Łukašenka zajaviŭ, što ŭžo «zatrymaŭsia» va ŭładzie, ale prapanavaŭ biełarusam jašče paciarpieć
Vystupajučy na adkryćci Mižnarodnaha vystavačnaha centra ŭ Minsku, Alaksandr Łukašenka pryznaŭ, što «troški zatrymaŭsia», ale zaklikaŭ paciarpieć: «pavinny ž być i vopytnyja ludzi».
Alaksandr Łukašenka 8 maja padčas adkryćcia Mižnarodnaha vystavačnaha centra raskazaŭ biełarusam, jak dobra jany žyvuć, i zaklikaŭ kožnaha zajmacca svajoj spravaj. Sabie Łukašenka abraŭ być prezidentam.
«Sankcyi nas dušać z usich bakoŭ. Nas sprabujuć zadušyć. Ale my žyviom. I nie prosta žyviom. My navat stvarajem unikalnyja abjekty budučyni, jak hety. Usio zaležyć ad nas. Davajcie, jak ja časta kazaŭ, budziem pracavać usie na svaich pracoŭnych miescach. Ničoha nie treba vydumlać. Pryjšoŭ, adpracavaŭ, pajšoŭ dadomu. Subota, niadziela — adpačyć.
Ničoha ad vas bolš nie patrabujecca. Usio astatniaje my budziem vyrašać sami. Taksama kožny na svaim miescy. Ja, jak prezident, budu zajmacca svaimi pytańniami», — skazaŭ Łukašenka.
Jon śćviardžaje, što «faktyčna novaje pakaleńnie pryviedziena da ŭłady».
«Nu ja troški zatrymaŭsia, ale paciarpicie, pavinny ž być i vopytnyja ludzi. U nas jany jość. Ale moładź pryjšła», — kaža jon.
Jon havoryć, što da ŭłady pryjšli 50-hadovyja, «źjavilisia sapraŭdnyja patryjoty», «jakija chočuć zachavać svaju krainu».
Łukašenka śćviardžaje, što ŭ Biełarusi «cicha, spakojna, bieśpiłotniki nie lotajuć».
«A kali lotajuć, pa pamyłcy da nas zalatajuć. Vajna idzie pobač. My žyviem u spakojnaj, mirnaj, dobraj krainie», — skazaŭ jon pierad vyletam u Rasiju da Uładzimira Pucina.
Kamientary