylisia, Paoła tak rasstroiŭsia, chacieŭ u Italiju ŭžo źjazdžać.

«Ale dzieci tut u škołu chodziać, usio niaprosta… I mnohija rajać: «Dy pierajazdžajcie vy ŭ Minsk!» Ale navošta? Paała kaža: «Kali rabić dobruju picu ź luboŭju, pa jaje kudy zaŭhodna pryjeduć! I ŭ Kryvuju Biarozu taksama!»

• 2
• 0
• 2
• 3
• 0
• 0
• 0
• 0