«Chaču ŭziać intervju» — «Nie» — «Davajcie ja vas sfatahrafuju» — «Nie». Bialacki raskazaŭ pra sustreču ŭ kałonii z Pratasievičam
«Kali ty pačynaješ śviadoma słužyć tym, chto ciabie faktyčna złamaŭ, kali ty pierakinuŭsia na druhi bok i pačynaješ śviadoma słužyć — to heta prosta zdrada svaim pryncypam i mierkavańniam, tamu, jak ty dumaŭ, jak ty žyŭ. Heta jaho vybar, nu chaj jon z hetym žyvie da kanca žyćcia», — kaža nobieleŭski łaŭreat pra novaha viadučaha STB.
Jak zhadaŭ nobieleŭski łaŭreat i pravaabaronca Aleś Bialacki ŭ novym vypusku «TOKu», zvykły vychad na pracu jaho bryhady administracyja pieratvaryła ŭ dziŭnuju hulniu.
Pa słovach Bialackaha, sustreča z Ramanam Pratasievičam adbyłasia ŭ lutym 2025 hoda. Jon uzhadvaje, što ŭ toj dzień administracyja pavodziłasia dziŭna z samaha ranku:
«My sabralisia iści na pracu. Raz — i pałovu atrada zatrymali. Typu: «Niama raznaradki, vy zastajaciesia ŭ kazarmie». Što takoje? U nas bryhada — 30 čałaviek, i 15 zastajucca. Potym praz hadzinu kažuć: «Davajcie piać na pracu». Jašče praz hadzinu — jašče piać na pracu. Urešcie my prychodzim na KPP, kažuć: «Bialacki, zastańsia, inšyja idzicie, —
uzhadvaje pravaabaronca i tłumačyć:
— Usia hetaja sistema z pracaj była prydumana, kab mianie adfiltravać i zavieści ŭ štab na sustreču z Ramanam Pratasievičam».
Jak zaŭvažaje Bialacki, Pratasievič nazvaŭsia niejkim rabočym.
«Kaža: «Ja rabočy zaraz». Ja kažu: «A jak ty siudy patrapiŭ, rabočy? Jak ciabie puścili?». «Nu voś, — kaža, — ja błoh rablu, mnie intervju treba ŭziać».
Pa słovach byłoha palitviaźnia, jon paznaŭ Pratasieviča, bo bačyŭ jaho intervju, pakazanaje pa biełaruskim telebačańni:
«Užo ž było pakazana intervju pa biełaruskim telebačańni, dzie jon płakaŭ i hetak dalej. Ja, darečy, jaho zusim nie viedaŭ u 2020‑m hodzie, 2021-m. Dla mianie heta nieviadomy čałaviek byŭ. Ale kali ŭžo pa televizii pakazali ŭsie hetyja dramatyčnyja kadry, tady jak by ja ŭžo paznajomiŭsia ź im zavočna. Tamu jaho paznaŭ».
Bialacki koratka pieradaje źmiest razmovy:
«Jon kaža: «Nu voś, chaču ŭziać intervju».
Ja kažu: «Nie, ja nie budu davać tabie intervju».
«Nu davajcie ja vas sfatahrafuju».
Kažu: «Nie, nie chaču, kab vy mianie fatahrafavali».
«Nu tady skažycie, ci zhodny vy, kab vas abmianiali na kahości, ci zhodny vy na abmien?»
Ja kažu: «Nu, u pryncypie, ja nie suprać».
Svaju zhodu Bialacki tłumačyć nastupnym čynam:
«Zrazumieła było, što situacyja u nas tut nie palapšajecca. I znachodzicca dalej u turmie… (…) Z adnaho boku, peŭnaja efiektyŭnaść ad tvajho znachodžańnia jak by i zastajecca, [ale ź inšaha boku] nu ŭžo jak by i zašmat trochi. Tamu što čatyry hady ŭ turmie — heta niamała. Heta kavałak žyćcia, u jaki ty chočaš nie chočaš, ale ŭvieś čas znachodzišsia ŭ napružańni. Situacyja vymotvaje ciabie jak čałavieka».
Razvažajučy pra asobu samoha Pratasieviča, Bialacki vykazaŭsia davoli žorstka:
«Sychodziačy z apošnich danych, što jon tam zaraz viadoŭca na dziaržaŭnym telebačańni, to vidać, što jon nie prosta, jak u turmie kažuć, «ssučyŭsia», jon jašče i pačaŭ słužyć vierna.
Ja razumieju: słaby čałaviek, moža być, jaho złamali, jon štości raskazaŭ toje, što druhi raz nie raskazaŭ by. Ale kali ty pačynaješ śviadoma słužyć tym, chto ciabie faktyčna złamaŭ, kali ty pierakinuŭsia na druhi bok i pačynaješ śviadoma słužyć — to heta prosta zdrada svaim pryncypam, svaim mierkavańniam, tamu, jak ty dumaŭ, jak ty žyŭ. Faktyčna jon zdradziŭ, sam zakreśliŭ svajo papiaredniaje žyćcio. Heta jaho vybar, nu chaj jon z hetym žyvie da kanca žyćcia».
Kamientary
A heta nazyvajecca hnutkaść psichiki.
I heta narmalnaja ŭłaścivaść niejrapłastyčnaści zdarovaha mozhu.
Ja razumieju, što nie padabajecca spadaru Alesiu, ale ŭ mianie svajo mierkavańnie. Spadziajusia ŭ va ŭsich ŭsio budzie dobra i niejak pieražyviem.